๕๔๖. สุขสันต์วันอาทิตย์..กับผลิตผลของโรงเรียน..

ผมประทับใจที่ได้ขายของจากผลิตภัณฑ์ของโรงเรียน นานๆจะได้ออกงานแบบนี้..แม้ไม่อายแต่ก็ตื่นเต้นดี มีงานแบบนี้ เชื่อว่าครูและนักเรียนจะได้ประสบการณ์และแลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกัน..

วันนี้ผมไปร่วมงานกับโรงเรียนเครือข่าย ซึ่งเป็นโรงเรียนที่อยู่ในตำบลเดียวกัน ชื่องาน"บุญบูรณพัฒน์เลาขวัญ ถิ่นบ้านเขานางสางหัว" ในงานบุญครั้งนี้ มีการเทศน์มหาชาติ ตามกัณฑ์ปีเกิด..งานจัดสองวัน ..เมื่อวานผมไม่ได้ไปเพราะฝนตกหนัก อยู่โรงเรียนเตรียมข้าวของไปขายในวันนี้..

ภารกิจสำคัญของโรงเรียนที่ไปร่วม..คือจัดนิทรรศการผลงานโรงเรียน..หรือโรงเรียนจะนำผลิตภัณฑ์ของโรงเรียนไปจำหน่ายก็ได้..ผมเลือกปลาดุกย่าง ผลงานแม่ครัวโรงเรียนกับนักเรียนชั้นป.๖..เมื่อคืนกว่าจะเสร็จก็เกือบ ๓ ทุ่ม พร้อมน้ำพริกตาแดง น้ำพริกแมงดา และน้ำพริกแกงป่าหลายกระปุก ที่ช่วยกันตำมา ๒ - ๓ วันแล้ว..สิ่งที่ขาดไม่ได้คือ น้ำสมุนไพร ที่มีน้ำย่านาง น้ำว่านหางจระเข้และน้ำมะตูม....

ผมรีบจัดร้าน..เป็นร้านเล็กๆ มีโต๊ะตัวเดียว เก้าอี้สำหรับนักเรียนที่มาช่วยขาย สายตาจับจ้องท้องฟ้า ที่ครึ้มฝน มองผู้คนที่ไม่ค่อยจะมี หรือถ้าจะมีก็เห็นนั่งฟังเทศน์และเดินไปร่วมในงานบุญ ที่ประชาสัมพันธ์ด้วยเสียงเชิญชวนตลอด แต่ไม่ได้บอกให้เดินมาชมสินค้าของโรงเรียนบ้าง

สายมากแล้ว..นิทรรศการยังดูเงียบเหงา ร้านค้า..ยังซึมเซา เดินเลยผมไปหน่อยเป็นร้านต้นไม้และผักปลอดสารพิษก็ยังดูไม่คึกคัก ถัดไปเป็นนิทรรศการ กศน.และธนาคารธกส...ผู้คนก็ยังเดินไปไม่ถึง..

ถ้าใกล้เที่ยง..บรรยากาศการขายยังเป็นแบบนี้..ไม่สนุกแน่..ใจก็อยากไปบอกประชาสัมพันธ์ ให้ช่วยเชิญชวนหน่อย แต่คิดอีกที..อย่าไปรบกวนกิจกรรมของพระคุณเจ้าเลยจะดีกว่า..

อย่ากระนั้นเลย..ว่าแล้วก็บอกนักเรียนเตรียมต้อนรับลูกค้าและทอนตังค์ ครูจะเดินอยู่หน้าร้าน..ประกาศสินค้าของเรา(ตะโกน)เชิญชวนคนมาเข้าร้าน..ด้วยเสียงอันดังและไพเราะ..พร้อมปรบมือ..ให้ดูน่าสนใจ..

ผมร้องขายของ..ที่เป็นผลิตผลของโรงเรียน บอกรายละเอียดของน้ำพริก สรรพคุณและราคา ส่วนปลาดุกย่าง ก็หอมหวาน น้ำว่านสมุนไพร..ก็ใหม่สด

บรรยากาศที่เงียบเชียบ..เจอเสียงผมเข้าไป..หายเหงากันไปทุกร้าน ต่างมองมาที่ร้านหนองผือแล้วอมยิ้ม คราวนี้ก็คึกคักไปทุกร้าน กล้าที่จะขายและต่างเดินชมสินค้าซึ่งกันและกัน..ร้านของผมผู้คนมาอุดหนุนมากกว่าใคร เพราะเสียงดังกว่าเขา..นักเรียนทอนตังค์แทบไม่ทัน..

ร้านข้างๆผม..เป็นของหน่วยงานทางพลังงานจากจังหวัด..ต้มข้าวโพดแจกฟรี..แต่ไม่ค่อยมีใครกล้าเดินเข้าร้าน ผมก็ประกาศประชาสัมพันธิ์ช่วยเรียกลูกค้า.. ปรากฎว่าข้าวโพดใหม่สดรสอร่อย นับ ๑๐๐ ฝัก ต้ม ๓ หม้อ..แจกแว๊บเดียว..หมดเกลี้ยง..น้องๆทีมพลังงานแบ่งปันข้าวโพดต้มให้ผม ส่วนผมก็แบ่งน้ำมะตูมให้ดื่มกันทั่วถึง..

บ่ายสองโมง...ปลาดุกย่างหมดทุกไม้ น้ำพริกเหลือไม่มาก..ส่วนน้ำสมุนไพร..ไม่ประสบความสำเร็จ อันเนื่องมาจากอากาศค่อนข้างเย็นและงานนี้มีขายน้ำหลายร้าน..ก็คงต้องกลับไปแช่ตู้เย็น และจำหน่ายในห้องสหกรณ์โรงเรียนต่อไป..

นักเรียนบอกสนุกดี ที่ได้ออกมาเห็นนิทรรศการและร้านค้าของโรงเรียนต่างๆ..ส่วนผมประทับใจที่ได้ขายของจากผลิตภัณฑ์ของโรงเรียน นานๆจะได้ออกงานแบบนี้..แม้ไม่อายแต่ก็ตื่นเต้นดี มีงานแบบนี้ เชื่อว่าครูและนักเรียนจะได้ประสบการณ์และแลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกัน..

ก่อนกลับโรงเรียน..แวะไปร้านหนังสือของ"มูลนิธิเด็ก"..ที่เด็กในร้านไปมาแล้ว กลับมาพร้อมหนังสือมากมาย..ครูไปบ้างก็พบความสุขสันต์วันอาทิตย์..เจอหนังสือเล่มละ ๑ บาท..ซื้อครบ ๑๐ เล่มแถมตุ๊กตาให้อีก ๑ ตัว..ผมตั้งใจเลือกอย่างสบายใจ เลือกเผื่อครูอนุบาลที่โรงเรียนด้วย..

งานวันนี้คุ้มจริงๆ..ได้ทั้งเงินและหนังสือ...

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

๒๘ พฤษภาคม ๒๕๖๐

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่า....จากโรงเรียนเล็ก



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

ท่าน ผอ. น่าจะร้องเพลง " ฝนเดือนหก"

แทนการปรบมือ แล้ว ตะโกนขายของนะ

" ย่างเข้าเดือน ห้ก ฝนก็ต๊กพรำ ๆ

ปลาดุกก็ร้องงึมงำ เพราะถูกเสียบไม้ย่างไฟ

น้ำพริกตาแดง น้ำพริกแมงดา ยังร้องไห้

เมื่อเห็นน้ำสมุนไพร ขายไม่ออกเลย.....อ๊บ..! อ๊บ ! "