คุณสุนทรี นาคะเสถียร ผู้จัดการฝ่ายบริการการศึกษาและวิจัย ของโรงพยาบาลเทพธารินทร์และทีมงาน เป็นทีมงานหลักในการจัดค่ายเบาหวาน ก่อนจัดค่ายแต่ละปี เมื่อกำหนดแล้วว่าจะไปจัดที่ภาคใดของประเทศ ทีมงานนี้จะต้องเสาะแสวงหาข้อมูลก่อนว่ามีสถานที่ใดที่น่าสนใจบ้าง แล้วต้องออกไปสำรวจสถานที่จริง เก็บข้อมูลและภาพถ่ายมากมายมาเสนอต่อที่ประชุมให้ร่วมกันพิจารณาอีกครั้ง บางปีต้องทำแบบนี้หลายๆ รอบกว่าจะลงตัว ดิฉันทราบเพราะเคยเข้าร่วมประชุมเตรียมการค่ายเบาหวานในปี ๒๕๔๗ ทีมงานมักจะประชุมกันตอนเย็นๆ ค่ำๆ หลังเลิกจากงานประจำแล้ว

การเลือกสถานที่ เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของค่ายเท่านั้น ยังมีสิ่งที่ต้องเตรียมการอีกมากมายกว่าจะถึงวันจัดค่าย ระหว่างการจัดค่ายก็มีสิ่งที่น่าเรียนรู้อีกเยอะ ดิฉันจะทะยอยนำความรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้มาลงให้สมาชิกทราบในตอนต่อๆ ไป

คุณสุนทรีได้สรุปปัญหาที่เคยพบและเป็นอุปสรรคต่อการดำเนินงานไว้ข้างท้าย สมาชิกต้องการทราบหรือเปล่าคะว่ามีวิธีการแก้ไขอย่างไร เขียนถามมานะคะ ดิฉันจะติดตามคำตอบมาบอกให้ทราบค่ะ

วัลลา ตันตโยทัย ๓๐ มิถุนายน ๒๕๔๘

"เกร็ดความรู้จากทีมสำรวจสถานที่"

โรงพยาบาลเทพธารินทร์ จัดค่ายเบาหวานอย่างต่อเนื่องทุกปี เป็นเวลากว่า ๑๑ ปีแล้ว โดยพยายามคงความตั้งใจเดิมคือ ไม่ซ้ำที่ ไว้ นี้จึงเป็นสิ่งท้าทายความสามารถของทีมงานอย่างยิ่งและมากขึ้นเรื่อยๆ กว่าจะเป็นค่ายเบาหวานในแต่ละครั้งจึงเต็มไปด้วยเรื่องราว ประสบการณ์การทำงานที่น่าเรียนรู้ จดจำ ในที่นี้ขอเล่าถึงขั้นตอนการสำรวจสถานที่ก่อนการจัดค่าย

ส่วนใหญ่ของผู้เป็นเบาหวานที่มาร่วมค่ายเป็นผู้สูงอายุ ทีมงานจึงจำกัดระยะเวลาการเดินทางที่ไม่เกิน ๓ ชั่วโมง เพื่อไม่ให้สมาชิกค่ายเหน็ดเหนื่อยเกินไป เราจึงเริ่มต้นด้วยการตีกรอบของระยะเวลาการเดินทาง และหมุนเวียนไปตามภาคต่างๆ หากจังหวัดที่สนใจอยู่ไกลเกิน ๓ ชั่วโมง (โดยรถยนต์) ก็จะเลือกใช้การเดินทางโดยเครื่องบิน

เมื่อได้จังหวัดที่สนใจ จึงเริ่มค้นคว้าหาข้อมูลของจังหวัดนั้นๆ

เริ่มต้นที่โรงแรม ทีมงานกำหนดให้ต้องมีอาณาบริเวณร่มรื่น เหมาะสมแก่การทำกิจกรรมกลางแจ้ง มีพื้นที่สำหรับการออกกำลังกาย ห้องประชุมต้องมีขนาดใหญ่เพียงพอ มีสภาวะแวดล้อมเหมาะแก่การเรียนรู้ เครื่องเสียงดี ชัดเจน เรื่องนี้ขอกระซิบท่านที่จะเป็นนักสำรวจว่า ทุกอย่างต้องทดสอบให้เห็นจริง อย่าได้เชื่อแต่ผู้ขายเท่านั้น บ่อยครั้งที่บอกว่าเครื่องเสียงดี แต่เมื่อทดลองแล้วกลับไม่ดี ซึ่งมีผลกระทบต่อการเรียนรู้เป็นอย่างยิ่ง อีกประการที่สำคัญคือขนาดของจอรับภาพต้องใหญ่เพียงพอ เห็นชัดเจน บรรดาเครื่อง Projector ต่างๆ ที่ใช้ประกอบการให้ความรู้ ควรมีคุณสมบัติที่เหมาะสมกับห้องประชุมนั้นๆ

