วันที่ 89 เตรียมงานวันเกษียณอายุราชการครู โรงเรียนบ้านริมใต้ (28 กันยายน 2559)

<p “=””>สวัสดีเช้าวันพุธ รับทราบข่าวจากเมื่อวานว่าต้องไปอยู่ประจำห้อง ป.3/5 คุณครูประจำชั้นต้องไปคุมสอบต่างโรงเรียน เช้านี้เด็กๆเลยรีบวิ่งมาหาบอกว่าวันนี้ครูปิ๋มจะไปอยู่ด้วยใช่มั้ย แล้วครูปิ๋มจะให้วาดรูปมั้ย ครูปิ๋มจะเปิดการ์ตูนให้ดูมั้ย ครับๆ ได้หมดนักเรียนอยากได้อะไร เย้!!!! ดีใจกันใหญ่ </p> <p “=””>นักเรียนชั้น ป.3 สามารถรับผิดชอบตัวเองได้ มากกว่าที่เราคิดเสียอีก วันนี้พวกเขาเปิดทำแบบฝึกหัดออนไลน์ โดยใช้เครื่องฉายแล้วทำไปพร้อมๆกัน คนที่ทำเร็วก็รอคนที่ทำช้า ค่อยๆทำกันไป ชั่วโมงที่ 2 ให้วาดรูปตามจินตนาการแล้วเขียนบรรยาย ดีใจกันใหญ่ ผมจะวาดแบบนั้นหนูจะวาดแบบนี้ การได้เล่าเรื่องคงเป็นความสุขของเด็กๆ ชั่วโมงที่ 3 เกิดเหตุ!!! เป็นชั่วโมงพละ แต่ครูพละไม่อยู่ แต่ครูปิ๋มจะสอนเอง ให้เด็กๆลงไปวิ่งเล่น ออกกำลังกล้ามเนื้อแขนขา แต่ก็มีเรื่องจนได้ เด็กชายตะวันซึ่งเป็นโรคไตอยู่แล้ว เขาก็เป็นเด็กผู้ชายคนหนึ่งที่อยากเล่นซนกับเพื่อนๆ เราก็ระวังเขาอยู่ใกล้ๆ เพราะอุบัติเหตุมันเกิดขึ้นได้อตลอดเวลา แล้วมันกเกิดขึ้นจริงๆ คลาดสายตาไปนิดเดียว เด็กชายธีรเดช ซึ่งมีขนาดตัวที่ใหญ่ที่สุดในห้อง ลมทับตะวัน ตะวันนอนลงไปกับพื้น แล้วเพื่อนก็รีบพามาหาครูปิ๋ม ตะวันมีอาการพูดไม่ออก ชาที่หลัง เราก็บอกด้วยความใจเย็น คิดว่าคงไม่เป็นอะไรมาก ปลอบตัวเอง ตะวันหายใจเข้าลึกๆ ถามทุก 5 นาทีว่าตะวันค่อยยังชั่วละยัง แล้วตะวันก็ทำท่าจะหลับไป ตกใจมาก ตะวันง่วงเหรอ ตะวันไหวมั้ย ผมโอเคแล้ว ดีกว่าเมื่อกี้แล้ว นี่ไม่ใช่คำโกหกของเด็กผู้ชายคนนี้ใช่มั้ย เขายิ้มให้ แววตากำลังบอกว่าครูไม่ต้องเป็นห่วงผม แล้วก็ให้ตะวันนั่งอยู่ข้างๆ ห้ามไปไหน ไม่ต้องไปเล่นแล้วพักก่อน </p>

ชั่วโมงที่ 4,5 สอนวิชาประวัติศาสตร์ ป.5/3 และ ป.5/4 แต่ต้องเฝ้า ป.3/5 เลยไม่ได้ไปสอน และได้รับข่าวว่า เด็กๆชั้น ป.5 เมื่อครูปิ๋มไม่เข้าสอนเสียงดัง วิ่งเล่นกัน ถ้าแยกร่างได้ คงจะแยกไปนานละ

<p “=””>โรงเรียนเลิกแต่เรายังไม่เลิก ช่วยเตรียมงานสำหรับพรุ่งนี้ งานวันมุทิตาจิตครูเกษียณอายุราชการ จำนวน 2 ท่านของโรงเรียนบ้านริมใต้ ช่วยจัดดอกไม้ ครูผู้ชายท่านหนึ่งยื่นโอเอชิสกับช่อดอกให้ แล้วบอกว่าให้จัดดอก โดยที่ไม่ได้บอกอะไรทั้งนั้น แกบอกว่าจะคอยดูว่าจะทำได้มั้ย ครํ้งแรกของการจัดดอก ขึ้นชื่อว่าครั้งแรกมันก้ต้องมีอะไรที่ผิดพลาดบ้างกว่าจะจัดเสร็จเล่นเอาเหงือแตกเหมือนกันนะ แกบอกอีกว่าฝึกไว้จะได้เอาไปใช้ ยังไงเป็นครูมันก็หนีไม่พ้นเรื่องพวกนี้ อย่ากลัว อย่าบอกว่าทำไม่ได้
</p> <p “=””>
</p> <p “=””>
</p> <p “=””>
</p>

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวศศิภา อ่อนเขียว (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)