วันที่ 9 ยี่เป็งที่แสนเงียบเหงา...(14 พฤศจิกายน 2559)

สุขสันต์วันลอยกระทงที่แสนเงียบเหงา ไม่ครึกครื้นเหมือนปีก่อน ๆ ที่ผ่านมา แต่ก็เข้าใจในสถานการณ์บ้านเมืองที่กำลังเผชิญอยู่ตอนนี้...เป็นอย่างดี

สำหรับวันนี้ทางโรงเรียนได้ใช้ตารางเรียนวันอังคารแทนวันจันทร์ และสลับคาบเรียนภาคเช้ากับภาคบ่าย โดยใช้คาบกิจกรรมลดเวลาเรียน เพิ่มเวลารู้ จัดกิจกรรมวันลอยกระทงขึ้น โดยให้นักเรียนแต่ละห้องจัดทำกระทงเล็ก เพื่อคัดเลือกเข้าแข่งขันในแต่ละระดับชั้น



หลังจากที่นักเรียนทำกระทงเสร็จในภาคเช้าก็ต่อด้วยการเรียนการสอนในภาคบ่าย แต่รู้สึกว่า นักเรียนจะใจจดใจจ่อ กับกระทงไปซะมากกว่า และในวันนี้ฉันเองได้มีโอกาสได้เป็นคณะกรรมการตัดสินการประกวดกระทง ระดับชั้น ป.1-ป.3 แต่ผลคะแนนที่ออกมาสูสีกันมาก งานนี้ทำเอาคณะกรรมการของเราปวดหัวกันเลยทีเดียว แต่ทั้งนี้ก็ต้องเป็นไปตามการตัดสินของคณะกรรมการทุกคน (ไม่มีใครชนะหรือพ่ายแพ้ตลอดกาล)



หลังเลิกโรงเรียนแล้ว ครูปรียานุชพร้อมคณะครู ได้พาฉันและเพื่อนไปร่วมพิธีถวายอาลัยพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุยเดชและน้อมสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณ ที่เขื่อนแม่งัดสมบูรณ์ชล อำเภอแม่แตง ซึ่งก็มีผู้คนไปร่วมพิธีดังกล่าวไม่น้อยกว่า 3,000 เลยทีเดียว (อย่างน้อยฉันก็เป็นส่วนหนึ่งในการแสดงพลังความจงรักภักดีและสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณเพื่อพ่อหลวงของเรา)






เมื่อเสร็จพิธี ก็มาแวะกินข้าวเย็นกันตอน 2 ทุ่ม ที่ร้านก๋วยเตี๋ยวต้มยำใกล้ ๆ โรงเรียน หลังจากอิ่มแปล้กันแล้ว ก็ไปลอยกระทงที่น้ำแม่ปิง หลังโรงเรียน และเดินทางเข้าโรงเรียน เพื่อจุดเทียน จุดประทีป หน้าพระพุทธรูป พระพรหม และเจ้าที่ และเป้าหมายสุดท้ายในคืนนี้ก็คือ บ้านเกื้อกูลของเรานี่เอง...ความง่วงบุกเข้ามาครอบงำอย่างรวดเร็ว ร่างกายไม่ไหวจริง ๆ คืนนี้ขอพักผ่อนเอาแรงก่อนก็แล้วกันนะ พรุ่งนี้ค่อยลุยกันใหม่ ^_^


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวรัตนา กาวีเมือง...(ภาคเรียนที่ 2/2559)



ความเห็น (0)