๗. พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว..ความรัก..และแรงบันดาลใจอันยิ่งใหญ่..

ความเหนื่อยล้าจากการทำงานมาทั้งวัน พลันมลายหายไปหมดสิ้น..ภาพผู้คนในชุดดำมากมายเดินแถวเรียงราย..ไปสู่จุดประสงค์เดียวกันด้วยกิริยาอาการที่สงบ..ผมพบแต่ภาพที่สวยสดงดงาม ที่เคยแต่ติดตามในทีวี..วันนี้ผมอยู่ในขบวนนั้นด้วยใจเป็นสุข..วันที่ผมรอคอยที่จะได้มากราบพ่อ..

ผมออกจากบ้านตั้งแต่เช้า หลังจากฝากเรื่องราวในโรงเรียนกับครูเวรในช่วงปิดเทอม เป็นเรื่องงานและกิจกรรมที่ผมทำด้วยความรัก..เพื่อปลูกฝังทักษะชีวิตให้นักเรียน โดยบูรณาการ”ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง”..เรียงร้อยให้เกิดแหล่งเรียนรู้ที่หลากหลาย ในบริบทเล็กๆแต่มีความสุข..

คุณครูบอก ผอ.ไม่ต้องห่วง หนูจะดูแลรดน้ำในดงกล้วย ให้อาหารเป็ด ไก่ และปลา ดูแลบ่อกบ ตลอดจนสวนสมุนไพร..ผอ.เดินทางปลอดภัยนะคะ..

จึงเป็นอีกหนึ่งความภูมิใจ ที่ได้คุณครูที่ตระหนัก รักที่จะสานต่องานที่พ่อทำเหมือนกัน..ผมยกมือไหว้พระบรมสาทิสลักษณ์ของในหลวงรัชกาลที่ ๙ เมื่อรถตู้วิ่งผ่านหน้าอำเภอ สำนึกในน้ำพระทัยของพระองค์ท่าน ที่ทำให้ลูกมีพลังก้าวพ้นอุปสรรค ..มีหนทางเดินที่มั่นคงมาถึงทุกวันนี้..

และประสบแต่สิ่งที่ดีงามมากมาย หมายรวมถึงภารกิจ..ที่กำลังจะเดินทางไปทำที่กรุงเทพ..

สพฐ.มีคำสั่งให้เป็นคณะทำงาน ประชุมปฏิบัติการจัดสร้างข้อสอบและพัฒนาระบบบริหารจัดการเพื่อใช้ในการแข่งขันตอบคำถามจากสารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน

โดยพระราชประสงค์ในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช

วันที่ ๗ – ๑๑ พฤษภาคม ๒๕๖๐ ณ โรงแรมฮีบ ถนนรัชดาภิเษก กรุงเทพฯ

ผมตื่นเต้นดีใจ เมื่อเข้าสู่บรรยากาศของการประชุมปฏิบัติการ เมื่อเห็นหนังสือสารานุกรมเล่มที่ ๔๐ ของกลุ่มที่ต้องอ่าน คิดและวิเคราะห์ร่วมกัน..ความรู้สึกเหมือนว่า..ผมได้ทำงานในโครงการพระราชดำริ..

โครงการที่ผมคุ้นเคย จากบ้านหนองผือ..”โรงเรียนพอเพียง” ที่ผมได้ศึกษาจากงานของพ่อ..ผู้ทรงเป็นนักปฏิบัติที่ดี จนทำให้ผมเกิดแรงบันดาลใจ ที่จะแก้ไขปัญหาในโรงเรียนขนาดเล็ก เรียนรู้และพร้อมสู้งาน ทำให้ทุกวันนี้ส่งผลอย่างเป็นรูปธรรมให้เห็นชัดเจน..

จากภาคปฏิบัติ ที่อยู่กับดินและน้ำ..ในวิถีเกษตรอินทรีย์ ที่มีสิ่งแวดล้อมที่สะอาดร่มรื่น เข้าสู่ภาควิชาการงานหนังสือสารานุกรมไทย..จึงทำให้ผมภูมิใจ..ที่ได้สานต่องานของพ่อตลอดเวลา นับเป็นบุญวาสนาของผม..ที่ได้บ่มเพาะประสบการณ์ที่มีคุณค่าต่อชีวิต..อยู่เสมอ

ผมจึงคิดในทุกช่วงเวลาที่อยู่กรุงเทพฯ...ผมมาไกลได้ขนาดนี้แล้ว..ผมจะใช้โอกาสนี้และก้าวต่อไปสู่แสงสว่าง .จากแรงบันดาลใจ.ผมจะทำให้เกิดมรรคผลที่แท้จริง..ผมจะไปกราบพระบรมศพ..

๘ พฤษภาคม ๒๕๖๐ เวลา ๑๘.๑๐ น. เป็นช่วงเวลาสำคัญ..ที่จะเป็นตำนานของชีวิต ที่เคยคิดและฝันไว้ได้กลายเป็นจริง..เมื่อผมอยู่หน้าพระบรมมหาราชวัง…ในเวลานั้น..

ความเหนื่อยล้าจากการทำงานมาทั้งวัน พลันมลายหายไปหมดสิ้น..ภาพผู้คนในชุดดำมากมายเดินแถวเรียงราย..ไปสู่จุดประสงค์เดียวกันด้วยกิริยาอาการที่สงบ..ผมพบแต่ภาพที่สวยสดงดงาม ที่เคยแต่ติดตามในทีวี..วันนี้ผมอยู่ในขบวนนั้นด้วยใจเป็นสุข..วันที่ผมรอคอยที่จะได้มากราบพ่อ..

ด้วยความรักและด้วยแรงบันดาลใจ..ผมได้มาถึงแล้ว แสงสีของพระบรมมหาราชวัง ตื่นตาตื่นใจ จนแทบจะเก็บความรู้สึกไว้ไม่อยู่ ผมเก็บภาพไว้เป็นความทรงจำมากมาย ไม่รู้สึกทุกข์ทรมานที่จะต้องอดทนรอช่วงเวลาสำคัญตรงหน้า ก้าวเดินอยู่ในแถวต่อไป เดินต่อไป.. นานแค่ไหน..ก็สัมผัสได้ถึงทุกนาทีที่มีคุณค่า..และคุ้มค่าแห่งการรอคอย..ก็มาถึง..

๒๐.๑๕ น...ผมเดินเข้าประตู..สู่ห้องพระราชพิธีฯ ..ผมก้มลงกราบพระบรมศพ..พ่อ..พระผู้ทรงคุณอันประเสริฐของผมและพสกนิกรชาวไทย..ทุกคน

เหมือนผมได้ให้โอกาส..ให้ชีวิตที่สดใสแก่ตนเองแล้ว ..ก่อนเริ่มต้นการทำงานในปีการศึกษา ๒๕๖๐..ด้วยใจที่มีพลัง.. เข้มแข็งและมุ่งมั่นต่อไป..ด้วยการใช้”ศาสตร์พระราชา” พัฒนาชีวิตและการเรียนการสอน..อย่างพอเพียง..

ผมกราบพระบรมศพเสร็จแล้ว..เงยหน้าขึ้นแล้วมองไปรอบๆ..แสงสีแห่งความสวยงามตระการตาสว่างไสว..ในใจผม..ที่พร้อมแล้วที่จะก้าวเดิน..เพื่อสู่หนทางอันยิ่งใหญ่..สานต่องานที่พ่อทำ..อีกครั้ง..ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป..

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

๙ พฤษภาคม ๒๕๖๐

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน พระผู้ทรงเป็นครูของแผ่นดินกับโครงการพระราชดำริ



ความเห็น (0)