​เก็บตกความรู้สึก:กลั้นใจแล้ว ก้าวข้าม สุขใจจริงๆๆ

กลั้นใจแล้ว…..

ก้าวข้าม…….

สุขใจ……..

วันนี้มาประจวบ. ระหว่างทาง ในถนนผ่านตลาด. ฝนกำลังตก
รถวิ่งช้าๆ เพราะทั้งสองฝั่งของถนนเป็นร้านค้าและบ้านคน
มีหมา. สองตัว. วิ่งผ่านหน้ารถ
ตัวแรกวิ่งจากบ้านที่อยู่ฝั่งซ้ายผ่านถนนไปบ้านด้านขวา
หันกลับมามองตัวที่สอง. ที่อยู่ระหว่างชั่งใจ จะข้ามถนนที่มีรถวิ่ง.
กับฝนกำลังตก เอาไงดี
สักพัก มันก็วิ่งข้ามมา พร้อมกับอาการกลั้นใจ จนข้ามมาอีกฝั่ง
พร้อมกับหันมามองรถที่วิ่งผ่านหลังไป. พร้อมกับสายฝนที่ตกปลอยลงมา.
โถ่ถัง ฉันทำได้ไง!! (เหตุการณ์ทั้งหมดนี้ไม่ถึงนาที)
แต่ทำให้ผู้เขียน นึกถึง เวลา ที่เราอยู่ระหว่างความกล้าและความกลัว
จะทำไม่ทำดี. ทำแล้วจะรอดไหม. ทำแล้วจะไปได้ไหม. เหมือนกับหมา ตัวนั้น
ข้ามไปจะโดนรถชน ไหมน๊า. ฝนก็กำลังตก ข้าจะเปียกไหม. อาการลังเล
มักจะทำให้เรา ไม่รู้จะทำอย่างไร. มัรทรมานมากว่า. ออกไป
เจอกับสิ่งที่กลัวเลยดีกว่า.
ท้ายสุดด้วยเงื่อนไขที่ทำให้เราต้องทำก็คงต้องตัดสินใจแล้วทำมันลงไป
มันเป็นช่วงเวลาสั้นๆๆ. ที่ต้องใช้พลังงานมากมาย ทั้งความกล้า
บวกความฮึด. แล้วก็ทำลงไป.
พอทำได้. เอ๊ะเราก็ทำได้นี่หว่า. แล้วก่อนหน้านี้กลัวอะไรว่ะเนี่ย.
ถึงไม่ทำสักที. ความสุขใจก็บังเกิดขึ้น ...เฉกเช่นหมาตัวนั้น
ที่หันมาหลังจากกลั้นใจวิ่งข้ามถนน และฝ่าฝนไป
พร้อมกับนึกในใจว่ารู้งี้ กูทำนานแล้ว กลัวอะไรอยู่ว่ะ
สรุป ขั้นตอนความรู้สึก
1. กลัว กล้า ไม่รู้จะทำอะไรดี คล้ายๆกับพะอืดพะอม
หากมีเวลาก็จะถ่วงไป ก่อน. หากไม่มีเวลาจะเตะถ่วงแล้วก็ต้องลองดู
2.กลั้นใจ. ความรู้สึก เป็นไงเป็นกัน. ไม่ทำเงื่อนไขที่น่ากลัวกว่าจะมาหา
3. ผ่านมา เอ๊ะเราก็ทำได้นี่หว่า. เก่งไม่ใช่เล่น สุขใจจริงๆๆ.
(เสน่ห์ของความกลัวนี้ อยู่ที่ เราสามารถก้ามข้ามพ้นความเสี่ยงไปได้)
ลองดูแล้วจะรู้ว่า คุณทำอะไรได้มากกว่าที่คิด
สู้ๆๆ
นายชาย

13 มีนาคม 2554