วันที่ 91 ยังพัฒนาได้ (28/09/2559)

วันนี้ได้ทำการทบทวนในรายวิชาภาษาไทยชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 เรื่องของบทอาขยาน กาดำ ที่จะออกสอบในสัปดาห์หน้า ซึ่งได้ให้นักเรียนท่องบทอาขยานกาดำ แล้วคัดลงไปในสมุดของตัวเอง เพื่อจะได้เป็นการทบทวนอีกครั้ง และให้นักเรียนวาดภาพประกอบการเขียน รวมไปถึงเขียนนิสัยของกาดำที่นักเรียนอ่านในบทอาขยาน นักเรียนหลายๆคนก็ตั้งใจทำเป็นอย่างดี และแล้วก็มีสิ่งที่ไม่คาดคิด คือ เด็กชายบวรพจน์ หรือแต๊งค์ นักเรียนผู้ที่ทำงานไม่เคยจะเสร็จ เพราะเป็นสมาธิสั้น วันนี้แต๊งค์ลุกขึ้นมาหาที่โต๊ะครูและบอกว่า ครูครับผมจะทำ ครูช่วยสอนหน่อยครับ นี่เป็นครั้งแรกที่แต๊งค์ตั้งใจมาก หรืออาจเพราะฉันบอกว่าเหลือเวลาอีก 1 วันที่จะทบทวนให้และอยากให้ทุกคน ตั้งใจก็เป็นได้ และแล้วฉันก็ให้แต๊งไปนั่งที่และลุกไปยืนสอนข้างๆตะ ประกอบกับเดินดูนักเรียน คนอื่นๆทำงานด้วย เหลือเวลาอีก 10 นาที แต๊งค์ทำเสร็จและออกมาดีมาก ทำให้ฉันคิดว่า ถึงแม้เด็กคนนี้จะเป็นเด็กสมาธิสั้น แต่เขาก็สามารถทำได้ และทำได้ดีด้วย และยังคงเชื่อว่าคนเราสามารถพัฒนาได้เสมอ แค่ไม่มองข้ามเรื่องเล็กๆน้อยๆที่เจอ แค่เพียงเท่านั้นเอง


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวอัจฉราพรรณ บุญเรือง...(ภาคเรียนที่1/2559)



ความเห็น (0)