วันที่ 55 O-Net ที่เด็กไม่ให้ความสำคัญ (24 มกราคม 2560)

ธรรมดี
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

วันนี้เช่นเคยกับการทำโครงการ “พัฒนาทักษะการคิด นักคณิตน้อย” กับการพัฒนาทักษะการคิดเลขของนักเรียนชั้น ป.3 วันนี้เป็นการระบายสีภาพแต่ละจุดที่มีการกำหนดตัวเลขการบวกไว้ ว่าเมื่อผลลัพธ์ออกเป็นเท่าไหร่ให้ระบายสีนั้น เช่น ผลลัพธ์ 50,000 ให้ระบายสีแดง ผลลัพธ์ 15,000 ให้ระบายสีเหลือง เป็นต้น กิจกรรมนี้เด็ก ๆ จะได้ฝึกฝนทักษะการคิดรวมไปถึงการเชื่อมโยงสีกับภาพและผลลัพธ์เข้าด้วยกัน



O-Net

วันนี้มีสอนแค่คาบเดียวถือว่าไม่มากมายเท่าไหร่สบาย ๆ แต่ลืมไปว่าภาคบ่ายนั้นมีติว O-Net ป.6 อีก 3 ชั่วโมง ขอบอกก่อนเลย ป.6 ก็เหลือร้ายฟังจากกิตติศัพท์ที่ได้ยินมา ความจริงก็เป็นแบบนั้นจริง ๆ เพราะ พอเข้าไปในห้องแล้วถือว่าเสียงดังมาก พอพูดบอกให้เงียบให้ฟัง ก็ฟังเพียงแค่นิดเดียว ก็กลับมาคุย ไม่ตั้งใจฟังที่จะติวเลยฟังจริง ๆ แค่ไม่กี่คน เหมือนกับเด็กไม่สนใจ ไม่ให้ความสำคัญ พูดง่าย ๆ คือ ประเด็นในการสอบ O-Net นั้นนักเรียนพอไม่ให้ความสำคัญ ผลสัมฤทธิ์ของคะแนนก็เลยออกมาต่ำ แสดงว่าเด็กไม่มีแรงจูงใจในการสอบ ขนาดเอาคะแนนของ O-Net มาคิดเป็นส่วนหนึ่งของเกรดเฉลี่ยแล้วก็ตามนักเรียนยังไม่ค่อยที่จะสนใจเลย

สิ่งหนึ่งคือเด็กไม่เข้าใจว่าจะมีการสอบ O-Net ไปทำไม เอาเวลาเรียนเกือบเดือนมาติวแทบทุกวัน วันละหลายชั่วโมง หลายวิชา ทำให้เด็กรู้สึกเหนื่อย รู้สึกเมื่อย รู้สึกล้า รู้สึกเบื่อที่จะต้องมานั่งติวทุกวัน เพื่อให้คะแนนของโรงเรียนออกมาดี งานนี้เลยเต็มไปด้วยความเหนื่อยของครูโต้งเองที่เข้าไปติวแล้วนักเรียนไม่ฟัง กลุ่มหนึ่งก็เล่น กลุ่มหนึ่งก็พูด กลุ่มหนึ่งก็ไม่สนใจ ขอบอกเลยว่าจัดเต็มดุด่าว่ากล่าวไปเรียบร้อย แต่ก็ฟังแค่ 20 นาที ก็กลับมาดังเดิม เป้นการใช้เสียงในการสอน การติว อธิบายในแต่ละข้อที่นานมาก 3 ชั่วโมงนี่เล่นเอาเหนื่อยหอบสุด ๆ เลย

และแล้วก็ได้รับโชคก็คือเจออาจารย์นิเทศที่มานิเทศเพื่อนพอดี และข่าวดีก็คือ พรุ่งนี้เป็นตาของเราที่จะโดนนิเทศนั่นเองกับวิชาวิทยาศาสตร์ของแม่เยี่ยมนั่นเอง

คืนนี้คงต้องโต้รุ้งอีกแล้วสินะ...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนายพงศธร ธรรมดี (ภาคเรียนที่ 2/2559)



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

ครูต้องเห็นความสำคัญของโอเน็ตก่อนในแง่ที่เป็นการประมวลความรู้ความเข้าใจและความสามารถในการคิดทั้งในระดับธรรมดาและระดับที่ซับซ้อนยิ่งขึ้นอันเป็นผลรวมสรุปของการเรียนการสอนและประสบการณ์ทั้งหลายที่เด็กได้รับ เมื่อครูเข้าใจเห็นความสำคัญย่อมสามารถทำให้เด็กเห็นความสำคัญได้ การสอนให้สนุกมีชีวิตชีวาด้วยกลวิธีต่าง ๆนาๆเป็นทางผ่านไปสู่การเรียนรู้สาระของวิชาแต่ต้องไม่หยุดแค่ความสนุกและไม่เห็นความสำคัญของการประเมินและมองว่าการสอบการประเมินไม่สัมพันธ์กับการเรียนหรือเรื่องที่เรียน ถ้าเห็นความสำคัญก็จะร่วมมือ