พิพิธภัณฑ์สถานแห่ง่ชาติ อุบลฯ

บันทึกการเดินทาง

ณ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อุบลราชธานี

ในวันพฤหัสบดี ๒๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๙

พระอุทิศ อนาลโย ครุศาสตร์ ชั้นปีที่ ๒ เอกสังคมศึกษา

แหล่งเรียนรู้ที่นิสิตไปศึกษาเรียนรู้ความรู้ด้านประวัติศาสตร์ ได้อย่างไรบ้าง
ข้อมูลทั่วไปและประวัติศาสตร์ของจังหวัดอุบลราชธานี

จังหวัดอุบลราชธานีเป็นจังหวัดที่อยู่ทางด้านตะวันออกสุดของภาคอีสานตอนล่าง ครอบคุมแม่น้ำสายสำคัญหลายสายมี แม่น้ำชี แม่น้ำมูล แม่น้ำโขงและอีกทั้งยังมีแม่น้ำสายเล็กๆที่มีกำเนิดจากเทือกเขาในพื้นที่ เช่น ลำเซบก ลำเซบาย ลำโดมใหญ่ เป็นต้น ที่อุดมสมบูรณ์ทำให้ชาวอุบลมีการดำเนินชีวิตอยู่อย่างชนบทแบบในน้ำมีปลาในนามีข้าวตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ดังคำขวัญที่ว่า

อุบลเมืองดอกบัวงาม แม่นำสองสี

มีปลาแซ่บหลาย หาดทรายแก่งหิน

ถิ่นไทยนักปราชญ์ ทวยราษฎร์ใฝ่ธรรม

งามล้ำเทียนพรรษา ผาแต้มก่อนประวัติศาสตร์

ฉลาดภูมิปัญญาท้องถิ่น ดินแดนอนุสาวรีย์คนดีศรีอุบล

จังหวัดอุบลราชธานีเป็นจังหวัดที่ท้าวคำผงหรือพระประทุมสุรราชภักดีซึ่งเป็นหลานของพระวรกับพระตาเป็นผู้ก่อตั้ง ท้าวคำผงท่านเป็นคนลาวเวียงจันทร์จะเห็นได้ว่าจังหวัดอุบลชองเราถ้าเขาจะเรียกว่าลาวก็คงไม่ผิดเพราะต้นกำเนิดที่มาก่อตั้งจังหวัดของเราเป็นคนลาว และต่อมาในปี พ.ศ. ๒๓๓๕ อุบลราชธานีศรีวนาลัยได้ตั้งแต่งเป็นจังหวัดในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ในปัจจุบัน จังหวัดอุบลราชธานีแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 25 อำเภอ 219 ตำบล 2469 หมู่บ้าน

บรรายายประวัติศาสตร์

ศิลปะวัฒนธรรมไทย ลาว เขมร

จากหลักฐานพบว่าผู้คนที่อยู่อาศัยในเขตจังหวัดอุบลราชธานีจะพบเครื่องมือ เครื่องใช้ที่ทำจากหินและมีวิวัฒนาการมาใช่เครื่องปันดินเผา โละหะและทำเครื่องประดับด้วยหินและแก้ว รวมไปถึงการสร้างศิลปะกรรมที่เกี่ยวเนื่องกับความเชื่อและพิธีกรรมต่างๆที่ผสมกลมกลืนในระหว่างประเทศเพื่อนบ้านคือลาวและเขมรเป็นต้น

ภาพพระพุทธรูปในพุทธศตวรรษที่ ๒๓ - ๒๕ผ้าโบราณและผ้าพื้นเมืองอุบลราชธานี

จังหวัดอุบลราชธานีมีผ้าลายกาบบัวเป็นเอกลักษณ์ของผ้าลายพื้นเมือง ที่ได้รับการกล่าวขานถึง จากครั้งอดีตจนถึงปัจจุบันของชาวอุบลราชธานีคือ ผ้ากาบบัว เป็นผ้าที่มีความสวยงามและปราณีตจนได้รับคำยกย่อจากนายหลวง ร.๕ จึงเป็นที่มาของเรื่องราวที่จะกล่าวถึงตำนาน และความภาคภูมิใจของชาวอุบลราชธานีมาจนถึงวันนี้วันนี้และจังหวัดอุบลราชธานียังมีการทำผ้าขาวม้า ผ้าใหมลายอื่นอีกด้วยที่เป็นเอกลักษณ์ของคนอีสานเพราะคนโบราณจะนุ่งซิน นุ่งผ้าขาวม้า ผ้าสโรง

ภาพที่ ร.๕ เขียนชมความงามผ้าเมืองอุบลราชธานี

ดนตรีพื้นเมือง

จังหวัดอุบลราชธานีมีเครื่องดนตรีที่ใช้เล่นเพื่อความบันเทิงหรือเล่นประกอบการแสดงพื้นเมืองตามท้องถิ่นต่างๆเป็นการสร้างบทเพลง การขับร้อง การเล่นดนตรีของผู้คนในท้องถิ่น เกิดขึ้นจากการที่คนเราสามารถรับรู้ และได้ยินเสียงที่เกิดขึ้นต่าง ๆ จากธรรมชาติ เช่น เสียงลมพัด เสียงฟ้าร้อง เสียงร้องของสัตว์ต่าง ๆ บรรพชนชาวอุบลราชธานี มีการแสดงพื้นบ้านอยู่ 3 ลักษณะ คือ ดนตรี การขับร้อง ฟ้อนรำ และการแสดงโดยใช้หุ่น สำหรับดนตรีในอดีตมีทั้งการบรรเลงล้วนๆ และการบรรเลงประกอบการร้องและการฟ้อนรำ เครื่องดนตรีทั้งหลาย แคน นับว่าได้รับความนิยมมากที่สุด ทั้งนี้อาจเป็นเพราะแคนต้องใช้ประกอบการรำต่างๆ อุบลราชธานีจึงได้ชื่อว่าเป็นถิ่น "ดอกคูณเสียงแคน" ดังนั้นจังหวัดอุบลจึงมีศิลปินแห่งชาติทางด้านหมอลำหลายท่านเช่น

การปกครองและงานประณีตศิลป์เนื่องในพุทธศาสนา

จากหลักฐานต่างที่เห็นในโซนสุดท้ายจะเห็นได้ว่าการปกครองและการสร้างสถานที่สำคัญต่างจะเป็นแบบที่รับวัฒนธรรมมาจากพุทธศาสนาทั้งนั้นทำให้จังหวัดอุบลราชธานีของเราจึงมีโบราณสถานและอุปกรณ์เครื่องใช่ต่างๆประณีตสวยงาม

..... อ่านต่อได้ที่: https://www.gotoknow.org/posts/619179