ถัดจากห้องประชุมก็ต้องเรื่องของอาหาร ทีมงานค่ายเบาหวานเลือกใช้โรงแรมชั้นหนึ่ง เพราะต้องการให้เรื่องของอาหารอุดมสมบูรณ์ มีชนิดของอาหารหลากหลาย ซึ่งประโยชน์จะตกอยู่ที่สมาชิกค่าย มีโอกาสเรียนรู้มากขึ้น และถือเป็นหัวใจสำคัญของการจัดค่ายที่เดียว หากสมาชิกค่ายมีโอกาสเรียนรู้จากอาหารในค่ายมากเท่าใด จะยิ่งสามารถนำไปแปลงใช้ในชีวิตประจำวันมากยิ่งขึ้น ในการสำรวจอย่าลืมขอรายการอาหารมาไว้แต่เนิ่นๆ เพื่อศึกษารายการแต่ละอย่าง บางครั้งตั้งชื่อแปลกๆ ทำให้ไม่รู้ว่ามีส่วนประกอบหลักอะไรบ้าง ก็ต้องซักถามกันให้ชัดเจน จะได้นำมาแยกสัดส่วนหมวดหมู่อาหาร ทำเป็นเอกสารประกอบแจกสมาชิกได้

ห้องพักของสมาชิกค่าย ควรดูแลในด้านของความปลอดภัย ความเสี่ยงต่างๆ ที่อาจเกิดขึ้น สามารถเดินไปห้องประชุมหรือร่วมกิจกรรมได้สะดวกไหม โดยเฉพาะผู้ที่ใช้รถนั่ง โรงแรมบางแห่งดูดี แต่เอาเข้าจริงๆ ระยะทางระหว่างห้องพักไปสถานที่ทำกิจกรรมไกลเกิน หรือเต็มไปด้วยขั้นบันได ก็ไม่เหมาะกับผู้สูงอายุที่มีข้อจำกัดด้านการเคลื่อนย้าย

นอกจากในโรงแรมแล้ว อย่าลืมที่จะสำรวจโรงพยาบาลใกล้เคียงโรงแรมที่พักเผื่อมีเหตุฉุกเฉิน หากสามารถประสานงานทำความรู้จักไว้แต่เนิ่นๆ ก็จะยิ่งเป็นประโยชน์ เพราะอาจต้องพึ่งพาบริการยามฉุกเฉิน

เครื่องชูรสที่สำคัญ คือสถานที่ท่องเที่ยว ได้ออกไปต่างสถานที่ทั้งทีหากอยู่แต่ในโรงแรมดูจะไม่คุ้ม จึงควรให้มีสถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจ แต่ก็อยู่ในขอบเขตที่สมาชิกค่ายเดินทางได้สะดวก

ตัวอย่างปัญหาที่เคยพบและเป็นอุปสรรคต่อการดำเนินงาน
- บริการอาหารไม่หลากหลาย
- ทางโรงแรมจำกัดการมีกิจกรรม เพราะรบกวนแขกอื่น
- ห้องน้ำเป็นอ่างจากุสชี่ขนาดใหญ่ ไม่มีที่ยึดจับ มีความเสี่ยงต่อการเกิดอันตราย
- ทางเดินไม่เรียบ ผู้สูงอายุเดินไม่สะดวก หรือมีความชันมากเกินไป
- ต้องวางเงินทันที 50% (ล่วงหน้ากว่า 6 เดือน) เพราะมีคนสนใจหลายกลุ่ม เวลาตรงกัน (แล้วในที่สุด คนอื่นก็ได้ไปค่ะ เงินไม่หนาพอ)
- โรงแรมใหญ่เกินไป ระยะทางระหว่างห้องประชุมไปห้องพักไกลมาก ไม่เหมาะกับผู้สูงอายุ
- สถานที่ไม่ร่มรื่น ไม่เหมาะกับกิจกรรมกลางแจ้ง
- ห้องประชุมเล็ก เครื่องเสียง โสตทัศนูปกรณ์ก็ไม่เหมาะสม
- ห้องประชุมอยู่สูงดิ่ง บันไดซับซ้อน ไม่สะดวกต่อผู้สูงอายุ
- ห้องน้ำอยู่ห่างไกลจากห้องประชุมมาก
- ห้องพักไม่สะอาด มีกลิ่นเหม็นอับ ระบายอากาศไม่ดี
- ที่พักแบบรีสอร์ทที่อยู่ห่างกันเกินไป บางแห่งไม่มีโทรศัพท์สื่อสารภายใน

ทุกอย่างล้วนแล้วแต่เป็นองค์ประกอบที่ต้องผสมผสานกันให้ลงตัวทั้งสิ้น จึงต้องพิถีพิถันในรายละเอียดเพื่อประโยชน์สูงสุดแก่สมาชิกค่ายค่ะ

เล่าเรื่องโดย คุณสุนทรี  นาคะเสถียร ผู้จัดการฝ่ายบริการการศึกษาและวิจัย

โรงพยาบาลเทพธารินทร์ โทร. 0-2249-8774 ต่อ 2231