๒๒๕. ผักสวนครัวรั้วกินได้..ใกล้เล้าไก่และเล้าเป็ด

ผมคิดว่าเป็นเรื่องประจวบเหมาะพอดิบพอดี..ที่บูรณาการงานเกษตรกรรมของโรงเรียนได้อย่างครบวงจร หลังจากที่ทำงานไปเรื่อยๆ..แบบง่ายๆแต่ให้ดูดี ที่สุดแล้วลักษณะของงานก็มาบรรจบกัน และเอื้อต่อกันได้อย่างลงตัว...

ที่จะเรียกว่า..”บูรณาการ” ก็ได้ คือ ไม่สิ้นเปลือง ทั้งเงิน วัสดุอุปกรณ์และเวลา ไม่เบียดเบียนบุคคลและสิ่งแวดล้อม..เป็นฐานการเรียนรู้อันเป็นบ่อเกิดของวิชา..สามารถพัฒนาต่อยอดได้อย่างยั่งยืน

กิจกรรม..ในบริเวณโรงเรือนเกษตรของโรงเรียน ประกอบด้วย..เล้าไก่ เล้าเป็ด น้ำหมักชีวภาพและบ่อปลาดุก..วันนี้ ผมทำแปลงเกษตร ใกล้ๆกับรั้วที่กั้นระหว่างเล้าไก่กับบ่อปลา..เป็นแปลงเล็กๆ ที่จะใช้เป็นที่ปลูกผักสวนครัว รั้วกินได้..

ผมทำแปลงด้วยอิฐบล๊อก..นักเรียนช่วยกันตักดินมาใส่ จากนั้นก็ช่วยกันตักแกลบที่คลุกด้วยมูลไก่ที่อยู่ในเล้า นำมาผสมกับดิน ซึ่งก็ได้เวลาเปลี่ยนแกลบใหม่ให้เล้าไก่พอดี สังเกตดูรู้สึกว่าไก่ร่าเริงสดชื่น และออกไข่ดีขึ้น

ส่วนเล้าเป็ดยังไม่ได้นำอะไรออกมา ฟางที่รองพื้นเล้าเป็ด ก็เริ่มยับเยินและมีมูลเป็ดทับถมพอสมควร คิดว่าเมื่อลงมือปลูกผักเมื่อไหร่ ฟางจากเล้าเป็ดก็จะนำออกมาใช้ในแปลงผัก

น้ำคาวปลา..ในบ่อปลาดุก..ที่ผมตักออกเพื่อเปลี่ยนถ่ายสัปดาห์ละครั้ง..มีสีดำเข้มข้น..เขาบอกว่าเหมาะกับพืชผักทุกชนิด เมื่ออยู่ใกล้แปลงผักอย่างนี้ ครูกับนักเรียนก็ไม่ต้องเดินตักน้ำไกล ไม่ต้องใช้น้ำประปา น้ำคาวปลากับผักสวนครัวรั้วกินได้นี่แหละ..ดีที่สุดแล้ว..

ดินดำน้ำชุ่มกับปุ๋ยอินทรีย์ มีชีวภาพและฮอร์โมนนมเสริม..แบบเบ็ดเสร็จในบริเวณเดียวกัน ส่วนแสงแดดก็รำไร ไม่จัดจ้าน ไม่ต้องกางมุ้งให้ ผักก็อยู่ได้ หรือถ้าจะมีแมลงศัตรูพืชมารบกวน ก็ยังมีน้ำส้มควันไม้ไว้คอยขับไล่แมลง เพื่อให้ผลผลิตออกมาดี..ดังที่วาดหวัง..

เสร็จเรียบร้อย..แปลงผักพร้อมปลูก มาอยู่ถูกที่ถูกเวลา ปลอดสารพิษแน่นอน ประเมินผลขั้นต้น ก็รู้ว่าเรียบง่ายนัก ส่วนจะปลูกผักได้เจริญงอกงามแค่ไหน..ต้องติดตามครับ

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

๒ มีนาคม ๒๕๖๐







บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บ้านหนองผือ...สถานศึกษาพอเพียง



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