การอ่านคำภาษาไทย
1.การอ่านแบบเรียงพยางค์
พยัญชนะที่ไม่มีรูปสระกำกับและไม่เป็นตัวสะกด อ่านออกเสียงเป็นพยางค์ที่ประสมกับสระ อะ เป็นการอ่านเรียงพยางค์ตามแบบคำภาษาบาลีสันสกฤต เช่น
คณะ อ่านว่า คะ–นะ
ทนาย อ่านว่า ทะ-นาย
บหลิ่ม อ่านว่า บะ-หลิ่ม
บราลี อ่านว่า บะ-รา-ลี
ผกา อ่านว่า ผะ-กา
เผด็จ อ่านว่า ผะ-เด็ด
ไผท อ่านว่า ผะ-ไท
พนม อ่านว่า พะ-นม
พละ อ่านว่า พะ-ละ
คำที่มีพยัญชนะต้น ๒ ตัว ซึ่งไม่ใช่เสียงควบในภาษาบาลี สันสกฤต จะอ่าน เรียงพยางค์ภาษาไทยด้วย เช่น
ตรณี อ่านว่า ตะ-ระ-นี
ปรัตถจริยา อ่านว่า ปะ-รัด-ถะ-จะ-ริ-ยา
ปรัมปรา อ่านว่า ปะ-รัม-ปะ-รา
ปริญญา อ่านว่า ปะ-ริน-ยา
ปราชัย อ่านว่า ปะ-รา-ไช
ผลิต อ่านว่า ผะ-หลิด
อุตริ อ่านว่า อุด-ตะ-หริ
