สารพัด...สารพัน...ปัญหาในโรงเรียน...ไม่ยาก...หากคิดจะแก้ไข...! ( ๔. ดูงาน...บานตะไท ).........


อย่าทำให้การดูงานนั้น.....บานตะไท....คิดเอาไว้...จะได้อะไรจากการดูงาน


" ไม่ไปจริง ๆ เหรอ  ไปเป็นเพื่อนกันสิ"  น้องครูคนหนึ่งถามย้ำกับคุณมะเดื่อ

เมื่อคุณมะเดื่อบอกว่า ไม่ไปกับคณะครูของโรงเรียนในวันหยุดยาว

ปลายเดือนนี้  (๒๘ - ๓๐ ก.ค. ๖๐ )  ซึ่งโรงเรียนได้กำหนดว่าจะ " ล่องใต้"

ไป " ดูงาน"  ( ก็ไม่ทราบว่างานอะไร) กันแถว ๆ กระบี่  พังงา

น้องครูคนนั้นได้เกริ่น ๆ กับคุณมะเดื่อไว้ก่อนหน้านี้แล้ว

" ไปทำไมกันล่ะ "  คุณมะเดื่อถาม

" ไปดูงานน่ะสิ"  น้องครูคนนั้นตอบ

" ไม่ไป "  คุณมะเดื่อตอบฉับพลันทันทีโดยไม่ต้องคิด  เพราะเบื่อกับคำว่า " ดูงาน"

ที่เอามาเขียนโชว์ไว้ในโครงการเต็มประดาแล้ว  ( และคราวนี้ก็ไม่รู้ด้วยว่า

มี " โครงการ"  เขียนไว้หรือเปล่า)



คุณมะเดื่อ " เบื่อ มาก ๆ  กับการ  ดูงาน ที่ได้แต่ดู แล้วก็  " ไม่ได้งาน" อะไรเลย

เพราะก็รู้ ๆ กันอยู่ว่า เป็นการเอางบประมาณไป  " เที่ยว "  นั่นแหละ  เปลีองทั้ง

งบประมาณ  เปลืองทั้งเวลา  หลายต่อหลายครั้งที่ไปดูงาน  แต่ก็ไม่เคยได้งานที่จะ

นำกลับมาสร้างสิ่งต่าง ๆ ให้เกิดประโยชน์แต่โรงเรียนของตนเองเลย

(นอกจากภาพถ่ายที่ไม่เกี่ยวกับงานใด ๆ เลย)



คุณมะเดื่อจะพูดเสมอว่า " ทำไมต้องไปดูงานที่โรงเรียนเขา  ทำไมทำโรงเรียนของเรา

ให้เขามาดูงานกันบ้าง "  .........

