พูดอะไรไม่ออกอยู่พักใหญ่ แล้ว เธอก็ปักหัวเครื่องที่ตอนนั้นสูงเหนือยอดไม้ใหญ่เล็กน้อย หมายไปที่ที่ว่างแคบ ๆ ที่ใกล้ที่สุดที่เห็นข้างล่าง ตัวร่มเฉี่ยวกิ่งไม้สูงกิ่งหนึ่งก่อนถึงที่ว่างนั้น ทำให้เครื่องเซแกว่งตัวไปมา แต่ไม่ถึงกับตก เครื่องลงจอดท่ามกลางหัวใจที่เต้นระทึก ของนักบินทั้งสอง ทันทีที่ลัอแตะพื้น ทั้งสองคนต่างกระโจนออกไปจากเครื่อง วิ่งสุดชีวิต วิ่งไป นับนาทีไป หนึ่ง -สอง-สาม-สี่-ห้า สิ้นเสียง 5 ชลธาร ฯ กดตัวเพื่อน ให้ย่อเข่าลง แล้วทั้งสองก็พุ่งตัวราบเรี่ยพื้นไแข้างหน้าฉับพลัน พร้อยกมือทั้งสองขึ้นปิดหู รอเสียง ตูม จากร่มบินและแรงระเบิดที่จะมาปะทะตัว ...... ตายแน่ ทั้งสองคิดตรงกันในเสี้ยวเวลานั้น.......กลับไปที่ศูนย์ " จากศูนย์ ถึงทุกทีม ร่มบินหมายเลข 1 ต้องลงจอดฉุกเฉิน ที่พิกัด........ ให้ทุกทีมไปช่วยเหลือด่วน " จ่าสมาน ฯที่กำลังขับรถตู้ หักรถ ไปที่พิกัดนั้นทันที ไม่นานก็ไปถึง สิ่งแรกที่ทุกคนในรถเห็นเหมือนกันคือ ............( โ ปรดรออ่านต่อตอนต่อไปว่า พวกเขาเห็นอะไรตรงกัน )
