ภาพของพ่อที่บนฟ้า..

ผู้เขียนมีความเชื่ออยู่อย่างหนึ่งว่า....ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นบน

โลกที่สวยงามใบนี้ ไม่มีเรื่องราวใดที่เกิดขึ้นโดยบังเอิญหรอกนะ.... ทุกสิ่งทุกอย่างเมื่อเหตุปัจจัยถึงพร้อม...มันย่อมเกิดขึ้นเสมอ
.
.

พลบค่ำของวันที่ 15 ตุลาคม 2559. ที่...บ้านเกิดปลายด้ามขวานทอง .
..
..

ได้แหงนหน้ามองดูพระจันทร์ที่อยู่บนฟ้า...ด้วยคราบน้ำตาที่เรื้อนอยู่บนใบหน้า.....
..
ใจหนึ่งก็คิดไปว่า..บนฟากฟ้าของค่ำคืนนี้..อยากเห็นพระองค์ท่านจัง!! ...พระองค์ท่าน.... ทรงอยู่ที่ไหนของจักรวาลนี้นะ....
..
..
..

และหากพระองค์ทรงมองพวกเราอยู่จริง.. ขออำนาจสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในจักรวาลแห่งนี้..จงดลบันดาลให้ตัวเองถ่ายภาพแล้วได้เห็นพระองค์ท่าน..ด้วยเถิด
..
..
..

ผู้เขียนอธิษฐานเช่นนั้นจริง ๆ
..
..

และกดชัตเตอร์ ถ่ายภาพพระจันทร์ในคืนข้างขึ้น 14 ค่ำเดือน 11
ของวันที่15 ตุลาคม 2559 เวลา 19.27 น.เอาไว้ร่วม 10 ภาพ และก็เปิดดูเดี๋ยวนั้น ...


..
..

ดูภาพแล้วก็ไม่มีภาพของพ่ออยู่ในรูปที่ถ่ายเอาไว้...คิดเสียว่าก็ไม่เป็นไร?
เพราะภาพของพ่อนั้น...อยู่ในใจของเราเสมอ....มานานแล้ว
..
..

แต่วันนี้เอง ....ได้กลับมานั่งดูภาพถ่ายในค่ำคืนนั้นอีกครั้งหนึ่ง

..
หากเป็นความบังเอิญ หรือเป็นจินตนาการของตัวเอง หรือจะเห็นสิ่งอื่นใดก็ตาม...พลังบวกของชีวิตบอกผู้เขียนว่า...พ่อยังคงเฝ้ามองลูก ๆ ของท่านเสมอ...เห็นภาพของพ่อปรากฏเป็นเงาลาง ๆ บนภาพถ่ายซึ่งเป็นภาพแรกที่ถ่ายในค่ำคืนนั้น(ผู้เขียน...ทำวงกลมเอาไว้)
..
..

..
..

มันมีอยู่อย่างหนึ่งนะ.. ที่มันพรั่งพรูออกมาจากใจของผู้เขียน...
..
สิ่งนั้นก็คือ..."คำสอนของพ่อ"...คำสอนของพ่อที่ปรากฏในห้วงคิดคำนึงของตัวเอง ณ เวลานี้... นั่นก็คือ
..
"การทำดีของคนเรานั้น...มันไม่ต้องยิ่งใหญ่เกินตัวหรอกนะ!!
..
ขอเพียงเราได้ทำความดีในแบบฉบับที่เราเป็น...แค่นี้พ่อก็ภูมิใจแล้ว.."
...
..

และหากเกิดชาติหน้าฉันใด...ขอให้เกิดมาร่วมกับพ่ออีก... และขอให้เกิดมาในดินแดนของพระพุทธศาสนา ดินแดนของประเทศไทย ดินแดนที่พ่อทุ่มเททั้งชีวิตและหัวใจของพ่อ..เพื่อพวกเรา

..
..
..

แล้วจะห้ามหัวใจของเรา...ไม่ให้รักพ่อได้อย่างไร

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกไว้ในความทรงจำ...วันที่พ่อหลวงเสด็จสู่สวรรคาลัย



ความเห็น (1)