สีเทาของโคลนตม ถูกแดดลมและฝนพรำ
เหงื่อไคลของคนดำ ปนแรงล้ำที่ควายเทียว

จากกล้ายอดสีไพล แตกกอใหญ่เป็นสีเขียว
แลดูเป็นผืนเดียว ดังพรมเขียวปูเต็มดิน

จากเขียวกลายสีทอง ยามเมียงมองชวนถวิล
ชื่นใจของชาวดิน สมดังจินตนาการ

แล้วแปรส่วนสีทอง ไปเป็นของควรประสาน
กระดาษดีที่ต้องการ ม่วงน้ำตาลทั้งใบแดง

ได้มาไม่เต็มมือ อะไรคือสิ่งแสลง
สีเลือดมาเคลือบแคลง ที่ใบหน้าของใครกัน

สีทองส่วนที่เหลือ เปลี่ยนสีเพื่อได้สุขสันต์
ข้าวสารขาวกินวันวัน ก็ไม่ทันตลอดปี


นายเรืองศักดิ์ ละทัยนิล – ผู้ประพันธ์