๕๑๔..จิตอาสาจากโรงเรียนสมุทรปราการ...วันแรก

“ผมขอขอบพระคุณคณะครู ทีมที่ปรึกษา สภานักเรียน ตลอดจนประธานสภานักเรียนที่เลือกโรงเรียนบ้านหนองผือ..เป็นสถานศึกษา..จัดทำโครงการจิตอาสาครั้งที่ ๑..ในช่วง ๒ คืน ๓ วันนี้ ขอให้มีความสุขในงานที่เสียสละและพัฒนาร่วมกัน เนื่องจากเป็นโรงเรียนเล็กๆ มีสิ่งใดที่ขาดตกบกพร่องไปบ้าง ต้องขออภัยไว้ ณ โอกาสนี้ครับ”

เป็นเช้าวันเสาร์..ที่ไปโรงเรียนเช้าเป็นพิเศษ เพราะเมื่อวานฝนตกลมแรง ใบไม้เต็มถนนหนทางของโรงเรียน ต้องรีบเก็บกวาดให้ดูสะอาดเรียบร้อย ต้อนรับคณะผู้มาเยือน อากาศยังไม่ร้อน แต่เครื่องยนต์ในร่างกายเริ่มร้อน เหงื่อชุ่มโชก แต่งานเก็บกวาด..ก็เสร็จลงได้..

มองซ้ายขวาก็เห็นงานเข้าอีก ทำเลยดีกว่า เพราะยังไงก็ต้องทำ เป็นงานประจำที่ต้องดูแลอยู่แล้ว รีบให้อาหารปลา อาหารไก่ กบ และจบลงที่อาหารเป็ด โดยเจ้าเป็ดน้อย ให้กินผักจากตลาดเป็นมื้อเช้าไปก่อน...

เดินไปเปิดน้ำพุที่บ่อปลานิล มองไปที่ประตูทางเข้าโรงเรียน เห็นรถปิคอัพวิ่งเข้ามา ท้ายรถมีอุปกรณ์ทาสีและกระป๋องสีอยู่เต็มรถ แบบว่าทาได้ทั้งโรงเรียนเป็นปีก็คงไม่หมด คนขับหยุดรถถามว่า..รถบัสมาถึงหรือยัง ผมก็เลยบอกว่า คุณครูโทรมา จะถึงอีกราวๆครึ่งชั่วโมงครับ...

พักใหญ่..มีรถเก๋งวิ่งเข้ามา ตามด้วยรถตู้ของโรงเรียนและรถบัส..เขียนข้างรถว่า โรงเรียนสมุทรปราการ ดูเวลา ๑๐.๑๐ น. ..เดินทางได้ ตรงเวลาจริงๆ

พอลงจากรถได้ คุณครูผู้นำทีมก็ประกาศนัดหมาย ให้เวลา ๒๐ นาทีขนสัมภาระเข้าห้องนอน(ห้องเรียน) และให้นักเรียนชายช่วยจัดวัสดุอุปกรณ์วางหน้าห้องและบนเวที ให้เข้าที่เข้าทาง

ส่วนแม่ครัวและทีมงานฝ่ายโภชนาการที่โรงเรียนเตรียมมาเสร็จสรรพ ดูจะเป็นมืออาชีพ รีบเข้าครัว เซ็ตเครื่องปรุงและวัสดุประกอบอาหาร จัดวางเรียบร้อย ในขณะเดียวกัน..ก็นำอาหารมื้อกลางวันสำเร็จรูป(ข้าวกล่อง) นับร้อยกล่อง มาวางบนโต๊ะอาหาร..

คุณครูและนักเรียนทุกคน..พร้อมกันที่ห้องปะชุม(โรงอาหาร)..แนะนำให้ผมรู้จักจนครบถ้วน รวมแล้วก็ ๗๐ คน รวมเจ้าหน้าที่และพนักงานขับรถด้วย..นับเป็นคณะจิตอาสาพัฒนาโรงเรียนบ้านหนองผือ ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ในรอบ ๑๐ ปีเลยก็ว่าได้..

ผมกล่าวต้อนรับ โดยใช้เวลาสั้นๆ..เพราะเห็นน้อง ม.๖ หลายคนเมารถ คงไม่เคยนั่งรถบัสไกลๆและนานแบบนี้..ที่สำคัญ..น่าจะหิวข้าวกันพอประมาณ..

“ผมขอขอบพระคุณคณะครู ทีมที่ปรึกษา สภานักเรียน ตลอดจนประธานสภานักเรียนที่เลือกโรงเรียนบ้านหนองผือ..เป็นสถานศึกษา..จัดทำโครงการจิตอาสาครั้งที่ ๑..ในช่วง ๒ คืน ๓ วันนี้ ขอให้มีความสุขในงานที่เสียสละและพัฒนาร่วมกัน เนื่องจากเป็นโรงเรียนเล็กๆ มีสิ่งใดที่ขาดตกบกพร่องไปบ้าง ต้องขออภัยไว้ ณ โอกาสนี้ครับ”

อาหารมื้อกลางวันของคุณครูและนักเรียนผ่านไปอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ลงมือแบ่งงานกัน ว่ากลุ่มนักเรียนชายทำงานอะไร ตรงไหน..นักเรียนหญิงรับผิดชอบส่วนไหน..ต้องใช้อุปกรณ์ใดบ้าง..ผมดูเวลาแล้ว..เที่ยงตรงพอดี..ที่อากาศร้อนมากๆ..

ผมก็ถึงเวลา ที่จะต้องเดินไปเดินมา ถ่ายรูปและอำนวยความสะดวก แบบบริหารไปทั่ว..ให้งานคล่องตัวและมีปัญหาน้อยที่สุด..

สำรวจตรวจดูงานโดยรอบโรงเรียนว่าน้องๆนักเรียนทำอะไรกันบ้าง..เริ่มจากหน้าโรงเรียน..ล้างรั้วและป้ายโรงเรียนเตรียมทาสี ทีศาลาพระก็ล้างเหมือนกัน คงจะลงสีใหม่ ที่ห้องสมุดวาดการ์ตูน ต้องลงลายเส้นก่อน ห้องส้วมนักเรียน ก็ล้างขัดสีเก่าออก พร้อมกับกั้นห้องอาบน้ำไปในตัว หน้าสาธง ขุดร่องปรับพื้นเตรียมทำสนามเปตอง และสนามวอลเลย์บอล ตีเส้นให้เป็นสนามฟุตซอลที่สมบูรณ์..ชอบใจน้องๆที่ทำงานที่บ้านปลาดุก..ทาสีบ่อปลาดุกอย่างหวานแหวว ไปเลย..

ผมกลับเข้าบ้าน..หกโมงเย็น..หลังจากนำพาคณะที่มาสวดมนต์และไหว้ศาลพระภูมิเจ้าที่เรียบร้อย พอถึงบ้าน..ไม่ทันจะได้กินข้าว..ก็มีโทรศัพท์เข้ามา..

“ผอ.ครับ..ไฟฟ้าดับครับ” ผมรีบขับรถกลับเข้าโรงเรียน...โชคดีดับทั้งหมู่บ้าน..แค่ ๒๐ นาที..ที่หนักกว่านั้น..น้ำประปาในห้องน้ำไหลไม่ครบทุกห้อง..ครับ..ใช้น้ำพร้อมกันก็มักจะเป็นเช่นนี้แล...

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

๑๘ มีนาคม ๒๕๖๐











บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่า....จากโรงเรียนเล็ก



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

เป็นโครงการที่ดีมากๆ นะคะ ผอ,

เขียนเมื่อ 

ชื่นชมครับท่าน