คุณมะเดื่อเชื่อว่า  ทุกโรงเรียน มีจุดดี ที่สามารถสร้างเสริมเติมต่อเพื่อพัฒนา

ให้เป็น  "จุดเด่น"  ของโรงเรียนตนเองได้ทั้งสิ้น  ขึ้นอยู่กับว่า

เรามองเห็นอย่างจริงจังหรือไม่

การทำ "SWOT"  ( อย่างจริงจัง ไม่ใช่สักแต่ว่าทำ )  แบบตรงไปตรงมา ไม่เข้าข้างตนเอง

จะทำให้เราทราบจุดเด่นจุดด้อย  และกระบวนการ  " PLC " ก็จะช่วยให้เราเห็นภาพ

ของโรงเรียนที่สามารถนำไปสู่  " วิสัยทัศน์" ของโรงเรียนได้อย่างชัดเจน



ทุกวันนี้  การพัฒนาตนเองโดยอาศัยแหล่งข้อมูลจาก Internet  ทำได้อย่างง่ายดาย

ไม่จำเป็นต้องเดินทางไปให้ถึงแหล่งข้อมูลก็สามารถทำได้

การนำข้อมูลที่เราหาได้นั้นมาปรับปรุง  ประยุกต์ใช้ให้เข้ากับบริบทของเราเอง

สามารถทำได้ตลอดเวลา  เพียงแต่บุคลากรในโรงเรียน ร่วมมือ ร่วมใจกัน

กำหนดเป้าหมายไว้ให้มั่นคง แล้วกำหนดแนวทางในการพัฒนา

ที่จริงจัง  ก็สามารถไปถึงจุดหมายได้  ถึงแม้จะต้องใช้เวลามากหรือ

น้อย  แต่ผลก็คือ  " ความสำเร็จ"  ตามเป้าหมาย



คุณมะเดื่อมิได้พูดเพ้อเจ้อ  หรือพูดตามทฤษฎีแต่ประการใด  เพราะการเคยเป็น

" โรงเรียนขนาดจิ๋ว"  ที่ขึ้นบัญชียุบเลิก ยุบรวมมาก่อนทำให้คณะครูของโรงเรียน

" สู้ "  ด้วยแนวทางที่คุณมะเดื่อกล่าวมาแล้ว  จนประสบความสำเร็จ  จากนักเรียน

ไม่ถึง ๖๐  คน  กลายเป็น ๒๐๐ เศษ และในขณะนี้   " โรงเรียนบ้านหนองผือ" 

ของท่าน  ผอ.คนเก่ง  " ชยันต์  เพชรศรีจันทร์"  ก็กำลังพิสูจน์ให้เห็นเป็นที่

ประจักษ์แล้วเช่นกัน   



หากการดูงาน  เป็นส่วนหนึ่งที่ครูจะนำมาเสริม เพิ่มเติม พัฒนาโรงเรียนของตนเอง

อย่างแท้จริง มิใช่เพียงแต่ " ข้ออ้าง "  ก็เป็นสิ่งที่ควรจะไป  แต่...เราก็จะต้องรู้จัก

ตัวของเราเองอย่างแน่แท้ก่อนว่า มีส่วนใดที่จะต้องเพิ่มเติมเต็ม แล้วจึงกำหนด

แหล่งดูงาน  และ  สิ่งที่จะต้องไปดู  ไปสังเกต เพื่อนำมาใช้กับหน่วยงานของเรา

อย่างเป็นรูปธรรม  ทั้งนี้หากเราไม่กำหนดลงไปแล้ว  ก็จะไร้ประโยชน์ที่จะไปดู

เพราะ  " บริบท"  หรือสภาพแวดล้อมของเรากับของเขา  มันคนละเรื่องกันนั่นเอง

คุณมะเดื่อเคยพูดเสมอว่า  " การไปดูงาน ก็เสมือนไปดูขนมเค้กในตู้โชว์  มีการ

ตบแต่งก้อนเค้กให้สวยงาม อวดตาผู้ชมเรียบร้อยแล้ว  มองไม่เห็นร่องรอยของ

ของปัญหาใด ๆ "   ดังนั้น การดูงานจะต้องไปดูถึง " ปัญหา "  หรือ " การเริ่ม

กระบวนการทำขนมเค้ก แต่ต้นจนจบ"  นั่นแหละ จึงจะเป็นการดูงานที่มีประโยชน์

ต่อการนำมาปรับใช้  มิใช่การดูงานแบบ....บานตะไท....งบหมดไป....ไม่ได้อะไรเลย






อย่างไรก็ดี....สักวันคุณมะเดื่ออาจจะนำทีมงานของคุณมะเดื่อ ไป  " ดูงาน "

ที่.....โรงเรียนบ้านหนองผือ  ของ ท่าน ผอ.คนเก่ง .....ด้วยตนเองก็ได้นะ

รับรองว่า.....ไม่เป็นการดูงานที่.....บานตะไท....แน่นอน....๕๕๕๕๕

หมายเลขบันทึก: 631427เขียนเมื่อ 22 กรกฎาคม 2017 15:50 น. ()แก้ไขเมื่อ 22 กรกฎาคม 2017 15:50 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (2)

ไปด้วย อยากไปหนองผือแบบไม่ดูงาน แต่ไปทำงาน

ตั้งใจว่าจะไปราว ๆ ต้นเดือนตุลาจ้ะลุงวอ

ถ้าลุงวอจะไปด้วยก็จะดีใจมาก ๆ จ้ะ

แล้วคุณมะเดื่อจะส่งข่าวอีกครั้งนะจ๊ะ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี