ติดต่อ

  ติดต่อ

ผมกำลังเป็น "ครูปากจัด" อย่างจงใจ

  งานทุกชิ้นที่เธอทำและปล่อยออกมา มีชื่อเดียวกับเธอ ประกาศความเป็นตัวเธอ แถมยังมีนามสกุลเดียวกับพ่อ-แม่ของเธอด้วย อย่าเนรคุณท่านเลย  

   เชื่อว่าผู้ที่อยู่ในสายวิชาชีพครูไม่ว่าระดับไหน คงเห็นด้วยไม่มากก็น้อยว่า ตัวป้อนเข้าสู่ระบบการศึกษาคือนักเรียน นักศึกษา ด้อยคุณภาพลงเรื่อยๆตามเวลาที่ผ่านไป และความก้าวหน้าทันสมัยของวัตถุ สิ่งอำนวยความสะดวกในชีวิตคนเรา
   เมื่อก่อนอะไรๆก็ขาดแคลน ความแร้นแค้นทำให้เราต่อสู้ ใช้ปัญญาหาทางออกให้กับปัญหาต่างๆ ควบคู่ไปกับคุณภาพของนักเรียน นักศึกษา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในด้านความสนใจใฝ่รู้ และสู้งาน มีอยู่ค่อนข้างมาก  เขาเข้ามาอย่างมีจุดหมายและมีความมุ่งมั่น จนทำให้เราทำงานด้วยความอิ่มใจ เรียกว่าเหนื่อยมากแต่ก็สุขมากไปกับความเหนื่อยยากเหล่านั้น
   ผ่านไป 10 ปี 20 ปี 30 ปี ณ วันนี้ ทั้งๆที่อะไรๆที่เป็นสิ่งอำนวยความสะดวกมีให้อย่างเพียงพอ หรือบางทีก็ถึงขั้นเหลือเฟือ  แต่ตัวป้อนของเราในยุคนี้ จำนวนมาก เข้ามาอย่างไร้เป้าหมายและความมุ่งมั่นที่จะทำหน้าที่ของตนอย่างจริงจัง  เรางัดวิทยายุทธที่สั่งสมมาและบรรดามี มาใช้อย่างไรก็แทบจะไร้ความหมาย .. จากที่เคยสอบแข่งเข้ามาเรียน เป็นกวาดต้อนเข้ามาเรียน  นับวันยิ่งทำให้คนเป็นครูท้อแท้และถอดใจอำลาวงการไปด้วยเหตุนี้ก็มีไม่น้อย เรียกว่าไม่รู้จะจัดการกับปัญหาอย่างไรดี
   ทางหนึ่งที่ผมเลือกใช้และนับวันจะทำมากขึ้นเรื่อยๆ ควบคู่ไปกับกระบวนการเรียนรู้ที่ได้จัดสรรให้เขาชนิดที่เราเห็นว่าดีที่สุดแล้ว  สิ่งนั้นคือการอบรมตักเตือนด้วยการคิดวาทกรรมที่ใช้คำหรือประโยคหนักๆ เพื่อช่วยเคาะให้เขาได้สะดุ้งกัน ด้วยหวังจะให้เกิดสำนึกที่ดีและเปลี่ยนพฤติกรรมให้เข้าลู่เข้าทางมากขึ้น ตัวอย่างเช่น

  • งานทุกชิ้นที่เธอทำและปล่อยออกมา มีชื่อเดียวกับเธอ ประกาศความเป็นตัวเธอ แถมยังมีนามสกุลเดียวกับพ่อ-แม่ของเธอด้วย  อย่าเนรคุณท่านเลย
  • ถ้ารอเรียนรู้แบบให้ครูบอกจด เธอก็ไม่ต่างอะไรกับขอทาน ที่ถือกะลารอคอยว่าเมื่อไรจะมีคนหยิบยื่นเศษเงิน หรืออาหารให้
  • อันว่า ความง่าย กับ ความมักง่าย นั้นอยู่ใกล้กันจนน่ากลัว  วิ่งหาของง่ายบ่อยๆ จงระวังให้ดี
  • ถอดหูฟังออกจากหูเดี๋ยวนี้ ถามตัวเองหน่อยซิ พ่อแม่ส่งเสียให้มานั่งทำอะไรที่นี่
  • อยากประกาศความอ่อนแอ และความไร้ปัญญาก็สูบต่อไปเถอะ บุหรี่น่ะ เสียทรัพย์ แถมทำร้ายทั้งตนเองและคนรอบข้าง ดีๆทั้งนั้น
  •    ฯลฯ

      เชื่อหรือยังล่ะครับว่าผมเริ่มเป็น ครูปากจัด แต่ก็ขอยืนยันว่า ด้วยความจงใจครับ.

