ชีวิตที่พอเพียง : 3020. ควงสาวเที่ยวสวนผึ้ง

เราวางแผนไว้ล่วงหน้าเป็นเดือนว่าจะไปนอนค้างที่อำเภอสวนผึ้ง จังหวัดราชบุรีคืนวันที่ ๑๐ กันยายน ๒๕๖๐ จองห้องที่ The Harmony Resort ผ่าน Booking.com ไว้ในราคา ๑,๔๔๐ บาท โดยต้องโอนเงิน ไปให้ก่อน

เช้าวันอาทิตย์ที่ ๑๐ กันยายน เราออกจากบ้าน ๖.๐๐ น. ขับรถตรงไปที่พระปฐมเจดีย์ ตามเส้นทางที่ผมเคยไปเมื่อวันที่ ๑๕ สิงหาคม ๒๕๖๐ เพื่อไปบรรยายที่คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร วันที่ ๑๐ กันยาผมนำทางสาวน้อยไปไหว้พระร่วงโรจนฤทธิ์ เหมือนที่ผมเคยไปเมื่อวันที่ ๑๕ สิงหาไม่มีผิดเพี้ยน และใช้เวลาประมาณ ๑ ชั่วโมงเหมือนๆ กัน

เวลา ๘ น. เศษเราก็ออกจากนครปฐม มุ่งหน้าไปราชบุรี เป้าหมายแรกคือตลาด สาวน้อยต้องการ ซื้อผลไม้ไปเป็นเสบียง ตลาดที่เราไปแวะอยู่ตรงกันข้ามกับวัดโรงช้าง เราเอารถไปจอดที่นั่น

เป้าหมายต่อไปคืออุทยานหินเขางู ไปถึง ๙.๓๐ น. พอเข้าไปก็เห็นรถจอดอยู่ราวสิบคัน และมีคนเดินขึ้นลงบันไดไปยังศาลาข้างบน ผมลืมถ่ายรูปไว้จึงบอกไม่ได้ว่าข้างบนเป็นอะไร นึกเพียงว่าสูงเกินไปสำหรับที่สาวน้อยจะปีน

แต่พอจะเดินออกจากรถ ก็มีเจ้าหน้าที่มาบอกว่า เอารถเข้าไปวนข้างในได้ตลอด จึงกลับขึ้นรถกะวนรอบแล้วค่อยกลับมาดูสถานที่ตรงทางเข้า ในใจก็นึกถึงสะพานเดินชมวิวขุนเขา ว่าทำไมไม่เห็น ที่แปลกคือตรงทางเข้าไม่มีป้ายและแผนที่บอกสถานที่เที่ยวข้างในเลย

ไม่มี tourist information เลย ทั้งๆ ที่จังหวัดราชบุรีและการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยโปรโมทให้เป็น แหล่งท่องเที่ยวสำคัญของจังหวัดราชบุรี

เราเข้าไปพบป้ายห้ามให้อาหารสัตว์ ฝ่าฝืนปรับ ๒,๐๐๐ บาท แล้วพบฝูงลิงเต็มถนน และมีแผงขายกล้วยเลี้ยงลิงอยู่ข้างๆ

วนไปพบจุดชมวิวและถ่ายรูป ด้านล่างเป็นแอ่งน้ำแต่เห็นไม่ถนัดว่าเป็นอะไร

วนไปวนมาพบบริเวณชมวิวที่หมายใจว่าจะไปชม คือสะพานเดินชมวิว ซึ่งชื่อของอุทยานก็บอกแล้ว ว่าชมวิวหินหลากรูปหลากสี ที่เกิดจากการระเบิดหินภูเขาเอาไปขาย ทางจังหวัดราชบุรีจึงทำเป็นอุทยานให้คน ไปเที่ยวพักผ่อนเสียเลย ทำนองเดียวกับขุมเหมืองที่ภูเก็ตในอดีต กลายเป็นแหล่งน้ำหล่อเลี้ยงจังหวัดภูเก็ต ในปัจจุบัน

มีคนไปเดินชมวิวและถ่ายรูปมากมาย เป็นบริเวณที่สวยจริงๆ แต่แดดร้อนมาก โชคดีที่เราเตรียม ทั้งหมวกและร่มไป น่าชื่นชมที่เขาทำสะพานคอนกรีตอย่างดี ออกแบบสวยงามสำหรับการเดินชมวิว แต่ น่าตำหนิที่ไม่มีการให้ข้อมูลใดๆ เลย ว่าสะพานยาวเท่าไร เดินไปแล้วจะพบอะไร ไม่มีแผนผังบอกข้อมูลใดๆ เลย เป็นการจัดการแหล่งท่องเที่ยวที่แย่มาก รูปสวยๆ มีในลิ้งค์ที่ให้ไว้แล้ว ผมเลือกลงเฉพาะรูปที่ต่างออกไป เท่านั้น

