วันวานรำลึก (๒๙) : ฝีมือชาวบ้าน

ไม่ใคร่กินขนมแบบนี้มานานแล้ว มีวันหนึ่งได้หยิบใส่ปาก หยิบๆๆจนเกลี้ยง อร่อยอธิบายไม่ถูก

พยายามอธิบายไว้หน่อย อย่างนี้หนา....ใส่ปากอมไว้แป๊บ แล้วเคี้ยว....อื้อฮือ....หอมน้ำตาล....เคี้ยวไปรับรสไป....หวานอ่อนๆ....

ขนมหมดก็เกิดความเข้าใจ..รสกลมกล่อมขนมหวานไทยเป็นอย่างนี้เอง



ไม่ได้แวะไปที่นั่นเพื่อลิ้มขนม ความรู้บางอย่างที่ชวนสนใจชักนำไปหรอก

ไปแล้วก็อึ้งกับความรู้รอบเอวที่มีน้อยนิดของตัว

ถึงแล้วนั่นแหละจึงรู้ว่า ม.ทักษิณ เป็นวิทยาเขตหนึ่งของมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒน์..เชยจัง…

ไปทั้งทีไม่พบความตื่นตาตื่นใจก็ใช่ที่..อึ้งๆๆๆกับฝีมือชาวบ้าน….ระดับนี้เชียว…



เอาลูกแก้วกลมๆมาให้เดา มันคืออะไร แรกเห็นดูไม่ออกจนมีเฉลยว่าคือมันใช้อย่างนี้ไง

เอ๊า ลองดูต่อ


หาคำเฉลยได้หรือยัง….แอน แอ่น แอ๊น

มันคือ ตะเกียงโซล่าเซลล์ ไงละ

อาจารย์อุษาเล่าว่าผลิตขึ้นจากฝีมือคุณลุงท่านหนึ่งที่สนใจเรื่องโซล่าเซลล์แล้วเข้าอบรม…..ความชมชอบของลุงนั้นเหลือคณา..
ปิ๊งแว๊บเกิดขึ้นมา..จนนำพาซึ่งสิ่งประดิษฐ์ที่เห็น….


หมายเหตุ

บันทึกไว้ด้วยความชื่นชมในตัวคุณลุง
พบเห็นครั้งแรกเมื่อ ๑๑ กรกฎาคม ๒๕๕๖

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรียนรู้โลกกว้าง



ความเห็น (2)

sr
IP: xxx.68.208.142
เขียนเมื่อ 

Innovative design and very neat - I can't tell where a 'solar receptor' is hidden. ;-)

Are the batteries charged else where (not in the lamp)?

สังเกตนานๆจะเห็นเซลล์แผ่นเล็กๆวางอยู่ในลูกแก้วใต้ลงมาจากห่วงที่ทำไว้ให้หิ้ว แผ่นนิดเดียวเองค่ะ