๕๒๘....ไม่เลี้ยง..ก็จะไม่รู้..ไม่ดู..ก็จะไม่เห็น..ไม่ทำ.ก็จะไม่เป็น..

กบ..ให้ชื่อโครงการว่า..”โรงเรียนกบ” ส่วนปลา..ชื่อเดิมๆเลย..”บ่อปลาพาเพลิน” มาอยู่บ้านหลังเดียวกัน ดูเหมือนจะไม่ค่อยทะเลาะเบาะแว้งกัน

ถึงแม้ผมจะตัดสินใจแล้วว่า..จะเลี้ยงปลานิลพันธุ์จิตรลดากับเลี้ยงกบพันธุ์บ้านๆ เอาไว้ดูเล่นและศึกษาเรียนรู้ ไม่เลี้ยงไว้ค้าขายเพื่อหวังผลกำไร..แต่ผมก็ให้ความใส่ใจทุกวัน ลงทุนลงแรงและเวลาให้อาหารและสังเกตสภาพแวดล้อมของระบบนิเวศน์ว่าเป็นอย่างไร..มีอะไรที่เป็นปัญหาบ้าง

กบ..ให้ชื่อโครงการว่า..”โรงเรียนกบ” ส่วนปลา..ชื่อเดิมๆเลย..”บ่อปลาพาเพลิน” มาอยู่บ้านหลังเดียวกัน ดูเหมือนจะไม่ค่อยทะเลาะเบาะแว้งกัน แต่ปลาก็ตรอมใจตายไปเกือบ ๕๐ ตัว จนปลานิลที่เหลือรอด..เหงาไปเลย

ตายเพราะระบบน้ำ..หลังฝนตกหนัก ปลาขาดออกซิเจนและปรับตัวไม่ทัน จึงสูดอากาศไม่เต็มปอด..ตอนนี้ผมมีวิธีแก้ไขแล้ว..ก่อนที่พายุฤดูร้อน จะหอบฝนฟ้าคะนองมาให้อีก

วันนี้..สังเกตน้ำในบ่อ..เหมือนจะดำ แต่แท้ที่จริงเกิดจากแสงสะท้อนของสแลนสีดำ ผมเติมน้ำใหม่ลงไปทุกวัน..และอาทิตย์นี้เติมน้ำหมักชีวภาพ(EM)ไปแล้ว ๒ ครั้ง..

ปลา..ไม่ออกมาว่ายให้เห็นเหมือนก่อน กบดานอยู่ใต้น้ำ ไม่เหมือนกบที่ลอยคอเล่นน้ำอย่างสุขสำราญมากขึ้น นานๆจะขึ้นมาบนฝั่งปูนซีเมนต์ขอบบ่อ..ดังนั้น..ก็แสดงให้เห็นว่า บ่อน้ำจะมีน้ำมากน้อย กบอยู่ได้ทั้งนั้น น้ำน้อยก็เดินเล่น ส่วนน้ำมากก็ว่ายเล่นเหมือนปลา..

ผมได้ยินเสียงกบ..ร้องอ๊บ อ๊บ ทุกวัน อันนี้..ฝนคงจะใกล้ตกหนักแล้ว ผมต้องเตรียมเทปูนขาว ลงไปในบ่อ ตามสูตรของผู้เชี่ยวชาญ ในการปรับสภาพน้ำเพื่อลดความเป็นกรด และการที่กบร้องระงมเช่นนี้..ทำให้ปลากลัวหรือเปล่า..จึงอยู่แต่ใต้น้ำ ไม่ยอมโผล่ขึ้นมาเหนือน้ำ..ยกเว้นตอนให้อาหาร..

คิดอีกทีก็ดีเหมือนกัน การที่ปลาไม่โผล่ขั้นมาเหนือน้ำ เพื่อฮุบอากาศ ก็แสดงว่า ปลาแข็งแรงดี ปรับตัวได้แล้ว

ปิดเทอม..ตั้งใจจะเขียนข้อมูล ติดไว้ภายในบ่อ บอกขนาดของบ่อ จำนวนพันธุ์ปลาและกบ ตลอดจน..เด็กๆจะเรียนรู้อะไรได้บ้าง เมื่อก้าวย่างเข้ามาในโรงเรียนกบ..

ผมเดินเข้าไป..สำรวจบริเวณที่จะติดข้อมูล..ค่อยๆย่องไปตามขอบบ่อ มีต้นหญ้าและไม้เลื้อยเต็มไปหมด เหมือนเดินอยู่ในป่านานาพรรณ..เดินต้องระวัง..เดี๋ยวจะเจอสัตว์ที่ไม่ได้เลี้ยง..ส่วนปลาและกบตัวน้อย มองขึ้นมาเห็นดงไม้ทึบๆ มันคงคิดว่าเป็นป่าจริงๆ

ผมเดินๆอยู่..มีกบเผือกที่อยู่ในพงหญ้า..กระโดดตัดหน้า..ลงไปในน้ำ ลอยคออวดโฉมอันงดงาม เหมือนหยอกล้อกับผม..(หรือว่าอันที่จริง..กบมันเยาะเย้ยที่หลบหลีกผมได้)

ผมไม่รู้ว่าปลาคิดอย่างไร..แต่กบ..ที่ผมสบตาด้วย เริ่มจะคุ้นเคยกับผม น่าจะรู้แล้วว่าผมเป็นกัลยาณมิตร ไม่คิดทำร้ายแน่นอน..

ครับ ยังไงก็ต้องขอบคุณทั้งปลาและกบ..ที่ทำให้ผมมีงานทำในช่วงปิดเทอม เกิดความสุขใจ แจ่มใส ร่าเริง และอ่อน โยนขึ้นทุกวัน....

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

๑๓ เมษายน ๒๕๖๐



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่า....จากโรงเรียนเล็ก



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ....อ่านจบ..คิดแทน กบกับปลา...ถ้าได้น้ำ..แบบธรรมชาติ..ไหลเวียน..คงไม่ต้องเติมนั่นเติมนี่..น้ำไม่ขาด อ้อกซิเจน..จึงเป็นน้ำที่ไม่ต้องพึ่งเครื่องเติมอากาศ..เอถามเด็กๆ บางที่จะมีเด็กตอบได้ ...ทำให้กบกับปลามีความสุข..ที่ได้อยู่น้ำดีมีปลาออกลูกวางไข่ให้กิน..ควบคู่กันไป...เอ้าเด็กๆ ช่วยครู สร้างประเด็น หน่อย...จ้าาาาา..

อ้าวว่าจะแวะมาคุยกะครู..ไหง..เพ้อเจ้อไปถึงเด็กๆ อิอิ..

สวัสดีปีใหม่..เจ้าค่ะ..อ.สบายดีนะคะ..เด็ก ยังขยัน ใช้เครื่องสีข้าว ด้วยมือ อยู่รึเปล่าคะ..รึ มอด มาไช ทุลุไปแล่ว..อิอิ..

มีสวะมาฝากเจ้าค่ะ..ช่วงสงกรานต์..ไหงมันเหี่ยวเฉาไม่รู้..แฮะ...