บันทึกที่ 20 ว่าด้วยเรื่องของอาหาร (13 ธันวาคม 2559)

ระเบียบวินัยของนักเรียน

...เมื่อเวรตักอาหารเกินกว่าจำนวนนักเรียนในห้องเรียน จะทำอย่างไรกับอาหารที่เหลืออยู่ในจานนั้น และเมื่อผลไม้ในถาดไม่อร่อย นักเรียนทานแล้วเหลือ จะมีวิธีการแก้ปัญหาอย่างไร ? ...

สวัสดีวันแรกของสัปดาห์ในวันนี้หลังจากที่นักเรียนเข้าแถวเสร็จเรียบร้อยแล้วก็ได้ยินเสียงประกาศให้นักเรียนชั้น ป.6/4 มาช่วยกันยกเก้าอี้และโต๊ะเรียนไปจัดไว้อีกห้องหนึ่ง นักเรียนทุกคนจึงช่วยกันยกโต๊ะจำนวนมหาศาลที่วางอยู่ในโดม (เพราะเป็นโต๊ะ เก้าอี้ใหม่ สำหรับใช้ในตึกเรียนใหม่ที่จะเริ่มใช้ในต้นปีหน้า) เมื่อโต๊ะและเก้าอี้ถูกย้ายทำให้เห็นว่าลานโดมมีพื้นที่กว้างขึ้นเยอะมาก

ในช่วงรับประทานอาหารกลางวันวันพฤหัสบดีนักเรียนชั้น ป.6/4 ได้รับหน้าที่เป็นเวรล้างจานในวันพฤหัสบดี ก่อนอื่นต้องขอเกริ่นนำก่อนว่าโรงเรียนของเราจะมีการแบ่งเวรกันช่วยแม่ครัวล้างจานระดับชั้นละ 1 เดือน ป.4 1 เดือน ป.5 1 เดือน และ ป.6 1 เดือน สลับกันไป และในเดือนธันวาคมนี้เป็นเวรของนักเรียนชั้น ป.6 ของเรานั่นเอง และในระดับชั้นยังมีการแบ่งเวรกันเป็นห้องอีกด้วยห้องละ 1 วัน ดังนี้ ป.6/1 วันจันทร์ ป.6/2 วันอังคาร ป.6/3 วันพุธ ป.6/4 วันพฤหัสบดี ป.6/5 วันศุกร์

เวรล้างจานจะมีหน้าที่รับจานอาหาร หม้อข้าว หม้อแกง ทัพพี ของนักเรียนทุกชั้น ทุกห้อง แล้วนำมาล้างจาน และจัดเรียงจานเพื่อนำเข้าเครื่องอบความร้อน แล้วจึงนำจานไปเก็บในกล่องเก็บจาน ซึ่งได้จัดเตรียมไว้แล้ว นักเรียนแต่ละคนก็ช่วยกันทำเป็นอย่างดี บางคนก็เอาแต่เล่นน้ำยาล้างจานในขณะที่รอจาน บางคนก็ยืนคุยกัน แต่เมื่อมีจานมาให้ล้างนักเรียนก็ตั้งใจทำจนเสร็จ กว่านักเรียน ที่เป็นเวรจะได้ทานข้าวก็ใช้เวลานานพอสมควร และต้องรีบทานอาหารให้เสร็จก่อนที่โรงเรียนจะเข้าในช่วงบ่าย

มีหน้าที่ในการล้างจาน

มีหน้าที่ในการจัดเรียงจานเข้าเครื่องอบความร้อน

และหน้าที่ที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งคือหน้าที่ขนมส่งจานที่อบความร้อนเสร็จแล้วไปเก็บไว้ในกล่องเก็บจาน หน้าที่นี้ไม่ว่านักเรียนชั้น ป.4 ป.5 หรือ ป.6 เป็นต้องทำจานตก เทกระจาดทุกวันและต้องเก็บไปล้างใหม่อีกรอบ ไม่แน่ใจว่าจานลื่นหรือว่านักเรียนไม่ระวังเอง จนทำให้ครูฝึกสอนและป้าแม่บ้านที่ทานอาหารด้านนอกริ่มชินกับเสียงจานที่ตกลงพื้น เพราะมันเป็นเสียงที่ปกติไปแล้ว

