วันวานรำลึก (๓๐) : นางสิบสอง

ไม่ได้ตั้งใจเป็นครูใคร แล้วปีหนึ่งก็ต้องยอมรับบท

นับหนึ่งจากสถาบันการศึกษาแห่งหนึ่งส่งหนังสือทาบทามขอส่งนักศึกษามาฝึกงาน

จำไม่ได้ว่าคิดยังไงตอนตอบรับ...น่าจะทำนองว่า....ให้โอกาสนักศึกษาเพิ่มประสบการณ์ชีวิตในต่างจังหวัด


เมื่อเหล่านักศึกษามาปรากฏกาย...อุแม่เจ้า...สาวๆตัวน้อยๆทั้งนั้น

ชื่อเสียงเรียงนามของเธอทั้งผอง จำยากมากกกกกกกกกก

บัดนี้ก็ยังมิสามารถจำได้



หยิบเอาเรื่องราวของเธอมาบันทึก ด้วยจำได้ว่าเธอทั้งผองนับจำนวนได้ ๑๒ จึงตั้งสมญาให้จำง่ายว่า "รุ่นนางสิบสอง"


ไม่เคยเป็นครูก็ทำหน้าที่ครูแค่นี้....การบ้าน.... "ให้เขียนบันทึกประจำวันมาส่ง ไม่เว้นวันหยุด กลับบ้านก็ต้องเขียน"....


ไหงทำงี้....ก็บอกแล้วไงว่าเห็นเป็นโอกาสที่พวกเธอจะมีประสบการณ์ชีวิตในต่างจังหวัด...


ไม่เขียนบอกเล่าจะรู้ได้ไงว่ามีประสบการณ์อะไร อย่างไรบ้าง....


แหม (ขอแหมหน่อย)....มาอยู่ด้วยกันตั้งสามเดือนเชียวนะ


ไม่แต่เธอที่ได้ประสบการณ์เพิ่ม คนให้การบ้านก็ได้ประสบการณ์เพิ่มด้วย

ขอยกตัวอย่างพอสังเขปดังนี้....อิอิ

.....ถูกสถาปนาให้เป็นอาจารย์จนได้.....

....ได้อ่านหนังสือเพิ่มทุกวัน ( ๑๒ แผ่นทุกวันอังคาร-ศุกร์ / ๒๔ แผ่นทุกวันจันทร์)....

....ได้ชื่นชมกับการแต่งกายแบบมุสลิมอันมีสีสันสดใส แตกต่าง เรียบง่าย สวยงามทุกวัน....

....ได้ชื่นใจกับความกระตือรือร้นต่อการใช้ชีวิตและเรียบง่ายของ ๑๒ นางทุกวัน

.....ได้ฟังเสียงคุยต่างภาษาอยู่เรื่อยๆ...แฮ่ๆ...ได้ยินแบบไม่รู้ความหมายสักคำ

....ฯลฯ


หมายเหตุ

บันทึกไว้เป็นที่ระลึกว่าผองเธอทั้ง ๑๒ คือผู้เปลี่ยนบทบาทขององค์กรแห่งหนึ่งให้กลายเป็นสถาบันร่วมฝึกนักศึกษาในสาขาวิชาสุขศึกษา นับแต่ปี ๒๕๕๔

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรียนรู้โลกกว้าง



ความเห็น (7)

sr
IP: xxx.68.208.142
เขียนเมื่อ 

Love this "...ที่ระลึกว่าผองเธอทั้ง ๑๒ คือผู้เปลี่ยนบทบาทขององค์กร..." it is a recognition of social responsibility for 'everyone'. I wish we have more politicians in the group ;-)

-สวัสดีครับพี่หมอ

-ตามมาร่วมย้อนวันวานครับ

-มีเมนูจากกล้วยมาฝากครับ 55

-ที่นีี่มีแต่ของอร่อยครับ..

เห็นชื่อเรื่อง นึกถึง นิทานที่ยายเล่าเรื่อง นางสิบสอง

อาจารย์หมอยังสดใสนะคะ

ค่ะคุณ sr นางทั้งหมดเป็นรุ่นบุกเบิกค่ะ

น้อง เพชรน้ำหนึ่ง ค่ะ ยำหัวปลีน่าลิ้มรสนะคะ

บัง วอญ่า-ผู้เฒ่า-natachoei-- คิดถึงนิยายเรื่องนั้นเหมือนแหละบัง เลยเอามาตั้งชื่อเสียเลย

น้อง แก้ว..อุบล จ๋วงพานิช ค่ะ แม้จะแก่ขึ้น แต่ยังลัลล้าได้เหมือนเดิมค่ะ


เขียนเมื่อ 

แวะมาชื่นชม..เจ้าค่ะ..