GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ชีวิตที่พอเพียง : 162. ท่องเที่ยวระหว่างเดินทางกลับจากชุมพร

        เช้าวันที่ ๒๙ ตค. ๔๙ เราร่ำลา  แม่  และน้องแล้วขับรถออกจากบ้านตั้งแต่ยังไม่ ๗ น.     เรากะจะไปกินข้าวเที่ยงที่ร้านอาหารริมแม่น้ำแม่กลอง ที่สมุทรสงคราม      ที่เราผ่านทีไรต้องหาทางไปกินอาหาร เพราะอาหารอร่อยและราคาไม่แพง      แต่ระหว่างนั้นเราก็เถลไถลแวะพักที่ Outlet Mall 2 แห่งที่อยู่ระหว่างชะอำกับเพชรบุรี     ลูกสาวเขาชอบไปเดินดูของกับแม่ของเขา      ผมเดินดูนิดเดียวก็รู้แล้วว่าเป็นร้านแฟชั่น    สำหรับขายลูกค้าที่บ้าแบรนด์เนม  บ้าแฟชั่นทันสมัย     ไม่ใช่สำหรับคนแก่ที่ชอบชีวิตที่พอเพียงอย่างผม      ผมจึงมานั่งรอโดยอ่านหนังสือบ้าง นั่งสังเกตคนที่มาเที่ยวบ้าง          

        เราแวะร้านริมถนนอุดหนุนน้ำตาลโตนดสำหรับเอามาเชื่อมกล้วยกิน     เพราะกล้วยน้ำว้าหลังบ้านกำลังจะสุก     กล้วยเชื่อมด้วยน้ำตาลโตนดหวานหอมอร่อยกว่าเชื่อมด้วยน้ำตาลทรายมาก

       ที่สมุทรสงคราม ผมมีภัตตาคารประจำ คือภัตตาคารเรือนวารี      ถ้ามาจากเพชรบุรี เลี้ยวเข้าถนนพระราม ๒ ขับมาจนใกล้ถึงจังหวัดสมุทรสงคราม    เมื่อเห็นป้ายใหญ่แต่ไกล ของร้านศรีเจริญก่อสร้างที่อยู่ทางซ้ายมือ     ก็เตรียมชิดซ้ายเลี้ยวเข้าถนนคู่ขนาน ขับไปตามถนนคู่ขนานไปจนเกือบถึงแม่น้ำ จะมีทางสามแยก ให้เลี้ยวซ้ายเข้าถนนแหลมใหญ่      ขับไปครึ่งกิโลเมตรเศษๆ     ร้านเรือนวารีอยู่ทางขวามือ     มีป้ายใหญ่เห็นชัดเจน

       เรือนวารี มีชื่อด้านอาหารทะเล     เรามากัน ๓ คน สั่งอาหาร ๓ อย่าง     คือ ปลากะพงทอดทั้งเกล็ด     ปูทะเลไข่ผัดผงกะหรี่ และผัดผักรวม     อาหารอร่อยๆ มีอีกมากมาย  เขามีป้ายแนะนำ และมีเมนูเป็นเล่มให้เลือก    ภรรยาชอบกินปูทะเลผัดผงกะหรี่     เขาชมว่าเป็นปูไข่ที่สมบูรณ์ที่สุดทั้งไข่ทั้งเนื้อ     แน่นและสด     อาหารอร่อยทั้ง ๓ อย่าง

        เราขับรถย้อนกลับทางเดิมจนมาออกถนนพระราม ๒     พอเลี้ยวซ้ายขึ้นถนนพระราม ๒     เราก็แวะร้านมัจฉา  ขนมจากปิ้ง เจ้าเก่าดั้งเดิม  ที่เราเป็นขาประจำ     ผ่านตรงนี้ทีไรเราต้องแวะทุกครั้ง     ต้องระวังว่าอย่าซื้อเจ้าแรกที่คนขายสวมเสื้อแดง     คนขายร้านมัจฉาสวมเสื้อเหลืองเป็นสัญลักษณ์     และมีป้ายใหญ่ติดไว้     เธอบอกภรรยาผมว่า พอเขาขยายถนนเสร็จ ก็จะต้องย้ายไปขายที่หน้าร้านศรีเจริญก่อสร้าง      เพราะเขาจะห้ามขายริมถนน     เราติดใจขนมจากมัจฉา เพราะเป็นขนมจากมะพร้าวอ่อน  แป้งเหนียว รสกลมกล่อม    ราคาไม่แพง (ถูกกว่า และอร่อยกว่า ที่ผมเคยซื้อจากตลาดหนองมน ชลบุรี มาก)     และแม่ค้ามีอัธยาศัย  เธอจะแกะขนมจากใส่กล่องโฟม แถมให้เรากินบนรถด้วย      ผมซื้อมา ๑๐๐ บาท  ๖ มัด     เอามาแกะใส่กล่องเก็บไว้ในตู้เย็น     พอจะกินก็เอามาเข้าไมโครเวฟ อร่อยเหมือนของใหม่

        หลังจากนั้นลูกสาวก็ทำหน้าที่โชเฟอร์ บึ่งรถกลับบ้านที่ปากเกร็ด   

                      

         น้องสั่งข้าวต้มใบพ้อเป็นของฝากกลับกรุงเทพ

                          

                     แม่แต่งชุดสวยส่งลูก-หลานกลับ

วิจารณ์ พานิช
๒๙ ตค. ๔๙

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 62281
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 2
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (2)

ขอบพระคุณครับ
อ่านแล้ว ได้ความรู้ คิดถึงแม่ คิดถึงบ้าน คิดถึง ต้มย่าง ที่เก็บกินกันอีกนานหลังงานเดือนสิบ  ข้าวต้มใบพ้อ เอามาย่างต่อ แล้วจิ้มนมข้นหวาน อร่อยมากครับ.

คุณแม่อาจารย์ดูเหมือนเป็นพี่สาวมากกว่านะคะ (อดไม่ได้ ต้องขออนุญาตออกความเห็นด้วยความเคารพค่ะ) ท่านยังดูแข็งแรงและสาวมาก โดยเฉพาะเมื่อเทียบกับรูปอาจารย์ทางด้านขวามือ

น่าประทับใจมากค่ะ ฝากกราบเรียนท่านด้วย หากท่านจะถ่ายทอดวิถีการดำเนินชีวิตของท่านให้พวกเราลูกหลานชาว GotoKnow ได้เรียนรู้ คงจะดีไม่น้อยนะคะ วิธีการที่ท่านเลี้ยงลูก น่าจะเป็นแบบอย่างให้พวกเราได้เป็นอย่างดี ดูลักษณะท่านแล้ว ท่านคงเล่ามุมมองที่ท่านมองลูกได้ต่างจากที่อาจารย์เล่าแน่นอนเลยค่ะ (เคยคิดว่าท่านออกจะ "โหด" จากการอ่านบันทึกของอาจารย์ค่ะ แต่พอดูรูปแล้ว คิดว่าตัวเองคิดผิดแน่นอนเลย)