เวลาประมาณ ๑๐.๔๐ น. เราก็ออกเดินทางต่อไปอำเภอสวนผึ้ง โดยกะแวะเที่ยวระหว่างทาง เวลา ๑๑ น. เศษ เราแวะเข้าไปที่ถ้ำเขาบิน กำลังจะซื้อตั๋วเข้าชมถ้ำ (คนละ ๒๐ บาท) เจ้าหน้าที่ก็ให้ข้อมูลว่า ถ้ำนี้ต้องเดิน ลงบันได ๒๘ ขั้น ที่เดินยากหน่อย ยิ่งกว่านั้นอากาสในถ้ำร้อนชื้นมาก คนเป็นโรคหืดหรือโรคหัวใจไม่ควร ลงไป เขาบอกว่าเคยมีคนเป็นโรคหัวใจลงไปแล้วเกิดอาการหอบ ต้องจัดส่งโรงพยาบาลเป็นการโกลาหล เราจึงตัดสินใจไม่เข้าชมถ้ำ มีคิดทีหลังเสียดายที่ผมไม่ได้ลองไปชมสักชั่วครู่ และถ่ายรูป แต่จริงๆ แล้วดูเอาจาก YouTube ได้ ดังลิ้งค์ไว้ให้แล้ว

มีคนมาคุยให้ข้อมูลอย่างดี และถามว่าจะไปไหนต่อ เราตอบว่าไปสวนผึ้ง และถามว่าระหว่างทางมี ร้านอาหารที่ไหนอร่อย เขาแนะนำสองร้าน และบอกว่าร้านลอยลมสมเด็จพระเทพรัตน์เคยเสด็จ อยู่เลยไปประมาณ ๕ กิโลเมตร

ร้านอาหารลมโชย เป็นร้านใหญ่ เมื่อเราไปถึงเวลา ๑๑.๓๐ น. ไม่มีคนเลย แต่เมื่อออกมาเวลาประมาณ ๑๒,๑๕ น. มีคน ๕ - ๖ โต๊ะ เราสั่งอาหาร ๓ อย่างคือ ต้มยำปลาบึก ทอดมันปลากราย และผัดผักรวม อร่อยมากทั้งสามอย่าง และจานใหญ่มาก ที่สำคัญราคาถูกมาก รวมน้ำ ๑ ขวดใหญ่ และน้ำผึ้งสองถ้วย ๔๔๐ บาทเท่านั้น

จากนั้นเราให้ Google Map พาไป The Harmony Resort หลงทางบ้าง ไปถึงเวลาบ่ายโมงเศษ แดดเปรี้ยง เมื่อเข้าไปเช๊คอินก็ทราบว่ามีห้องพักเพียง ๑๒ ห้อง และห้องประชุม ๑ หลัง รวมคนมาพักได้ทั้งหมด ๕๐ คน ตอนแรกผมคิดว่าสถานที่ไม่ตรงกับข้อมูลที่ได้รับจาก Booking.com แต่เมื่ออาบน้ำและนอนพักจนบ่ายสี่โมงเศษ แดดร่ม ทำท่าฝนจะตก เราจึงชวนกันออกไปเดินชมสถานที่ จึงพบว่าสถานที่กว้างขวาง มีลำน้ำภาชี อยู่ข้างหลัง แต่ปีนี้บริเวณนี้ฝนน้อย แห้งแล้ง ลำน้ำภาชีจึงแทบจะไม่มีน้ำ ลงเล่นไม่ได้ ผมผิดหวัง เพราะเลือกพักที่นี่เนื่องจากคิดว่าอยู่ใกล้ลำน้ำ น่าจะพอมีน้ำให้ลุยเล่นบ้าง แต่สภาพที่พบ แม้จะแค่เดินลุย ก็ไม่สะดวก

อย่างไรก็ตาม สถานที่ของรีสอร์ทร่มรื่นมาก และอากาศเย็นสบาย ผู้จัดการซึ่งทำหน้าที่ทุกอย่าง ของรีสอร์ท โดยมีลูกน้องพม่าอยู่ ๖ คน เป็นลูกจ้างรายวัน เธอจบปริญญาการโรงแรมจาก มรภ. เพชรบุรี ท่าทางเป็นคนมีหัวศิลปะด้วย จัดการตกแต่งสถานที่ให้แขกที่มาพักได้มีจุดสวยๆ ไว้ถ่ายรูป เธอสนใจและให้ความหมายต่อเห็ดที่งอกขึ้นเอง เธอพาไปดูกลุ่มเห็ดที่ขึ้นที่ตอไม้ สวยงามมาก

เขาเปิดเพลง และมีลำโพงติดไว้ทั่วรีสอร์ท เพลงเบาๆ ไพเราะดี เรากินอหารเย็นในห้อง เป็นเสบียง ที่สาวน้องเอามาจากบ้าน และทอดมันปลากรายที่ห่อมาจากร้านลอยลม

