วันที่ 77 ย้ำเตือนความเป็นครู (6 กันยายน 2559)

ขนมจีบ เดือนใหม่ เริ่มต้นเวรใหม่ด้วยการขายขนมจีบ วันนี้ดีกว่าทุกครั้งตรงที่ไม่ได้ขายคนเดียว ชอบขายขนมจีบนะ ขายดีและหมดเร็ว ส่วนเวรขายข้าวต้มนั้นไม่มีใครมาขาย ครูหัวหน้าเวรก็เลยมาช่วยขาย มีครูคนหนึ่งถามหัวหน้าเวรว่าใครขายข้าวต้ม ครูก็บอกว่านักศึกษาฝึกสอน ไม่แน่ใจว่าอยู่เอกอะไร และครูพี่เลี้ยงเป็นใคร แล้วครูก็พูดชมฉันว่าเห็นฉันมาเช้าตลอด ไม่เคยทำหน้าที่ขาดตกบกพร่อง ขอบคุณสำหรับคำชมนะคะ เพราะมันคือหน้าที่ที่เราต้องรับผิดชอบ เราต้องทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุด

เกล็ดน้ำแข็ง ห้องสุดท้ายกับการทำการทดลอง เรื่อง การเปลี่ยนสถานะของน้ำผลไม้ หลังจากที่สอนเรื่องเดิมมา 3 ห้อง ก่อนเริ่มทำกิจกรรมห้องเรียนยังวุ่นวาย ต้องควบคุมชั้นเรียนให้ได้ แต่พอเวลาผ่านไปสักพักก็เริ่มอยู่ในความสงบ แล้วให้นักเรียนศึกษาวิธีทำการทดลอง จากนั้นสุ่มถามแต่ละคนว่าเข้าใจวิธีทดลองมากน้อยเพียงใด เริ่มทำการทดลองก็ให้นักเรียนลงมือปฏิบัติด้วยตนเอง ฉันเป็นเพียงผู้ช่วย ที่ปรึกษาและคอยดูแลนักเรียนระหว่างทำกิจกรรม นักเรียนสังเกตและบันทึกผลไปด้วย พอเสร็จจากการทดลองก็ร่วมกันอภิปรายในชั้นเรียนถึงผลการทดลองและสรุปผลการทดลองร่วมกัน วันนี้เป็นวันแรกที่นักเรียนทำงานส่งทุกคน เพราะฉันใช้เงื่อนไขว่าถ้าหากทำงานเสร็จหมดทุกคนพรุ่งนี้จะให้เรียนในห้องวิทยาศาสตร์ แต่ถ้าใครทำงานไม่เสร็จแม้แต่คนเดียวจะให้เรียนบนห้อง นักเรียนส่วนใหญ่จะไม่ชอบเรียนในห้องเรียน แต่ฉันชอบสอนบนห้องนะ ควบคุมชั้นเรียนได้ง่ายกว่า


น้ำผลไม้เริ่มเปลี่ยนสถานะจากของเหลวเป็นของแข็ง


การเรียนรู้ที่ดีต้องให้นักเรียนเรียนรู้จากการลงมือปฏิบัติจริง

แลกคาบ เตรียมอุปกรณ์การทดลองทุกอย่างเพื่อที่จะสอนคาบสุดท้าย แต่พอถึงคาบเรียน นักเรียนก็มาบอกฉันว่าครูประจำชั้นไม่ให้มาเรียน ให้ทำป๊อบอัพ ฉันก็สงสัยว่าทำไมต้องมาทำคาบนี้ด้วย ไม่ใช่ลดเวลาเรียนสักหน่อย จากนั้นก็ไปเจรจากับครู ครูบอกว่าดูตารางสอนผิดนึกว่าคาบสุดท้ายของวันนี้เป็นลดเวลาเรียน เพิ่มเวลารู้ จึงเชิญวิทยากรมาให้ความรู้ในการทำป๊อบอัพ ฉันก็เลยบอกครูไปว่างั้นก็แลกคาบกัน กลัวสอนไม่ทัน สรุปคือได้คาบสอนพรุ่งนี้คาบแรก ส่วนคาบที่สองก็เป็นคาบที่แลกจากอีกห้อง พรุ่งนี้จัดเต็มในช่วงเช้า สามคาบรวด ไม่ไหวก็ต้องไหวสินะครูหมู

ย้ำเตือนความเป็นครู ตลอดระยะเวลาของการเป็นนักศึกษาฝึกสอน พบว่า การเป็นครูนั้นเป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อนมาก ครูจะต้องเป็นคนที่พูดเก่ง มีทักษะการฟังและการอ่านที่ดี และที่สำคัญที่สุดครูจะต้องเป็นคนที่ตั้งคำถามเก่ง ซึ่งคำถามที่ว่าเป็นคำถามที่สามารถกระตุ้นให้ผู้เรียนเกิดการเรียนรู้ได้ ทำให้ผู้เรียนเกิดความอยากรู้อยากเห็น คนทุกคนใช่ว่าเกิดมาปุ๊ปก็เก่งเลย ความเก่งนั้นมาจากการฝึกฝน การค้นคว้าหาความรู้ ฉันเชื่อว่า...สักวันหนึ่งจะได้เป็นครูที่เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังของการเป็นครูมืออาชีพ ฉันเชื่อว่าวันนั้นต้องมาถึงอย่างแน่นอน บางครั้งเส้นทางการเป็นครูอาจพบเจอกับอุปสรรคบ้าง แต่ฉันกลับให้กำลังใจตัวเองว่า คน ๆ หนึ่งไม่สามารถเติบโตได้ หากคน ๆ นั้นไม่เคยทำอะไรเลยหรือไม่เคยผิดพลาด ไม่เคยเจอปัญหา เพราะความผิดพลาดจะเป็นบทเรียนให้เราได้เรียนรู้ ความผิดพลาดจะทำให้เราโตขึ้นและเป็นคนเก่งขึ้น

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวศิริพร นำเปี้ย (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)