เดินทางไกล ...(8 ธันวาคม 2559)


วันนี้วันพฤหัสบดี ที่นักเรียนชั้นประถมศึกษาทุกคนจะต้องได้เดินทางไกลไปยัง อนุสาวรีย์สามกษัตริย์และเข้าเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์ ของจังหวัดเชียงใหม่ เข้าใจละค่ะว่าทำไมสำหรับเด็กปอหนึ่งที่เดินทางไกลจาก โรงเรียนพุทธิโศภณไปยังสามกษัตริย์ถือว่าไกลแล้ว เพราะครูผู้ควบคุมจะต้องดูแลเด็กอย่างใกล้ชิดจริงๆ ไม่อยากนั้นอาจจะเกิดอันตรายได้ทุกเมื่อ เพราะนักเรียนมีความกล้า และความอยากรู้อยากเห็นสูงมาก ครูประจำชั้นแต่ละห้องจึงต้องคอยดูแลอย่างใกล้ชิดมากๆ โดยเฉพาะเวลาจะข้ามถนน ขึ้น ลงบันได เป็นต้น


เริ่มเดินออกจากโรงเรียนเวลาประมาณ แปดโมงครึ่ง หลังจากเข้าแถวเคารพธงชาติเสร็จ พวกเราก็เริ่มเดินกันไปเด็กๆ จับมือกันเป็นคู่ แล้วก็เดินไปเป็นแถว ห้องปอหนึ่งทับสี่มีอยู่สามสิบเก้าคน เด็กชายต้นไผ่ก็เลยต้องได้มาคู่กับครูแอม ^__^




พอเดินไปถึงที่พิพิธภัณฑ์สามกษัตริย์ พวกเราก็เข้าไปกราบไหว้สักการะอนุสาวรีย์กัน ก่อนที่จะเข้าไปเยี่ยมชมศึกษาหาความรู้ โดยมีวิทยากรบรรยายความเป็นไปเป็นมา และเรื่องราวต่างๆ ให้เด็กๆฟังอย่างละเอียด บางคนตั้งใจฟังมาก สังเกตได้ชัดเจนมาก คือเด็กในเมืองความกล้าแสดงออก ความรู้อยากอยากเห็นสูงมาก สงสัยตรงไหนก็แย่งกันถาม เห็นอะไรแปลกๆใหม่ๆ นี่ก็รีบวิ่งเข้าไปดูกันใหญ่ ครูประจำชั้นสองคน ครูฝึกสอนอีกหนึ่งคนก็คอยดูแลอยู่ห่างๆ












พอถึงเวลาสิบเอ็ดโมงกว่า นักเรียนเยี่ยมชมศึกษาหาความรู้ ครบทุกห้องแล้ว ก็ออกมาถ่ายรูปร่วมกันก่อนเดินกลับโรงเรียน ใช้เวลาประมาณ สิบห้านาที ได้เวลาทานข้าวกลางวันพอดี สรุปวันนี้ภารกิจการเดินทางไกลของนักเรียนก็เสร็จสิ้นลง ด้วยความสนุกสนาน ได้รับความรู้กันอย่างถ้วนหน้า ตอนบ่ายกลับมาที่โรงเรียน นักเรียนก็กลับมาเขียนสะท้อนสิ่งที่ได้เรียนรู้ไปในวันนี้ค่ะ






บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวชนากานต์ เมฆยะ...(ภาคเรียนที่ 2/2559)



ความเห็น (0)