๔๕๓...เรื่องภาษาไทย...ไว้ใจผม

จึงขอฝากผู้รู้ด้านภาษาไทย..อ่านแล้วมีความเห็นเป็นประการใด ถ้าเห็นเหมือนกัน โปรดส่งต่อไปยัง สพฐ.ด้วยครับ เพื่อจะได้แก้ไข..ให้สอดคล้องกับยุคสมัย..อาขยาน..ก็จะเป็นพระคุณยิ่ง

การสอน “ภาษาไทย” มิใช่เรื่องง่าย ทั้งการสอนฟัง พูด อ่านและเขียน แต่การทำหลักสูตร คู่มือและหนังสือเรียน..มีความยากกว่า ต้องอาศัยผู้รู้จริง และมีความละเอียดรอบคอบ เนื่องจากต้องเผยแพร่และใช้ไปทั่วทั้งประเทศ การจัดทำเรื่องดังกล่าวในการประชุมเชิงปฎิบัติการฯต้องใช้เงินเป็นแสน และเมื่อออกมาเป็นคู่มือหรือหนังสือเรียน ต้องใช้เงินอีกหลายแสน...

ดังนั้น..จึงต้องเกิดข้อผิดพลาดให้น้อยที่สุดหรือไม่ผิดพลาดเลย..โดยใช้ผู้เชี่ยวชาญตรวจทานคัดกรองหรือบรรณาธิการกิจ..ก่อนส่งต้นฉบับให้โรงพิมพ์

มิฉะนั้นก็จะเหมือนกับ “หนังสือคู่มือจัดกิจกรรม การใช้หนังสือเรียน กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย ตามหลักสูตร...๒๕๕๑ ของกระทรวงศึกษาธิการ ชั้น ป.๖” ที่ครูทุกภูมิภาคกำลังใช้อยู่ ครูที่จบเอกภาษาไทย ก็วิพากษ์วิจารณ์ ประมาณว่าจบมานาน เปลี่ยนแปลงไปขนาดนี้แล้วหรือ..ส่วนที่ไม่รู้ แล้วนำไปสอน..อันตรายมาก..อนาคตการศึกษาของชาติ..ยิ่งจะไปกันใหญ่

ในหน้า ๖๙ ของคู่มือ มีชื่อกิจกรรม..เกมบันได นักกลอน...พอถึงกิจกรรมการเรียนรู้ ระบุให้ครูยกตัวอย่างบทร้อยกรอง กลอนสี่สุภาพ..

ทั้งที่ในความเป็นจริง..ไม่มีกลอนสี่สุภาพ..ในประเทศไทย..(หรือว่ามีหลังจากที่ผมเรียนจบมา) มีแต่โคลงสี่สุภาพ และกลอนสุภาพ (กลอนแปด) เท่านั้น

อ่านไปเรื่อยๆ..จนถึง ใบความรู้...ระบุแผนผังการสัมผัสกลอนสี่สุภาพ..และบอกในผังว่า..วรรคหนึ่งมีเจ็ดคำ โยงสัมผัสไปยังวรรคต่อไปได้ตั้งแต่คำที่ ๑ ถึง ๕ อันนี้ผิดแน่นอน..

เท่าที่ผมศึกษาและเขียนหนังสือเด็ก ตลอดจนเขียนเพลง..ที่ใช้คำประพันธ์..กลอนสี่..จะไม่ใช่อย่างนี้เลย ยกตัวอย่าง เช่น

โรงเรียนของฉัน เด็กหมั่นอ่านเขียน

มานะพากเพียร ใฝ่เรียนใฝ่รู้

ทั้งจดทั้งจำ ฟังคำสอนครู

ใครเห็นเชิดชู เรียนรู้ก้าวไกล

ตัวอย่างที่ยกมา..รวม ๒ บท..สังเกตแต่ละวรรคมี ๔ คำ โยงสัมผัสระหว่างวรรค และระหว่างบทชัดเจน สำหรับในหนังสือคู่มือภาษาไทย ที่กล่าวข้างต้น ยกตัวอย่างถูก... แต่พิมพ์ข้อความผิดครับ

จึงขอฝากผู้รู้ด้านภาษาไทย..อ่านแล้วมีความเห็นเป็นประการใด ถ้าเห็นเหมือนกัน โปรดส่งต่อไปยัง สพฐ.ด้วยครับ เพื่อจะได้แก้ไข..ให้สอดคล้องกับยุคสมัย..อาขยาน..ก็จะเป็นพระคุณยิ่ง

ก่อนจบ..นึกถึงโฆษณาชิ้นหนึ่งที่พูดว่า “เรื่องสมุนไพร..ไว้ใจผม...” เช่นเดียวกันครับ “เรื่องภาษาไทย..ไว้ใจผม”

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

๑๖ พฤศจิกายน ๒๕๕๙







บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่า....จากโรงเรียนเล็ก



ความเห็น (2)

สวัสดีครับ ภาษาไทยเป็นเรื่องสำคัญเพราะเป็นภาษาของชาติ แต่หนังสือที่เป็นแบบเรียนก็จัดพิมพ์ในระดับชาติ คนเขียน คนแต่ง คนตรวจเนื้อหาก็ระดับชาติ แต่เขาไม่เคยพบปัญหาระดับชาติดังกล่าวนี้ ปัญหาภาษาไทยจึงเป็นปัญหาที่ไม่มีใครแก้ได้ที่แท้จริงเพราะไม่รู้ปัญหาอย่างแท้จริง รู้ไหมครับว่าปัญหาเขียนหนังสือไม่คล่อง เขียนไม่ถูกร้อยละเท่าไหร่ ลองประเมินคนรอบข้างคุณดูครับ รู้แล้วจะหนาว

ขอบคุณครับ...ผมสอนนักเรียนประถมฯทุกวันเลยครับ...หนาวมานานแล้วครับ