ครั้งที่ 2 วันพฤหัสบดี ที่ 2 พฤศจิกายน 2559 (เรื่อง ลูกเสือโรงเรียนบ้านแม่สา อาลัยพ่อ)

บันทึกการฝึกสอน

วันพฤหับสบดี ที่ 2 พฤศจิกายน 2559
เรื่อง กิจกรรม“ลูกเสือโรงเรียนบ้านแม่สา อาลัยพ่อ”

วันนี้เป็นอีกวันหนึ่งที่การร้องเพลงสรรเสริญพระบารมีจะกึกก้องไปทั่วโรงเรียน น้อมสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช พ่อหลวงของปวงชนชาวไทย โรงเรียนจึงจัดกิจกรรมนี้ขึ้นพร้อมกันเพื่อถวายความอาลัยและร่วมร้องเพลงสรรเสริญพระบารมีพร้อมๆกัน น้ำตาของเราไหลรินนึกถึงคำพ่อสอนที่ว่า “เป็นครูใช่ไหม เราขอฝากเด็กๆด้วยนะ สอนเขาให้เป็นคนดี” วันนี้เรารู้แล้วว่า เมื่อเราเป็นครูเป็นต้นแบบให้กับนักเรียนสิ่งที่เราทำได้คือเราต้องสอนให้นักเรียนเป็นคนดีของสังคม เพราะพื้นฐานของจิตใจนั้นสำคัญกว่าสิ่งอื่นใด ใครจะเรียนเก่งไม่เก่งนั้นวัดได้ด้วยแบบทดสอบ แต่ใครจะเป็นคนดีหรือไม่ดีนั้นต้องใช้เวลาพิสูจน์ เด็กนักเรียนก็เหมือนกับผ้าขาวบางที่บริสุทธิ์ เป็นอนาคตของชาติ ไม่ว่าอย่างไรเราจะขอทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุดเท่าที่เราจะสามารถทำได้ “เด็กนักเรียนทุกคนสำคัญเท่ากันสิ่งที่ได้เรียนรู้และรับไปนั้นจะได้มากน้อยแค่ไหนขึ้นอยู่กับตัวนักเรียน ขอเพียงแค่ครูทำหน้าที่ของตนเองให้เต็มที่เท่านี้พ่อก็ภูมิใจแล้ว” “เราสัญญาเราจะเดินตามรอยเท้าของพ่อและจะใช้ชีวิตอย่างที่พ่อสอน” วันนี้ก็เป็นวันที่ 3 ของสัปดาห์แรกเราเริ่มที่จะปรับตัวได้ในบางส่วน แต่ก็ไม่เคยคิดที่จะท้อถอยเพราะพ่อเหนื่อยกว่าเราเป็นล้านเท่า พระองค์ท่านทรงทุ่มเทพระวรกาย ทรงงานหนักเพื่อปวงชนชาวไทย เราจะท้อได้อย่างไรในเมื่อต้นแบบที่ดีเราก็ได้เห็นแล้ว ขอเพียงแค่แรงกายแรงใจที่เรามีทุ่มเททำงาน เพียงเท่านี้เราก็จะประสบความสำเร็จอย่างที่พ่อสอน



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวนันท์ดณุชยา ณภัคพงศ์ชัย (ภาคเรียนที่ 2/2559)



ความเห็น (0)