ปัญหาและความต้องการในการดูแลตนเองของผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง

                                                                        นางสาววรางคณา บุญมา 

โรงพยาบาลจอมทอง  เชียงใหม่

              โรคปอดอุดกั้นเรื้อรังเป็นโรคที่มีอาการเหนื่อยหอบเป็นอาการสำคัญที่ส่งผลกระทบต่อผู้ป่วยทั้งด้านร่างกาย  จิตใจ อารมณ์  สังคม และเศรษฐกิจ  การวิจัยเชิงคุณภาพครั้งนี้ศึกษาในบริบทของหมู่บ้านทุ่งหมากหนุ่ม ซึ่งเป็นหมู่บ้านหนึ่งในความรับผิดชอบของโรงพยาบาลจอมทองที่มีจำนวนผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรังมากที่สุดคือ 14 ราย  เพื่อศึกษาถึงปัญหาและความต้องการในการดูแลตนเองของผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยครั้งนี้ประกอบด้วย ผู้ป่วย ญาติหรือผู้ดูแล ผู้ให้บริการรักษาพยาบาล  อสม.และผู้นำชุมชน รวม 49 คน  เก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์แบบเจาะลึกและการสนทนากลุ่มใช้เวลาในการเก็บข้อมูลประมาน  6  เดือน  จัดกลุ่มข้อมูลเพื่อการวิเคราะห์โดยใช้โปรแกรม Excel  วิเคราะห์ข้อมูลแบบเนื้อหาเชิงลึก(Content analysis)และตรวจสอบข้อมูลโดยใช้เทคนิคแบบสามเส้า(Triangulation)
                ผลการศึกษาพบว่ากลุ่มตัวอย่างอธิบายลักษณะของโรคว่าเป็นหอบหืด เป็นหายใจไม่โล่ง  ส่วนการดูแลตัวเองหลังเกิดโรค คือการใช้ยาตามแผนการรักษา และยังต้องการทราบข้อมูลเกี่ยวกับพยาธิสภาพของโรคและคำแนะนำในการบริหารยาอย่างละเอียด โดยปัจจัยที่มีผลต่อการดูแลตัวเองแบ่งออกได้เป็น 2 ปัจจัยใหญ่ๆคือ ปัจจัยภายในและปัจจัยภายนอก  ปัจจัยภายในได้แก่ การรับรู้เกี่ยวกับโรค  แบบแผนการดำเนินชีวิต  แรงจูงใจภายในและภาวะสุขภาพ  ส่วนปัจจัยภายนอกได้แก่  ระบบครอบครัวและระบบบริการสุขภาพ   ผลการศึกษาครั้งนี้ทำให้เข้าใจความหมายของประสบการณ์การเจ็บป่วยและการดูแลตัวเองของผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง ซึ่งจะเป็นประโยชน์ในการพัฒนารูปแบบในการดูแลช่วยเหลือและฟื้นฟูสภาพผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรังให้เหมาะสมต่อไป 
        

สนับสนุนทุนพัฒนานักวิจัย โดย

สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.)

ภายใต้โครงการพัฒนาต้นแบบการสร้างเสริมสุขภาพในบริบทพยาบาลชุมชน

ชมรมพยาบาลชุมชนแห่งประเทศไทย