อาทิตย์อัสดง

อาทิตย์อัสดง

รอนรอนสุริยะโอ้ อัสดง

เรื่อยเรื่อยลับเมรุลง ค่ำแล้ว

รอนรอนจิตจำนง นุชพี่ เพียงแม่

เรื่อยเรื่อยเรียมคอยแก้ว คลับคล้ายเรียมเหลียว

กาพย์เห่เรือ เจ้าฟ้าธรรมธิเบศร์

เรื่อยเรื่อยมารอนรอน ทิพากรจะตกต่ำ

สนธยาจะใกล้ค่ำ คำนึงหน้าเจ้าตาตรู

กาพย์เห่เรือ เจ้าฟ้าธรรมธิเบศร์

รอนรอนอ่อนอกโอ้ อัสดง

เลี้ยวเหลี่ยมพระสุเมรุลง ลับฟ้า

มืดคลุ้มพุ่มไผ่พง พี่เปลี่ยว เดียวเอย

เสียงพึ่งหึ่งหึ่งหน้า นึกคร้ามหวามถวิล

นิราศสุพรรณ สุนทรภู่

รอนรอนอ่อนอัสดง พระสุริยงเย็นยอแสง

ช่วงดังน้ำครั่งแดง แฝงเมฆเขาเงาเมรุธร

กาพย์พระไชยสุริยา สุนทรภู่

ย่ำฆ้องค่ำแล้วเจ้า เพลาเล่าเข้าสนธยา

จุดเทียนเวียนส่องหา เจ้าแห่งใดไม่เห็นเลย

ราตรีรวีเลื่อนเลี้ยว ลับตา

มัวมืดมนสนธยา ค่ำแล้ว

ถือเทียนเวียนส่องหา นางทั่ว

อยู่แห่งใดน้องแก้ว ห่อนได้เห็นเลย

กาพย์ห่อโคลงนิราศธารโศก เจ้าฟ้าธรรมธิเบศร์

สถานที่ : เขาค้อ เพชรบูรณ์

ภาพ : อิทธิเดช เพ็ญภาคกุล

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องราวดีๆ ...เกี่ยวกับภาษาไทย



ความเห็น (0)