​โรงเรียนบ้านท่ามะนาว

โรงเรียนแห่งนี้ที่เมืองกาญจน์

เป็นสถานศึกษามาแต่เริ่ม

ยังเก็บเรื่องเบื้องหลังแต่ดั้งเดิม

ค่อยต่อเติมเพิ่มพันธุ์แห่งปัญญา


โรงเรียนเก่าหลังก่อนในตอนนั้น

เคยบากบั่นฝันใฝ่ได้ฟันฝ่า

ริมฝั่งแควแลมองน้ำล่องมา

หลบใต้หนามมณฑาพากันดู


ในครั้งแรกแปลกหน้าเมื่อมาถึง

เป็นวันซึ่งต้องมาหาความรู้

มาเล่าเรียนเขียนอ่านพานพบครู

เห็นมีอยู่ผู้เดียวเปล่าเปลี่ยวใจ


สอนทุกชั้นทุกวิชามาช่วยชี้

ทั้งห้องนั้นห้องนี้ที่ไกลใกล้

ทำหน้าที่ทุกอย่างระวังระไว

จากครูน้อยครูใหญ่ไปภารโรง


ย้ายโรงเรียนริมท่ามาถนน

เพิ่มคุณครูหลายคนบนที่โล่ง

มีอาคารหลายหลังทางเชื่อมโยง

ทุกชั่วโมงเปลี่ยนครูช่วยดูแล


โรงเรียนเล็กเด็กน้อยค่อยเติบใหญ่

สู่มหาวิทยาลัยในกระแส

ท่ามกลางโลกหมุนเวียนและเปลี่ยนแปร

ส่งดวงแดกลับมาท่ามะนาว


โสภณ เปียสนิท

บันทึกถึงโรงเรียนท่ามะนาว

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน รวมรสบทกวี



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

กลับไปเยี่ยมบ้านมานะครับ

บ้านท่ามะนาวพัฒนาไปมากเลยครับ

ขจิต ฝอยทอง

ครับผม ท่ามะนาวเจริญขึ้น แต่ช้าหน่อย ที่ดินตกเป็นของคนนอกหมู่บ้านไปเกือบหมดแล้วครับ