อาจารย์พูดกับผมว่า....ผมลาออกจากงาน... ผมกลับบ้าน...เพื่อดูแลแม่

วันที่เราได้พบเจอกันอีกครั้งหนึ่งในชีวิต...ชีวิตนี้.. ที่มันไม่ได้ยืนยาวอะไรมากมายนัก

คำพูดประโยคนี้ ที่อาจารย์พูดกับผม....มันติดตรึงอยู่ในความคิดของผม...จวบจนกระทั่งวันนี้

..

อาจารย์พูดกับผมว่า..."ผมลาออกจากงาน... ผมกลับบ้าน...เพื่อดูแลแม่"

..

คำพูดแค่เพียงประโยคเดียว...มันทำให้ผมเข้าใจ...ในความรักของผู้ชายคนหนึ่งครับ.. ที่เค้ามอบให้แก่แม่ของเขา..

สิ่งมีค่าสิ่งเดียว...ที่มีค่าสูงสุดในชีวิต....ที่เขาพูดออกมาได้...อย่างจับใจ

..

ผมได้เห็นตัวตนของอาจารย์ มาร่วม 10 ปี ....

ด้วยความเป็นคนที่ทุ่มเทให้กับสิ่งที่ตัวเองทำ...เรียกได้ว่า..."เทหัวใจ" กันเลยก็ว่าได้

ในห้วงเวลาของความสุขที่อาจารย์มอบให้แก่เด็ก ๆ ที่เป็นอนาคตของชาติเหล่านั้น...หากเปรียบเป็นเม็ดเงินที่ตอบแทนหัวใจของอาจารย์แล้วละก็...ผมเชื่อครับว่า มันมิอาจตีค่าตีราคา...เทียบกับสิ่งนี้ได้เลย

เพราะอะไรหรือครับ?...

สิ่งที่อาจารย์ทำ...หลายต่อหลายครั้ง ที่ผมได้มานั่งดู ได้มาเห็น ได้มาสัมผัส "กลิ่นไอ..ของความสุข" ที่เด็ก ๆ เหล่านี้ได้รับ....

ผมบอกตรง ๆ ครับว่า...หากย้อนวันเวลากลับไปได้ ผมอยากกลับมาเป็นอย่างเด็ก ๆ เหล่านี้ครับ...

มันเอิ่มเอม มันเบิกบานในหัวใจ....อย่างบอกไม่ถูก

..


..

คำพูดทิ้งท้าย...ที่เราได้พูดคุยกัน มันมีหลายประโยค...นะครับ

แต่มีสิ่งหนึ่งครับเมื่อผมได้มองภาพถ่ายใบนี้... ภาพถ่ายที่เราถ่ายร่วมกัน

..

ผมได้เห็นบางสิ่งบางอย่าง....ที่มันออกมาจากหัวใจของผู้ายคนหนึ่ง


..

หน้าที่การงาน....มันไม่ใช่สิ่งสำคัญที่มีค่าสูงสุดในชีวิต

หากเราละเลย....สิ่งหนึ่งในชีวิต สิ่งนี้ไป...
มันเป็นสิ่งเดียว..ที่สร้างชีวิตของเราให้เกิดขึ้นมาบนโลกที่สวยงามใบนี้

..

ผมได้เห็นความรักของอาจารย์...ความรักที่มันทอแสงออกมาจากประกายแววตาคู่นั้น ครับ

..

ผมขอเป็นกำลังใจให้อาจารย์ นะครับ.... สิ่งเดียวในโลกที่เกิดขึ้นกับชีวิตของเรา...เพียงแค่ครั้งเดียว

หาคุณแม่ของอาจารย์ ท่านได้ยินประโยคที่อาจารย์พูดกลับผมในวันนี้...

ผมไม่รู้หรอกนะครับว่า...ท่านจะคิดเช่นไร?

..

แต่สำหรับผมแล้ว....

ผมไม่เสียดายวันเวลาที่เราได้รู้จักกัน... แม้นว่ามันจะมีเพียงน้อยนิดก็ตาม

และวันนี้ผมได้เห็นแล้วครับว่า...

การสร้างคนให้เกิดขึ้นมาบนโลกใบนี้....สักคนหนึ่งนั้น...ทำไมมันถึงมีค่ามากมายเช่นนี้ครับ

...

...

ขอบคุณ มิตรภาพที่เกิดขึ้นมาบนโลกใบนี้

มันงดงามมากนะครับ.... อาจารย์ ดร. ขจิต ฝอยทอง


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ชื่นชม....ถนนสายชีวิต



ความเห็น (9)

อาจารย์ขจิตน่ารักมากค่ะพี่แสง

เขียนเมื่อ 

อาจารย์ขจิตน่ารัก และใจดีเสมอครับ

ขอบคุณ อาจารย์จัน และคุณทิมดาบมากนะครับ

ด้วยความระลึกถึงเสมอ

เขียนเมื่อ 

นั่นแหละครับ อาจารย์ขจิต ตัวจริง เสียงจริง ;)...

เขียนเมื่อ 

กระจกเงาใสกิ๊ง เที่ยงตรงนะคะคุณแสงฯ

อ.ขจิต ที่น่ารัก กรุณาอย่าลอย อย่าลอย อิ อิ ^_,^

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณคุณแสงและสมาชิกทุกๆท่านครับ

ทำงานอย่างมีความสุขนะครับ

เขียนเมื่อ 

ดูรูปทั้งสองท่านต้องบอกว่ายังหนุ่มอยู่เลยนะนี่

ชื่ชมครับ..... เวลาชีวิต บางช่วงโอกาสเราเองก็ต้องตัดสินใจที่จะเลือกทำ...เพื่ออะไร..?????.


เขียนเมื่อ 

อาจารย์พูดกับผมว่า..."ผมลาออกจากงาน... ผมกลับบ้าน...เพื่อดูแลแม่"..