วันที่ 1 สวัสดีโรงเรียนสาธิต มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ (26 ตุลาคม พ.ศ. 2559)

สวัสดีคะ กลับมาอีกครั้งกับการ เป็นนักศึกษาฝึกประสบการณ์เทอม 2 สถานที่ในการฝึกสอนเปลี่ยนไป แต่คนเขียนและคนฝึกก็ยังเป็นคนเดิมนะคะ และก็ยังคิดว่าจะพัฒนาตัวเองให้ดีขึ้นกว่าเดิม กว่าเทอม 1 แน่ๆๆคะ ^^

พูดมากไปละคะ เทอม ที่ 2 ปีการศึกษา 2559 นี้ ผู้เขียนก็ได้มาฝึกสอน เป็นระยะเวลา 1 เทอมที่ โรงเรียนสาธิต มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ ก็คือ โรงเรียนในมหาลัยของผู้เขียนนั่นเอง เป็นโรงเรียนที่ผู้เขียนเดินผ่านตลอด แต่ไม่เคยเข้าไปสัมผัสเลยคะ ใกล้กันเกินไป จนไม่เคยสัมผัส ฮ่าๆ เป็นสิ่งที่ไม่ค่อยดีเลยเน๊อะ แต่ก็มีความสุขดีคะ อยู่ใกล้มหาวิทยาลัยมากๆ หรือเรียกว่าในมหาวิทยาลัยเลยก็ว่าได้ สู้ ๆ ๆละคะกับเทอม 2 นี้ กับระยะเวลา 4-5 เดือน ใจต้องสู้ คำเล่าขาน อย่าสน เราต้องทำตัวเองให้ดีที่สุด กับหัวใจที่เต็มแกร่งไปด้วยพลังของการเป็นครูที่ดี (ดูเวอร์วังมาก) แต่ต้องทำให้ได้

ภาพบรรยากาศเช้านี้ที่โรงเรียน

เช้าวันนี้เป็นเช้าวันพุธ ที่นักเรียนทุกคนเปิดเทอม หลังจากที่คูมาก่อนแล้ว 1 วัน มาทำความสะอาดห้องเรียน ในกรฝึกสอนครั้งนี้ ผู้เขียนได้รับหน้าที่ ในการสอน นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ทั้ง 2 ห้องเรียน ในรายวิชา วิทยาศาสตร์ และ ประวัติศาสตร์ รวมแล้วก็ 8 ชั่วโมงพอดี ซึ่งเป็นเรื่องที่ดีมาก เพราะจะไปนำเวลาที่ว่างไปจัดสรรเวลาในส่วนอื่น ให้งานไม่ต้องค้าง มาวันแรกก็ได้ทักทายนักเรียนตามปกติ ที่แนะนำหน้าเสาธง ผู้เขียนรู้สึกตื่นเต้นมากคะ แต่ก็รู้สึกอุ่น ที่มีผู้อำนวยการ เป็น ผศ.ดร. ซาตรี มณีโกศล เป็นผู้อำนวยการ ซึ่งเรานักเรียนครูเป็นเลิศเรียกว่าพ่อที่พวกเราให้ความเคราพ นับถือ และเป็นผี่ดูแลพวกเรามาตลอด และอีกท่าน ก็คือ อาจารย์กิตตนันท์ เป็นรองผู้อำนวยการซะด้วย เรื่องนี้อุ่นใจ แต่ก็ต้องรักษามาตรฐาน และอย่าทำให้อาจารย์ดูแลเราท่านเป็นห่วง ทำให้ผิดหวังในตัวเรา และไม่อยากทำให้ทางโครงการเสียชื่อเสียด้วย เราต้อง เป็นแบบอย่างที่ดี และทำตัวดีคะ (บอกกับตัวเองและเตือนตัวเองเสมอ) เพื่อตัวเองด้วยนะ

เช้านี้ ทุกคนในโรงเรียน ต่างพากันแสดงความไว้อาลัย ให้แด่ ในหลวงของเรา พ่อหลวงของชนชาวไทย ที่จะสถิต อยู่ในใจพวกเราตลอดไป โดยการยืนไว้อาลัย และร้องเพลง สรรเสริญพระบารมีร่วมกัน ทำให้เช้านี้น้ำตาคลอ ด้วยความคิดถึงพ่อหลวงของเราเลยจริง ๆคะ

วันนี้ก็เป็นวันที่ ต้องดูครูสอน เหมือนเราเป็นนักศึกษาสังเกตการณ์สอน ต้องปรับตัวเยอะเหมือนกัน และก็ต้องจำชื่อนักเรียนในห้องเรียนและห้องที่เราสอนด้วย และก็จำชื่อนักเรียนบางส่วน ที่เราไม่ได้สอน เด็กๆก็จะแวะเวียนมาถามเป็นบางส่วน น่ารักดีคะ และก็ ว่างยาว และช่วยครูพี่เลี้ยงบ้างเป็นบางครั้ง ทำให้วันนี้ สบายมาก และเหงา บ้างเป็นบางเวลา แต่ก็มีความสุข จนถึงช่วงเป็นเวรหน้าโรงเรียนร่วมกัน เพราะว่า คณะครูมีประชุม สู้ ๆ คะ ^^


สังเกตและช่วยครูประจำชั้นควบคุมนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่3

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวจิตต์พิชชา จริยา (ภาคเรียนที่ 2/2559)



ความเห็น (0)