ครั้งที่ 18 วันศุกร์ ที่ 9 ธันวาคม 2559 เรื่อง “วันนี้ที่รอคอย”

บันทึกการฝึกสอน

วันศุกร์ ที่ 9 ธันวาคม 2559
เรื่อง “วันนี้ที่รอคอย”

สายลมหนาวพาเหงาให้คิดถึง หวนคะนึงนึกถึงคิดถึงบ้าน
เพราะจากบ้านมาไกลเกินจนเมินนาน ดอกรักผลิบานที่บ้านเรา



จากกลอนด้านบนทำให้เรายิ่งคิดถึงบ้านมากขึ้น หน้าที่รับผิดชอบของเราก็มากขึ้นตามกาลเวลายิ่งเรามาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูยิ่งทำให้เรารู้ว่าการเป็นครูไม่ง่ายอย่างที่เราคิด ต้องทุ่มเททั้งแรงกายแรงใจ ความพยายามและความอดทน วันนี้ไม่มีสอนเนื่องจากครูพี่เลี้ยงได้นำคาบสอนสอนคณิตศาสตร์และสังคมให้นักเรียนทำให้เราได้เรียนรู้เพิ่มเติมมากขึ้นว่า “เราได้เปิดมุมมองใหม่ ได้เห็น ได้เรียนรู้เทคนิคการสอนจากครูพี่เลี้ยง ว่ามีเทคนิคการสอนอย่างไร เริ่มต้นสอนและสรุปการสอนในแต่ละคาบอย่างไร” ซึ่งถือว่าเป็นโอกาสดีของเราเองที่ได้เรียนรู้อะไรที่หลากหลาย การสอนก็เช่นเดียวกัน “เราจึงนำเทคนิคการสอนๆมาปรับใช้ร่วมไปถึงเทคนิคการควบคุมชั้นเรียน” “การมีต้นแบบที่ดีก็ส่งผลดีต่อตัวเราเองแต่ถ้าเรามองเห็นสิ่งที่ไม่ดีเราก็ไม่นำมาใช้เท่านั้นเอง” “การเรียนรู้และประการณ์ของแต่ละคนไม่เหมือนกันการแชร์หรือแลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกันทำให้เราได้เรียนรู้ซึ่งกันและกัน” จากนั้นเมื่อสอนเสร็จเรียบร้อยแล้วก็ถึงเวลาที่จะกลับบ้านแล้ว กลับไปรับเอากำลังใจให้เราสามารถสู้ต่อไปได้ ครอบครัวเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดเป็นแรงบันดาลใจให้เราก้าวต่อไปไม่ว่าเราจะท้อแท้และเหนื่อยใจแค่ไหนก็ตาม สู้ต่อไปเพื่อตัวเราและครอบครัวที่เรารัก


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวนันท์ดณุชยา ณภัคพงศ์ชัย (ภาคเรียนที่ 2/2559)



ความเห็น (0)