ตอน  ขวัญ  กำลังใจ  สำคัญไฉนหนอ    

                  อย่างที่ป้าเม้าเคยบอกไว้ว่า  งานด้านประชาสัมพันธ์นั้น  บางครั้งการให้ความสำคัญ  หรือแค่เห็นความสำคัญอย่างเดียวนั้นไม่พอ  ต้องได้รับการสนับสนุนและแรงเสริมจากอีกหลาย ๆ ด้าน  ไม่ว่าจะเป็นอัตรากำลังบุคลากร  อุปกรณ์เครื่องไม้เครื่องมือ  ตลอดจนถึงวิสัยทัศน์ผู้บริหาร  รวมทั้ง     คนภายในองค์กรต้องมีการดำเนินงานงานที่ประสานกันเป็นอย่างดี  

                 ผู้บริหารเป็นผู้บังคับบัญชา  เป็นผู้ควบคุมและกำหนดนโยบาย  ทิศทางในการดำเนินงาน โดยมีเป้าหมายในการดำเนินงานขององค์กรร่วมกัน  ปัญหาภายในหน่วยงานของแต่ละองค์กรนั้น           มีมากมายหลายอย่าง  ซึ่งสิ่งเหล่านี้ต้องขึ้นอยู่ที่ผู้บริหารในการพิจาณาแก้ไขปัญหา  เพราะเหนือสิ่งอื่นใด  คือ  ความสามัคคีของคนในองค์กร  ต้องเข้าใจว่า  ประชาสัมพันธ์ไม่ใช่วัคซีนที่สามารถรักษาโรคได้ทุกชนิด  แต่สามารถใช้กลวิธีทางการประชาสัมพันธ์ในการบริหารงานได้

               บางครั้งเราจะพบว่าผู้บริหารเองนั้นมีความเป็นนักประชาสัมพันธ์อยู่ในตัวเองสูง และสามารถเป็นสื่อบุคคลอย่างดีขององค์เลยทีเดียวนอกเหนือจากความสามารถในการบริหารทรัพยากร  ยังสามารถดึงคุณสมบัติความเด่น  ความดี  ความเป็นเลิศของแต่ละบุคลออกมาใช้ให้เกิดประโยชน์           ต่อองค์กร   มีการพบปะสมาชิกในองค์กร  เพื่อเป็นการสร้างแรงใจและส่งเสริมให้การทำงานมีประสิทธิภาพ  

                 ในหน่วยงานประชาสัมพันธ์ของป้าเม้านั้น  เราจะสร้างบรรยากาศการทำงานในหน่วยของเรา   มีการชมเชย  ให้รางวัล  (ซึ่งบางครั้งไม่จำเป็นต้องเป็นตัวเงิน  หรือว่าสิ่งของ)  ให้กำลังใจ  ยกย่อง  ยอมรับในความสามารถ  รับฟังความคิดเห็น  เรามีคำพูดประจำหน่วยของเราที่เราให้ความสำคัญอย่างมาก  คือ  งานได้ผล  คนมีความสุข   ดังนั้นไม่ว่างานจะหนัก  เหนื่อย  หรือวุ่นวายมีปัญหามาให้เราแก้ไขอยู่เสมอ   เราก็จะมองว่าปัญหาทุกอย่างเป็นเพียงเรื่องเล็ก ๆ  และก็มีความสุขที่ทำงาน  มีความสุขที่ได้แก้ไขปัญหา  มีความสุขที่ปัญหาทุกอย่างถูกแก้ไขลุล่วงไปได้ด้วยดี  ที่เป็นเช่นนี้เพราะเรามีความ  รัก   ในงานที่เราทำ  ซึ่งเป็นผงชูรสที่เลิศกว่าสิ่งมหัศจรรย์ใด ๆ 

                ขวัญ       ไม่จำเป็นต้องรับด้วยเงินตรา

                กำลังใจ  ต้องไขว่คว้า  และยินดีมอบให้เพื่อนร่วมงาน

ไม่แน่นะ  ท่านอาจจะเป็นนักประชาสัมพันธ์  ที่มีความเป็นนักบริหารชั้นยอดรวมอยู่ในตัวเอง