ยามถึงคราลาทีเมืองญี่ปุ่น
หากมีบุญวันหน้ามาอีกครั้ง
วันนี้ครบกำหนดหมดสตังค์
เก็บไว้เป็นความหลังฝากฝังใจ
ลา “ฟูจี” ที่รักหนาวนักหนา
หนาวยิ่งกว่า “อินทนนท์” บนดอยใหญ่
หิมะคลุมกลุ่มขาววาววับไว
ยามลมแรงลูบไล้ใจคนจร
ลา “อาชิ” ลอยลำกลางน้ำลึก
ความรู้สึกรู้สุขเก็บซุกซ่อน
ทะเลสาบอาบใจให้อาวรณ์
ลาทิวคลื่นหมื่นย้อนสะท้อนตา
ลาหุบเขา “โอวาคุดานิ”
ดอกไม้ผลิบนดินซอกหินผา
กินไข่ดำกำมะถันวันที่มา
ก่อนกล่าวลาเทพเจ้าภูเขานี้
วัด “อาซากุสะ” ขอลาก่อน
กราบขอพรพระเพิ่มเสริมราศรี
ขอให้กลับทางไกลไปด้วยดี
วัดแห่งนี้สุขสงบได้พบพาน
ลาชมพู “พิงค์มอสส์” ตลอดทุ่ง
ลาเนินสูงทุ่งต่ำได้ย่ำผ่าน
“ฮาราจูกุ” “โกเท็มบะ” ตลอดกาล
ลาแมกไม้สายธารผ่านสายลม
โสภณ เปียสนิท
บันทึกเยือนญี่ปุ่น13-17พค2560