คืนนี้เราครอบครองทั้งรีสอร์ท เพราะมีแขกห้องเดียว เวลาราวๆ หนึ่งทุ่ม ผมออกไปเดินกินบรรยากาศ สดชื่นของธรรมชาติเงียบสงบ ที่มีไปส่องอย่างมีศิลปะ ช่วยเพิ่มความงามยามค่ำคืน

ตีห้าเช้าวันที่ ๑๑ ผมออกจากห้องมานั่งที่เก้าอี้หน้าห้อง ฟังเสียงไก่ขันแว่วจากหลายทิศทาง ให้ความสดชื่นยิ่งนัก แล้วออกไปสำรวจพื้นที่อีกครั้ง ตามด้วยรอบที่สองตอนฟ้าสาง และรอบที่สาม กับสาวน้อยตอนเจ็ดโมง

แล้วออกไปเดินชมหมู่บ้าน ไปเจอเด็กอายุสัก ๘ - ๙ ขวบ ขี่จักรยานพ่วงข้างบรรทุกน้องอายุสัก ๔ ขวบ พบว่าอยู่กับคุณยาย (คุณน้อง) อายุ ๖๒ ที่กำลังเผาถ่านในหลุม ที่บ้านตรงข้ามรีสอร์ทนั่นเอง มีเด็กๆ อยู่ด้วย ๔ คน เป็นหลานทั้งหมด แต่เกิดจากสองแม่ แม่หนึ่งอยู่ในคุก แม่นี้เป็นลูกของน้องสาวคุณยาย ที่แยกกับสามีและเอาลูกให้พี่สาวช่วยเลี้ยง ฟังแล้วชีวิตของคุณยายเลี้ยงลูกคนอื่นถึงสอง generation

คุณยายบอกว่า มีที่หนึ่งงาน เดิมเลี้ยงเป็ดเทศเป็นร้อย ไว้เอาไข่ เวลานี้เหลือไม่กี่ตัว ที่เลี้ยงลดลงเพราะ เป็ดมันไปรบกวนเพื่อนบ้าน ผมบอกคุณยายว่า สมัยผมเป็นเด็กผมเป็นพนักงานเผาถ่าน แต่เป็นถ่านกระลา มะพร้าว และถ่านไม้โกงกาง คุณยายรับจ้างเผาถ่าน เพื่อนบ้านเอาไม้ขนาดเท่าข้อมือท่อนยาวราวๆ ๑ ศอกมาให้เผา สองวันได้ ๑ กระสอบ ค่าจ้างเผากระสอบละ ๑๔๐ บาท คุณยายบอกว่าไม่พอเลี้ยงหลาน ผู้จัดการรีสอร์ทบอกว่าที่รีสอร์ทหากมีอาหารที่แขกกินเหลือก็เอาไปให้คุณยาย เช้านี้เราจึงกินข้าวต้ม เหลือคนละครึ่งชาม

อาหารเช้าเป็น American Breakfast และข้าวต้มหมูสับกับเห็ดสามอย่าง มีสลัดผักที่น้ำสลัดทำเอง อร่อยมาก มีกาแฟสดบดเองด้วยเครื่องปั่นบดด้วยมือ ชงด้วยน้ำร้อน แบบ drip จากที่ชง ได้กาแฟที่รสชาติดี

เจ้าของรีสอร์ทเป็นหญิงสาวอายุราวๆ ๓๕ ท่าทางเรียบร้อย จบปริญญาตรีสาธารณสุขศาสตร์ มหิดล ผมได้โอกาสบอกว่าที่ผมเลือกจองที่นี่ก็เพราะเห็นมีลำภาชีอยู่ข้างหลัง ดูในรูปแล้วหวังมาลุยน้ำเล่น หากปรับปรุงลำน้ำช่วงที่เธอเป็นเจ้าของที่ทั้งสองฝั่ง จะใช้เป็นเครื่องดึงดูกแขกที่รักธรรมชาติได้มาก

นักท่องเที่ยวที่ชอบธรรมชาติและความสงบเงียบ ผมขอแนะนำ The Harmony Resort ครับ ผมพักห้อง superior ห้องกว้างขวาง ห้องน้ำก็กว้างและสะอาด มีเครื่องอำนวยความสะดวกครบครัน อาหารเช้าก็อร่อย และมาก การต้อนรับและบริการดีมาก ที่ผมชอบอีกอย่างหนึ่งคือรีสอร์ทอยู่ในหมู่บ้าน ได้สัมผัสชีวิตชนบทแท้

เราไม่ได้ไปที่อื่นเลยในอำเภอสวนผึ้ง ไปพักผ่อนเฉพาะที่ เดอะฮาร์โมนีรีสอร์ทเท่านั้น

วิจารณ์ พานิช

๑๑ ก.ย. ๖๐