บ่ายวันนี้ มีหมายเลขโทรศัพท์เบอร์แปลกๆที่มือถือของนายบอน
นายบอนไม่ได้เอามือถือติดมือมาด้วย ตอน 16.07 น. เดินไปหามือถือ ถึงพบ miss called มา 3 ครั้ง
เห็นแล้วรีบโทรกลับทันที ใครกันหนอ ท่าทางมีเรื่องเร่งด่วน ถึงโทรมาตั้ง 3 ครั้ง ไม่มีคนรับสาย
ป่านนี้ บ่นอุบไปยกใหญ่แล้ว
เมื่อโทรกลับไป เจอเสียงที่ไม่ค่อยจะคุ้นหู "ต้องการพูดกับใครคะ"
"แล้วเมื่อสักครู่ใครหรือครับ ที่โทรมาที่เบอร์นี้"
และแล้ว ปลายสายถึงร้องอ๋อ แจ้งมาตามสายว่า ครูอ้อยนะ
"ดีใจมั้ยที่รู้ว่าครูอ้อยโทรมา" น้ำเสียงจากปลายสายแสดงความตื่นเต้น
งั้นๆแหละครับ
เพราะความจริงแล้ว การติดต่อสื่อสารในปัจจุบันง่าย แค่ปลายนิ้ว อยากโทรคุยด้วย แค่ปลายนิ้วกดเบอร์ที่มือถือ แต่นี้ก็ได้คุยแล้ว
"อุตส่าห์ดูในประวัติ หาเบอร์จนเจอ เพราะสนใจมากๆนะเนี่ย"
โห... พึ่งจะเปิดดูหรือนี่ นายบอนเปิดดูรายละเอียดในส่วนของประวัติครูอ้อยตั้งนานแล้ว
รู้จักกันทาง blog ตั้งนาน ครูอ้อย พึ่งจะเปิดดู
เฮ้อ..
คงจะดูประวัติของพี่จ๊อด พี่ขจิต "ลูกกะปุ๋มของแม่อ้อย" คุณอ๊อบ พี่เอก จตุพร ฯลฯ ตั้งแต่แรกเริ่มแล้วกระมัง
"ทำไมเสียงเหมือนอยู่ชายทะเลเลย"
คราวนี้ครูอ้อยเริ่มคุ้นเคยกับนายบอนแล้วล่ะสิ นึกว่าจะกลัวซะอีก ที่โทรมา เจอเสียงเหมือนคนแก่
"คุณ.....ใน gotoknow น่ะ ใครเหรอ.."
ท่าทางสนใจ เพราะคุณคนนี้ ไม่ได้เขียนรายละเอียดในประวัติไว้ เค้าคงจะเขียนพาดพิงครูอ้อย แบบแทงใจดำ
เลยอยากจะรู้จักเป็นพิเศษ
ขนาดเขาคนนั้น เขียนพาดพิงครูอ้อย ยังถามนายบอนว่า เขาเป็นใคร
แล้วนายบอนพาดพิงครูอ้อยชนิดใส่ไม่ยั้ง
คงเอานายบอนไปนินทากับคนอื่นซะจนพรุน.....
"ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ" ประโยคท้ายๆก่อนครูอ้อยจะวางสายไป
อะไรกันเนี่ย
รู้จักกกันทาง blog มาตั้งกี่เดือนแล้ว พึ่งจะมาบอกว่า ยินดีรู้จักงั้นหรือ
แสดงว่า ที่ผ่านมา เห็นนายบอนเป็นคนหน้าแปลก .. เอ๊ย แปลกหน้ามาตลอดเลย...
ว้า..
