ครั้งที่ 1 วันอังคาร ที่ 1 พฤศจิกายน 2559 (เรื่อง ต้อนรับการเปิดเทอม 2/2559 โรงเรียนใหม่ )

บันทึกการฝึกสอน
วันอังคาร ที่ 1 พฤศจิกายน 2559
เรื่อง ต้อนรับการเปิดเทอม 2/2559 โรงเรียนใหม่


อรุณสวัสดิ์เช้าวันอังคาร เปิดเทอม 2/2559 โรงเรียนแห่งใหม่ของการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู ซึ่งได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดี เด็กนักเรียนน่ารัก ก้าวแรกของวันนี้ถึงแม้ว่าเราเริ่มต้นได้ดี แต่ก็ไม่มีทางรู้เลยว่าวันอื่นๆจะเป็นอย่างไรจะต้องเดินไปในทิศทางไหน รู้แค่ว่า วันนี้เรานั้นทำหน้าที่ดีที่สุดแล้ว ทำอย่างสุดความสามารถก็เพียงพอแล้ว “ไม่มีใครไม่เคยผิดพลาด” 3 คำที่ยังใช้ได้ดีในการเรียนรู้ที่จะปรับตัว คือ“สวัสดีค่ะ”, “ขอบคุณค่ะ”, “ไม่อะไรให้หนูช่วยหรือเปล่าคะ” และขอเพิ่มเติมอีกนิดคือ รอยยิ้ม มารยาทและมิตรภาพที่ไม่ต้องหาซื้อเพราะเราต้องสร้างด้วยตัวของเราเอง

ฉะนั้นการฝึกสอนหรือฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูในครั้งนี้ จึงเป็นบทเรียนบทเรียนหนึ่ง เป็นบททดสอบบททดสอบหนึ่งที่จะทำให้เราได้พิสูจน์ตัวเองว่าเราจะสามารถอยู่ได้ด้วยตนเองในสังคมแห่งนี้หรือไม่ เพราะว่าเราต้องรู้จักที่จะ “ปรับ” และรู้จักที่ “เปลี่ยน” เปลี่ยนแปลงพัฒนาตนเองให้เป็นไปในทิศทางที่ดีขึ้น ปรับตัวเองให้อยู่ในสังคมได้อย่างมีความสุข นอกจากนี้เราต้องรู้จักที่สังเกตเวลาเราอยู่กับครูผู้สอนว่า ครูต้องการความช่วยเหลืออะไร มีอะไรที่เราจะหยิบจับช่วยเหลือได้บ้าง

***ย้ำสุดท้าย ต้องรู้จักมารยาททางสังคม รู้จักการวางตัวให้เหมาะสม รู้จักหน้าที่ของตนเอง***
จงเตือนตนเองอยู่เสมอว่าเรากำลังทำอะไร อยู่ไหนสถานะไหน ต้องวางตัวอย่างไรเท่านี้ก็เพียงพอ

เรื่องสำคัญอีกอย่างหนึ่งคือ เพื่อนร่วมงาน เพื่อนร่วมเดินทาง ที่จริงแล้วนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูมีอยู่ทั้งหมด 6 คน ต่างคนก็ต่างสถาบัน เราก็ต้องมีปรับตัวมาเรียนรู้กันใหม่ มาสร้างมิตรภาพ มาร่วมมือกัน พากันเข้าสู่เส้นชัยด้วยกัน เราพยายามบอกกับตัวเองว่า เรามีเพื่อน
มีคนให้คำแนะนำ เราจะสู้ไปด้วยกัน (เพื่อนฝึกสอนทั้ง 6 คน) ปล.เราจะต้องไปถ่ายรูปให้ครบทุกคน

ทั้งนี้เพื่อนร่วมก็กล่าวไปข้างต้น ยังคงเหลือครูพี่เลี้ยงที่ใจดี คอยให้คำแนะนำปรึกษา คอยให้ความช่วยเหลือเราในทุกๆด้าน ในการใช้ชีวิตในโรงเรียน การอยู่ร่วมกับผู้อื่น กระทั้งการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนท่านเป็นตัวอย่างที่ดี เป็นกันเองที่สุด ฉะนั้นการอยู่ในโรงเรียนแห่งนี้ใครทำอะไรก็เข้าไปขอความช่วยเหลือได้เลยทุกคน ขึ้นอยู่กับว่าเราจะวางตัวของเราอย่างไรให้เหมาะสมเท่านั้นเอง

สู้ต่อไปเทอมที่ 2 แล้ว “ความท้อแท้ไม่ได้ช่วยให้เราประสบความสำเร็จ แต่เป็นความขยันและอดทนต่างหากที่จะทำให้เราเห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์”

นันท์ดณุชยา ณภัคพงศ์ชัย
01/11/59

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวนันท์ดณุชยา ณภัคพงศ์ชัย (ภาคเรียนที่ 2/2559)



ความเห็น (0)