GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ความสุขเกิดได้.....แม้เพียงปลายก้อย

เธอเดินมาหาฉัน...แล้วนั่งลงบนชิงช้าข้างๆฉัน เธอเอานิ้วก้อยน้อยๆของเธอเกี่ยวนิ้วก้อยของฉันไว้...แล้วโยกชิงช้าเบาๆ...เพื่อมิให้ยุงกัด...เสียงชิงช้าแกว่งดัง...เอี๊ยด...อ๊าด...เอี๊ยด...อ๊าด...

วันนั้น...ตอนค่ำ...ฉันเดินออกไปนอกบ้านเพื่อนำอาหารไปให้สุนัขที่เลี้ยงไว้ 3 ตัว .... เนื่องจากทั้งคุณพ่อ..และคุณลูกรักสัตว์....

คุณพ่ออยากให้ลูกๆได้เลี้ยงและเล่นกับสุนัข.... สุดท้าย...ก็ไม่พ้นคุณแม่...ที่เป็นผู้ดูแล...ให้ข้าว..ให้น้ำ..และอาบน้ำให้มัน

หลังจากฉันเอาอาหารให้มันแล้ว   ฉันเดินมานั่งบนชิงช้าหน้าบ้านเพื่อรอให้มันกินจนอิ่มก่อน  มิฉะนั้น...มันจะตามฉันเข้าบ้านทั้งๆที่มันยังไม่อิ่ม ....

วันนี้ไม่มีลมเย็นพัดเลย...ฉันได้แต่กลิ่นอายของความชื้นจากต้นไม้ที่เพิ่งถูกรดน้ำ...

ลูกสาวคนเล็กของฉันอายุ 8 ขวบ ชื่อ น้องกีตาร์ ”... ชุดนักเรียนยังไม่ได้เปลี่ยน...ผมแกละ 2 ข้างดูยุ่งรุงรัง...เดินออกมานอกบ้าน

ออกมาทำไมลูก ...ยุงมันเยอะ....เดี๋ยวแม่ก็เข้าบ้านแล้ว...”  ฉันบอกลูก

ไม่เป็นไรแม่....หนูนั่งแกว่งขาไปมาก็ได้”  เธอไม่สนใจคำพูดของฉัน.....

เธอเดินมาหาฉัน...แล้วนั่งลงบนชิงช้าข้างๆฉัน     เธอเอานิ้วก้อยน้อยๆของเธอเกี่ยวนิ้วก้อยของฉันไว้...แล้วโยกชิงช้าเบาๆ...เพื่อมิให้ยุงกัด...เสียงชิงช้าแกว่งดัง...เอี๊ยด...อ๊าด...เอี๊ยด...อ๊าด...

ฉันมองสุนัข 3 ตัวกินข้าว... แล้วมองเข้าไปในบ้านเห็นสามีนั่งดูทีวี....เสียงเพลงดังลอดออกมาจากเกม Audition” เกมเต้นของเด็กวัยรุ่นที่ลูกสาวคนโตของฉันชอบเล่น....ฉันได้ยินเสียงลูกชายของฉันคุยโทรศัพท์หงุงหงิงๆอยู่กับเพื่อน...คงเป็นเพื่อนสาวของเธอ

แม่...มองไปบนท้องฟ้าโน่นซิ   ลูกสาวคนเล็กของฉันบอก

แม่เห็นดาวไหม....มันส่องแสงเป็นสีชมพู   เธอพูดต่อ

อือ…” ฉันตอบเสียงห้วนๆเพราะกำลังเหนื่อย

แม่...จ้องนานๆนะ...นานๆ......ถึงจะเห็น...แม่ดูดีๆ...ทุกดวงเลยที่มีสีชมพู

ฉันจ้องมองดาวบนท้องฟ้าอย่างที่ลูกบอก...มันเป็นสีชมพูจริงๆ

มันส่องแสงระยิบระยับ....ในนั้นมีครอบครัวพ่อแม่ลูกตายายกำลังมองดูเราอยู่...เหมือนกับที่เรากำลังจ้องมองดูเขา....แต่ไม่เห็นกันหรอกนะแม่....เพราะมันไกลกัน   เธอพูดต่อไปเรื่อยๆ

อือ...จริงด้วยลูก...ฉันเริ่มคล้อยตามลูก

ในดวงดาวมีเปลวไฟ...เพราะเขาก็เปิดไฟในบ้านเขา...เหมือนโลกเราก็มีไฟ...เพราะเราก็เปิดไฟกันทุกบ้านเหมือนกัน

ไม่น่าเชื่อ....ว่าลูกสาวตัวเล็กๆของฉัน...จะสามารถหาความสุขได้ในสิ่งแวดล้อมเดียวกับฉัน...ขณะที่ฉันมองเห็นแต่เพียงสิ่งแวดล้อมเก่าๆ...บรรยากาศเดิมๆ…ไม่เห็นความสุขเพิ่มเติมที่ซ่อนอยู่  

.... ลูกสาวของฉันสามารถหาความสุขได้อย่างง่ายๆ...ในช่วงเวลาสั้นๆ....แล้วแบ่งปันความสุขนั้นให้กับฉัน...ผู้เป็นแม่ด้วย....

