วันที่ 75 ส่งท้ายสิ้นเดือนด้วยความสติแตก...(31 สิงหาคม 2559)

วันนี้เป็นวันที่มีสอน 2 คาบรวด แน่นอนว่ากว่าจะผ่านมันไปได้คงไม่ง่ายเลย เฮ้อ...เอาใหญ่เลย ไม่รู้ว่าเด็ก ๆ ทั้งหลายกินอะไรเป็นอาหารคะ ทำไมถึงไม่วุ่นวาย ไม่สนใจเรียนกันแต่เช้าเลยนะ บางทีก็จนปัญญาแล้วจริง ๆ ความอดทนที่มีอยู่มันก็ลดเหลือน้อยลงในบางที แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ไปมากกว่านี้ นอกซะจาก “อดทน” นั่นแหละ

สำหรับวันนี้มีการสอบท่องสูตรคูณเพิ่มเข้ามา เด็กที่ท่องได้ก็รีบมาสอบท่องกันใหญ่ แต่คนที่ท่องไม่ได้ก็พยายามเข้านะคะ เข้าสู่คาบแรกกับวิชาคณิตศาสตร์ ยังคงเป็นเรื่องของการคูณ แต่กว่าจะได้เข้าเรื่อง นักเรียนน้องนี้ มันต้องได้รับการเทศนากันก่อน มันถึงจะสงบสติอารมณ์ และทำงานกัน และต่อด้วยคาบเรียนที่ 2 ภาษาไทย วันนี้สอนเรื่องคำที่ประวิสรรชนีย์กับคำที่ไม่ประวิสรรชนีย์ หลังจากที่ให้เด็กได้เรียนรู้หลักภาษาแล้ว ก็ให้นักเรียนได้วาดรูปเกี่ยวกับคำที่ประวิสรรชนีย์กับคำที่ไม่ประวิสรรชนีย์ การวาดรูปสามารถเอาเด็กอยู่ได้ดีจริง ๆ ขนาดว่าหมดคาบแล้วยังไม่ยอมลุกกันไปไหนเลย

หลังจากสอนเสร็จ 2 คาบรวดก็เข้าสู่การตรวจงานอย่างจริงจัง ตรวจ ๆ และยังคงตรวจไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งถึงคาบเรียนนกสีฟ้า บางทีเราก็ฝืนร่างกายของเราเกินไป ถึงขั้นนั่งหลับ และสอนไปด้วยก็ยังมีเลย เฮ้อ...อดทน คำเดียวที่อยู่รอดได้

และหน้าที่ของเย็นวันพุธที่ลืมและละเลยไม่ได้ นั่นก็คือ เฝ้าเด็กไง ขนาดว่าเฝ้าเด็ก ก็ต้องหอบงานลงมาตรวจด้วยนะ ไม่งั้นแต่ละวันไม่รอดแน่...

คาดว่าเย็นนี้กลับถึงหอ คงนอนสลบแน่...แผนการสอนขอเวลาเลื่อนส่งนะคะ ทำไม่ไหวและไม่ทันจริง ><”

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวรัตนา กาวีเมือง...(ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

สู้ต่อไปครับ ;)...

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ อาจารย์ ^_^