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 64227, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 6, อ่าน: คลิก

ความเห็น (6)

สวัสดีค่ะ ครูปากจัด....จัดจริงๆค่ะ...

ระวังเด็กจะหนีหมดนะครับ
Handy
เขียนเมื่อ 
  • คุณ เมตตา ขอบคุณครับที่ชม เอ๊ะ หรือว่าไม่ใช่ .. มาเร็วดีจัง
  • คุณ bluewind  .. ขอบคุณครับที่เป็นห่วง แต่เท่าที่สังเกต .. คุยเสียหน่อยก็ได้ว่า คนเคยเรียนด้วยแล้ว มักจะอยากเรียนอีก .. ว่าเข้านั่น ก็ผมมีมิติอื่นอีกมาก นอกเหนือจากกำลัง ปากจัด ที่แน่ๆ ปากจัด เพราะรักพวกเขาครับ ไม่เชื่อดู นี่ก็ได้ครับ .. http://gotoknow.org/blog/handyman/22451 หรือ นี่ http://gotoknow.org/blog/handyman/7535 . 

ครู คือ ว่าหนัก

ลหุ คือ ว่าเบา

 เป็น ครู ก็ต้องมีทั้ง ครุ และ ลหุ ครับ

เป็นอย่างไรคะ  สอนกันบ้างค่ะ  ครูปากจัด  แบบทาสีแดงจัดหรือเปล่าคะ  อิอิ
บัว
IP: xxx.113.57.39
เขียนเมื่อ 

นักเรียนสมัยนี้บอกสอนยาก  ไม่ไต้งใจเรียน  จะตั้งใจทำไมหล่ะในเมื่อเรียนอย่างไรก็จบโดยเฉพาะโรงเรียนในต่างอำเภอ  ผอ.บอกเลยว่าวิชาใดมีนักเรียนสอบตก  หรือติด มส. ติด ร ครูผู้สอนไม่ได้รับการพิจารณาความดีความชอบ  และกำหนดด้วยว่าในแต่ละวิชาต้องมีเกรด 4  ร้อยละเท่าไร  เกรด  3.5  ร้อยละเท่าไรเด็กบางคนไม่เคยมาเรียนเลยทั้งเทอม  วันสอบมาสอบยังได้เกรด 1  เลย  เมื่อเขาขึ้น ม.2  คิดว่าเขาจะมาเรียนเหรอ  แบบฝึกหัดก็ไม่เคยส่ง  เขียนหนังสือก็ไม่ถูก  อ่านก็ไม่ออก  แม่สูตรคูณท่องได้แม่ 2 แม่เดียวนี่คือผลผลิต ม.3 นะ  ครูคนไหนให้เด็กคนดังกล่าวติด  ร หรือ ศูนย์ หรือ มส.  ก็จะโดนเด็กและผู้ปกครองทำร้ายด้วยวิธีการต่างๆ  เช่น  ขูดสีรถยนต์  กรีดเบาะรถมอเตอร์ไซต์  ขว้างขวดแก้วใส่บ้านทุกคืน  ครูคนนั้นจะย้ายก็ย้ายไม่ได้ระบบการย้ายไม่เอื้อเพราะดันมีบ้านอยุ่ที่นั่น  ครูก็เลยสอนแบบ  เด็กจะมาเรียนหรือไม่มา  จะคูณเลขถูกหรือไม่  จะอ่านออก  เขียนถูกหรือไม่  ก็ผ่านหมด  เพราะตัวเองกลัวเดือดร้อน  ไหนจะเดือดร้อนจากเด็กและผู้ปกครองที่จ้องทำร้าย  ไหนจะเดือดร้อนจาก  ผู้บริหารที่ไม่ไห้ความดีความชอบเพราะเดี่ยวไม่ผ่านการประเมินภายนอก  สรุปการศึกษาของไทยก็เลยถดถอย  หลักการดี แต่ทำหลอกกันไปหลอกกันมาทั้งระบบ  คนกลายเป็นคนไม่มีเหตุผลไปหมด  ทั้งชาวบ้าน  เด็กนักเรียน  ผู้บริหาร  ครูส่วนใหญ่ก็เลยสอนตามหน้าที่ไปวันๆ  และก็คิดปลอบใจตัวเองว่า  ประเทศไทยไม่ใช่ของเราคนเดียวหรอก