   .... ฉันได้เรียนรู้การหาความสุขจากสิ่งที่เห็น...ง่ายๆ...จากลูก....

และ...ฉันได้เรียนรู้ว่าความสุขเกิดได้....แม้เพียงปลายก้อย

  ... ลูกรัก.. .... แม่จะแบ่งปันความสุขนี้ให้กับเพื่อนๆใน Blog… ที่แม่รัก...ทุกคนด้วย....  

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): ความสุขลูกรัก
หมายเลขบันทึก: 62604
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 10
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (10)

ยิ้มๆๆ....อ่านแล้ว...แผ่ซ่าน...ไปทั่วตัวกับสัมผัส...ที่รับรู้ได้..แห่งความสุข...ของหลานสาวตัวน้อยๆ นี้...

...

อยากเรียกว่า..."นางฟ้าน้อยๆ"...คะ...เธอคงรู้ว่าแม่เหนื่อย...จึงได้ชี้ชวนให้...มองเห็นความสุข....

ขอบคุณมากคะ...บันทึกเรื่องนี้ให้ความรู้สึกที่ดีมากเลยคะ...

(^___^)

กะปุ๋ม

 

สวัสดีค่ะ...คุณกะปุ๋ม...

  • ขอบคุณสำหรับความสุขที่แวะเวียนมาให้พี่
  • อยากเรียกคุณกะปุ๋มว่า"คนขยันของพี่"ด้วยค่ะ
ขอบคุณครับสำหรับบันทึกที่สร้างความรู้สึกดี ๆ ความสุขอยู่ที่ปลายนิ้วสัมผัส เหมือนกับ บิลล์เกต บอก ข้อมูลข่าวสารอยู่ที่ปลายนิ้วสัมผัส....แต่เรื่องราวนี้ความสุขอยู่ที่ปลายนิ้วสัมผัสนั้นช่างน่าอภิรมย์กว่าเป็นไหน ๆ เลยครับ

เรียน ท่าน Mr.ดิศกุล เกษมสวัสดิ์ ค่ะ

  • ขอบคุณค่ะที่แวะมาพูดคุย
  • ดีใจค่ะที่บันทึกนี้สร้างความสุขให้ท่านได้

                                  ขอบคุณอีกครั้งค่ะ

  • น่ารักจังบันทึกนี้ อ่านแล้วรู้สึกอบอุ่น
  • ความรักมีได้รอบตัวจริงๆ คะ ไม่ต้องไปหาจากที่อื่นเลย
  • อยากเห็นรูปของน้องกี่ตาร์จัง...คนที่เป็นแรงบันดาลใจของการบันทึกบทความนี้
  • สองคนยลตามช่อง  คนหนึ่งมองเห็นโคลนตม
  • คนหนึ่งตาแหลมคม  เห็นดวงดาวอยู่พราวแพรว

อย่าเอาปัญหาที่ทำงานกลับบ้าน เพราะคนที่บ้านแก้ปัญหานั้นไม่ได้ และก็อย่าเอาปัญหาที่บ้านไปทำงานด้วย เขาก็แก้ปัญหานั้นไม่ได้เช่นกัน

คุณอาจจะไม่รู้ว่าการกระทำของคุณจะเป็นบวกหรือเป็นลบ แต่อย่าทำตามอารมณ์ เพราะมันจะเป็นลบเพียงอย่างเดียวเท่านั้น

ท้ายสุด รู้สึกอิจฉาลูกสาวของคุณจัง ให้ความรู้สึกนั้นคงอยุ่กับเขาตลอดไป

ขอบคุณครับ

คุณ จ๊ะจ๋าค่ะ

  • ขอบคุณค่ะที่แวะมาพูดคุย...ว่างๆพี่จะแวะไปคุยด้วยค่ะ
  • มีโอกาสจะนำรูปน้องกีตาร์มาให้ดูค่ะ...สวยน้อยกว่าคุณน้าจ๊ะจ๋านิดส์..นึง (น้องกีตาร์ชอบพูดว่า..นิดส์..นึงค่ะ...เลยขอยืมมาใช้)

สวัสดีค่ะ...คุณอุทัย อาวรณ์

  • ขอบคุณที่ทำให้เห็นอีกมุมมองหนึ่งของตัวเองที่ชัดเจนขึ้น...ซึ่งไม่รู้ซะด้วยซ้ำว่ามี...ต้องให้เพื่อนๆช่วยดู
  • ขอบคุณสำหรับ กลอนที่เอาไว้เตือนตนเองได้
  • ว่างๆจะแวะไปคุยค่ะ
น่ารักจังเลยค่ะ คุณแม่ผู้เคร่งเครียด...ลูกสาวผู้มีจินตนาการ....สัมผัสความสุขแผ่มายังดิฉันจริงๆ...ดาวสีชมพู..ขอบคุณค่ะ
เรียนท่านอ.เมตตาค่ะ ขอบคุณค่ะที่แวะมาเยี่ยมและให้กำลังใจ....อย่าลืมรีบพาเด็กๆไปฟังนิทาน...แล้วแอบไปดู "เรือนรักเรือนทาส"กันเถอะค่ะ