หลายคนมักจะมองแยกส่วน รู้จักคนในบล็อกในอีกมุมหนึ่ง แล้วคาดหวัง จินตนาการว่า บุคคลนั้น น่าจะเป็นอย่างนั้นอย่างนี้
ความจริงแล้ว คนๆนั้น เขาก็เป็นตัวของเขาเอง
ยิ่งไปคาดการณ์ จินตนาการบุคลิกลักษณะของบุคคลอื่นไปมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งไกลจากความเป็นจริงมากเท่านั้น
เพราะฉัน เป็นฉันเอง
บางที อาจพยายามเข้าใจอีกฝ่ายมากจนเกินไป จนมองข้ามความเป็นจริง
หลายคนนั้น บทบาท ทัศนะใน internet จะเป็นอีกอย่างหนึ่ง แต่ในความเป็นจริง เป็นคนละบุคลิก
แต่อีกหลายคน ไม่ว่าจะอยู่ตรงจุดไหน ก็คือตัวตนที่แท้จริงของเขาทั้งนั้น
เพราะไม่รู้จะเสกสรรปั้นแต่งกันไปทำไม
ความจริงนายบอนรู้สึกคุ้นเคยกับครูอ้อยมาตั้งนานแล้ว ตั้งแต่เริ่มแลกเปลี่ยนความคิดเห็น จนกลายเป็นการปะทะกันทางความคิด
..
ขนาดสมัครตัวนับสถิติให้ก็ทำให้หน้าตาเฉย ยังมาบอกว่า ยินดีที่ได้รู้จัก
ความจริงรู้จักคุ้นเคยกันตั้งนานแล้วนี่นา
สงสัยครูอ้อยจะดีใจมากไปหน่อย จนใช้คำพูดผิดไปนิด
55555
หรือว่า ครูสอนภาษาอังกฤษ นึกประโยคภาษาไทยที่สื่อความหมายที่ตรงๆไม่ออก...
55555
..แล้วที่ครูอ้อยอุตส่าห์โทรมา ไม่ดีใจหรือ
ดีใจสิครับ
แต่ก็แอบขำๆด้วย
มาแอบขำด้วยคนค่ะ มีการทำ stat ให้กันด้วย น่าประทับใจจัง ฮี่ๆ นี่กำลังเขียนเรื่อง stat เหมือนกันค่ะ เผลอแวะรายทางเสียก่อนแล้วดิฉัน แล้วจะเขียนได้จบหรือไหมคะเนี่ย
เมื่อครู่เข้าไปอ่านลันทึกของคุณอยู่นะครับ google analytical รออ่านตอนต่อๆไปอยู่นะครับ
เผื่อจะไปบริการติดให้ท่านอื่นๆบ้างครับ อิอิ
คุณบอนครับ
อุ๊บ พี่อ๊อบ
ว่ามาแบบนี้ นายบอนรีบเข้านอนดีมั้ยเนี่ย 555
คุณบอน
พลังที่ไหนกัน ก็เขีัยนมาเรื่อยๆ สะสมมาเรื่อยๆ ก็เท่านั้นเองคับพี่อ๊อบ
สวัสดีค่ะ
กรรมการจะเข้านอนได้ไหมเนี่ย!!!
น่ารักจัง
โห อะไรจะเสียเกียรติถึงขนาดนั้น 5555
เป็นถึงครูบาอาจารย์ ใช้คำพูดผิด สมควรป่าวประกาศเสียบ้าง ทีสอนนักเรียน ดุนักเรียนล่ะ 5555
ครูอ้อยไม่เถียง ฝากไว้ก่อนจะรีบทำการบ้านส่งอาจารย์
กรรมการก็ไม่ว่างต้องเตรียมข้อมูลประเมิน
เหอ ๆ อะไรกันเนี่ยยย /// นิวขอดูอยู่ห่าง ๆ เป็นกำลังใจให้ทั้ง 2 คนน๊า….
นึกว่าน้องนิวจะสมัครเป็นกรรมการร่วม(ใจ)ร่วมเชียร์
อ่านทีไรก็สนุกเนอะ..คุณบอน..น้องอึ่งอ๊อบ
งึด เอ๊ย ประหลาดใจ ที่ครูอ้อยยังแอบมาย้อนอ่านอีกหลายๆครั้ง
อะไรที่มีความสุข..ก็อยากสัมผัส….หลายๆครั้งสิคะ
นึกว่า อายุที่มากขึ้น ทำให้จำไม่ได้หรือปล่าวว่า บันทึกไหน เคยอ่านมาแล้วบ้าง
จำได้หมดค่ะ...แต่อาจข้ามไป...เพราะเวลามีน้อยค่ะ
พยายามจะไม่ข้ามค่ะ
หลังจากติดตามดูรอบใหม่ ครูอ้อยคงอยากย้อนเวลากลับมาอ่านมากกว่านะครับ
ความสุข..ที่ไม่มีวันเก่า…จะเก็บไว้อ่าน