และว่าด้วยเรื่องของการทานข้าวก็เช่นกัน ก่อนที่จะถึงเวลารับประทานอาหารจะมีนักเรียนที่เป็นเวรตักอาหารมาตักอาหารรอเพื่อนก่อน เมื่อมีข้าวหรืออาหารเหลืออยู่ในหม้อ ทุกห้องเรียน ทุกชั้นเรียนจะต้องเวียนหม้อให้เพื่อนตักข้าวหรือตักแกงออกให้หมดเฉลี่ยข้าวและอาหารให้นักเรียนโดยไม่เอาเปรียบกัน จานอาหารที่เหลือจากการตักข้าวของนักเรียนแต่ละห้องก็เช่นกัน บางครั้งเพื่อนในห้องมาไม่ครบก็ทำให้จานเหลือ การแก้ปัญหาก็ใช้วิธีการเดียวกันคือการเวียนหม้อส่งต่อไปเรื่อย ๆ จนข้าวหมดจาน การแก้ปัญหาเรื่องการทานผลไม้ไม่หมดก็ใช้วิธีการแก้ปัญหาที่เหมือนกัน

การแก้ปัญหาโดยใช้วิธีนี้ฉันคิดว่าประสบความสำเร็จอย่างมากเลยทีเดียวเพราะนักเรียนทุกคนมีสิทธิและความเสมอภาคที่เท่าเทียมกัน ดังนั้นจึงควรรับผิดชอบให้เท่าเทียมกันทุกคน และนักเรียนก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี

ส่วนคาบเรียนลูกเสือในวันนี้ก็มีการเรียนแบบแบ่งฐานเหมือนเดิม ซึ่งก่อนที่จะแบ่งฐานมีการรวมนักเรียนก่อนเพื่อชี้แจงรายละเอียดต่าง ๆ ก่อนเริ่มเรียน หลังจากที่แบ่งฐานกันเรียบร้อยแล้วนักเรียนแต่ละหมู่ก็เดินขึ้นห้องเรียนตามฐานของตนเอง ฉันพานักเรียนขึ้นไปบนห้องเรียน โดยมีครูพี่เลี้ยงได้ชี้แจงการทำกิจกรรมต่าง ๆ และนักเรียนจึงเริ่มลงมือทำเป็นหมู่ ในระหว่างที่นักเรียนทำงานฉันได้เดินดูผลงานของแต่ละกลุ่มด้วย สัปดาห์นี้ทั้งหมู่ลูกเสือและเนตรนารี วาดภาพระบายสีอย่างสวยงาม มีนักเรียนบางส่วนยังดื้อไม่ยอมช่วยเพื่อนทำงาน วิ่งเล่นไปมาเสียงดัง ฉันจึงต้องเข้าไปตักเตือนและให้กลับมาทำงานตามเดิม เมื่อใกล้หมดเวลาเป็นการนำเสนอผลงานป้ายชื่อพรรณไม้ของนักเรียนในแต่ละหมู่ ครูพี่เลี้ยงได้มอบหมายให้ฉันทำหน้าที่เป็นผู้กำกับให้นักเรียนพูดรายงานและพูดสรุปเกี่ยวกับการทำกิจกรรมดังกล่าว ถือเป็นครั้งแรกที่ได้ลุยงานหน้าห้องเรียนคนเดียว ถือว่าเป็นประสบการณ์ทางลูกเสืออย่างหนึ่งค่ะ ขอบคุณครูพี่เลี้ยงที่ไว้ใจหนูนะคะ สำหรับกิจกรรมวันนี้ฉันไม่มีภาพประกอบเนื่องจากรูปภาพมีปัญหาค่ะ จึงไม่สามารถเปิดไฟล์ได้ ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวจิราภรณ์ ยาวิชัย...(ภาคเรียนที่ 2/2559)



ความเห็น (0)