ณ โรงเรียนแห่งนี้ที่เมืองกาญจน์

เป็นสถานศึกษามาแต่เริ่ม

ยังเก็บเรื่องเบื้องหลังแต่ดั้งเดิม

ค่อยต่อเติมเพิ่มพันธุ์แห่งปัญญา


โรงเรียนเก่าหลังก่อนในตอนนั้น

เคยบากบั่นฝันใฝ่ได้ฟันฝ่า

ริมฝั่งแควแลมองน้ำล่องมา

หลบใต้หนามมณฑาพากันดู


ในครั้งแรกแปลกหน้าเมื่อมาถึง

เป็นวันซึ่งต้องมาหาความรู้

มาเล่าเรียนเขียนอ่านพานพบครู

เห็นมีอยู่ผู้เดียวเปล่าเปลี่ยวใจ


สอนทุกชั้นทุกวิชามาช่วยชี้

ทั้งห้องนั้นห้องนี้ที่ไกลใกล้

ทำหน้าที่ทุกอย่างระวังระไว

จากครูน้อยครูใหญ่ไปภารโรง


ย้ายโรงเรียนริมท่ามาถนน

เพิ่มคุณครูหลายคนบนที่โล่ง

มีอาคารหลายหลังทางเชื่อมโยง

ทุกชั่วโมงเปลี่ยนครูช่วยดูแล


โรงเรียนเล็กเด็กน้อยค่อยเติบใหญ่

สู่มหาวิทยาลัยในกระแส

ท่ามกลางโลกหมุนเวียนและเปลี่ยนแปร

ส่งดวงแดกลับมาท่ามะนาว


โสภณ เปียสนิท

บันทึกถึงโรงเรียนท่ามะนาว