เช้าวันนี้..ผมไปถึงโรงเรียน ๗ โมง..นักเรียนโรงเรียนสมุทรปราการตื่นนอนกันหมดแล้ว....นักเรียนหญิงเข้าคิวกันเข้าห้องน้ำ..ที่น่าแปลกก็คือ นักเรียนชายหลายคน อยู่ในครัวที่โรงอาหารช่วยแม่ครัวทำกับข้าว..ช่างน่ารักจริงๆ
๘ โมง..คุณครูประกาศ ให้ทุกคนทำความสะอาดห้องนอน และให้บางส่วนช่วยกันเก็บกวาดใบไม้หน้าอาคาร มีบางคนหอบหิ้วอุปกรณ์จะไปลงมือทำงาน..คุณครูต้องเรียกให้กลับมาทานข้าวพร้อมกันก่อน..
งานวันนี้..ที่เป็นชิ้นงานใหญ่ ต้องใช้เวลาและทีมงาน คืองานทำสนามเปตอง ทาสีรั้วและตกแต่งภายในห้องสมุด ส่วนงานแต่งเติมเพิ่มสีสวยตามอาคารและแหล่งเรียนรู้ มีศิลปินสาวหลายคนสับเปลี่ยนหมุนเวียน ตามจุดต่างๆและเรียกใช้ไหว้วานกันได้ตลอด
งานที่ใช้พื้นที่มากและต้องใช้ฝีไม้ลายมือเป็นพิเศษ กลับเสร็จก่อนใคร คือลวดลายการ์ตูนโดยรอบห้องสมุดที่ดูสดใส ทำให้อาคารดึงดูดสายตาให้น่าสนใจ รับกับแนวรั้วได้ดีจริงๆ..
ห้องส้วมนักเรียนชายหญิง..หวานแหวว..ออกแบบกันสุดเหวี่ยง คนทำบ่นเสียดาย เวลาน้อย..อยากเพิ่มสีสันภายในให้ดูสะอาดยิ่งขึ้น..ผมต้องบอก..แค่นี้ก็ดีขึ้นมากแล้ว..น้องเอ๋ย..
อุปสรรควันนี้..ไม่ได้อยู่ที่อากาศร้อนมากๆ แต่อยู่ที่ฝนลมมา..และตกพรำๆ..ทำให้ทีมงานต้องเก็บของและหยุดชั่วครู่..ก่อนทำต่อกันยาวๆ จนถึงเย็น..
แผ่นป้ายประชาสัมพันธ์..ดูธรรมดามากๆ..น้องๆมาขออนุญาตนำสีไปตีเส้นจัดกรอบและลงพื้น เหมือนกับบ่อบัวสีขาวล้วนๆ พอสาดสีเข้าใส่ก็ดูมีศิลปะขึ้นมาทันที..น้องถามผมว่า..สียังเหลือ..ผอ.จะให้ทาตรงไหนอีกคะ..ถ้าไม่คิดว่าจะมืดค่ำรับรองมีแน่นอน..
ไปรดน้ำที่แปลงผักบุ้ง..เป็นงานสุดท้ายของวันนี้..ชื่นใจเมื่อเห็นศาลาหลังดั้งเดิม ทาสีฟ้าอยู่ริมน้ำ เป็นสัญลักษณ์ที่โดดเด่นที่มองเห็นแต่ไกล นั่งพักผ่อนหย่อนใจแล้วร่มเย็นเป็นสุขดีแท้..
แวะไปชมภายในห้องสมุด ก่อนที่จะปิดทำการในวันนี้ จบลงได้อย่างสมบูรณ์แบบ ต่อไปนี้นักเรียนที่มาใช้บริการห้องสมุด จะได้นั่งกับพื้นที่อ่อนนุ่ม ใกล้ชิดตุ๊กตา และสนุกไปกับเกมเสริมทักษะความรู้..เป็นบรรยากาศใหม่ ที่ผมเคยเห็นแต่ในตำรา..วันนี้มีให้เห็นแล้ว..ที่บ้านหนองผือ
ก่อนกลับคุณครูถามว่า..นักเรียนมาถึงโรงเรียนกี่โมง..ผมบอกเวลา..และบอกด้วยว่าจะเข้าแถวในเวลา ๘ นาฬิกา..ขอให้น้องๆนักเรียน ม.๖ ทุกคน..เข้าแถวและออกกำลังกายพร้อมกันกับน้อง..
เดินผ่านแม่ครัว..ไปที่โรงรถ เพื่อจะกลับบ้าน..แม่ครัวผู้น่ารักและมากด้วยฝีมือเรื่องอาหาร บอกว่า ผอ.เหนื่อยเลย..ไม่ได้พักผ่อน..ผมก็เลยบอกไปว่า..เห็นโรงเรียนสวยสดใสแบบนี้ เหนื่อยแค่ไหนก็ยอมครับ..
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๑๙ มีนาคม ๒๕๖๐
