เล่ามาถึงพระอภัยเรียกน้องศรีสุวรรณมาหารือว่าเราเลิกทัพแล้วกลับคืนเมืองกันเถอะซึ่งน้องชายก็เห็นชอบด้วยทั้งพระอภัยศรีสุวรรณสุดสาครและสินสมุทรต่างก็เข้าอำลาคนรักแห่งเมืองฝรั่งลังกาเพื่อกลับไปยังถิ่นของตนก่อนไปทุกคนฝากของที่ระลึกเอาไว้ให้ลูกน้อยที่จะเกิดขึ้นมาส่วนแม่นั้นถ้าเห็นชายใดใครมาชอบและชอบตอบก็ยินดีแต่งงานไปอยู่กับชายคนนั้นเถิดแต่ถึงยังไงพี่ก็ยังรักเธออยู่เสมอพร้อมกล่าวดังคำกลอนที่ว่า...
พระลูบโลมโฉมเฉลาเยาวลักษณ์
ไม่สิ้นรักร่วมชีวิตพิสมัย
ถึงตัวพี่นี้จะพรากจากเจ้าไป
แต่จิตใจอยู่เฝ้าทุกเช้าเย็น( น. 1046 )
เมื่อกลับไปถึงเมืองแล้วก็ได้เล่าแจ้งแก่ผู้คนได้ฟังถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นตบท้ายที่ครูเฒ่าขออำลาไปอยู่ป่าอาศรมตามเดิมของตนนั้นแล.
...............................................
บรรณานุกรม
สุนทรโวหาร ( ภู่ ),พระ,2329-2398. ( 2555 ). พระอภัยมณี.
กรุงเทพ ฯ : ไทยควอลิตี้บุ๊คส์ ( 2006 ).
