ห่วงใยใครสักคน แต่พูดไม่ได้

ณ วันนี้ ชีวิตก็เดินทางมาไกลพอสมควรได้รับรู้ ได้เห็นอะไรมาพอสมควร และ ณ วันนี้ ที่มีหน้าที่การงาน มีสังคม มีเพื่อน ก็พอใจ มีความสุขตามประสา แต่… ณ วันนี้ รู้สึกกังวล ห่วงใย ใครบางคน อยากให้เค้าเป็น เค้าทำ อย่างที่เราคิดว่ามันดี อยากให้เค้าปรับเปลี่ยน บางสิ่งบางอย่าง แต่สุดท้าย ก็ทำได้เพียงการนั่งมองดู และการรับฟัง คนเราคิดไม่เหมือนกัน ชอบไม่เหมือนกัน พื้นฐานครอบครัวก็ไม่เหมือนกัน สุดท้ายก็คงได้แค่รับฟัง ถึงจะปรารถนาดี ห่วงใยแค่ใหน ก็คงพูดอะไรออกไปไม่ได้ “สิทธิส่วนบุคค” คำนี้ โดนมากๆ อยู่นิ่งๆ เฉยๆ ก็ดีเหมือนกันนะ (ภาวะน้ำท่วมปาก) เฮ้อ … กลุ้มใจ (กลุ้มเพราะอะไร ไม่เข้าใจตนเอง)