วันที่ 72 วชิรวิทย์เกมส์...(26 สิงหาคม 2559)

เช้านี้ตื่นนอนและธุระส่วนตัวต่าง ๆ เสร็จตี 4 ก็จริง แต่เผอิญว่าฝนตกและตกหนักด้วยก็เลยทิ้งตัวลงนอนต่ออีกเล็กน้อย กะว่าจะพักสายตาอีกสักหน่อย แต่ตื่นอีกทีเมื่อเพื่อนมาเคาะประตูห้อง อะไรกันนี่จะ 6 โมงเช้าแล้วหรอ ตาย ๆ ต้องรีบไปแต่งหน้าให้เด็ก ๆ ที่แสดงพิธีเปิดด้วย จากนั้นก็รีบฝ่าสายฝนไปโรงเรียนอย่างรวดเร็ว แต่พอไปถึงโรงเรียน...เฮ้อ! ค่อยยังชั่วหน่อย ครูมากันแค่ 2 คน เด็กที่จะแสดงก็มากันยังไม่ครบ จากนั้นก็ลงมือเขียนคิ้ว แต่งตัว เป็นต้น ก็วุ่นอยู่ไม่เบาเลย


จากนั้นไม่นานขบวนก็เริ่มเคลื่อน ส่วนเด็ก ๆ ที่แสดงก็เสร็จทันการพอดี ทันใดนั้นก็รีบวิ่งไปร่วมขบวน ซึ่งขบวนของแต่ละสีก็ดูแปลกตา สวยงามกันถ้วนหน้า จนไม่รู้ว่าสีในสวยกว่ากันเลย ซึ่งสีแสดของเราคง concept ผีไทย ก็เลยจับเด็กประถมใส่ชุดกุมารทอง แล้วแปลกโฉมเป็นผีไทยด้วยสติ๊กเกอร์ทำเองจากมืออย่างรวดเร็ว แปะหน้าน้อย ๆ นู้น นี่ นั่น ก็น่ารักกันไปอีกแบบ


ขณะที่เดินขบวนเด็ก ๆ วุ่นวายกันมาก เพราะพื้นสนามเปียก เด็กก็โวยวายไปทางนั้นทางนี้ เปื้อนโคลน เปียกน้ำ สารพัดร้อยแปด แล้วความวุ่นวายก็ยังคงอยู่ เมื่อมีลูกโป่งลอยฟ้ามาแจก ให้เด็กปล่อยขึ้นฟ้า เมื่อเปิดพิธี เฮ้อ…คุมไม่ได้เลย

หลังจากเสร็จในส่วนของขบวน ก็เข้าสู่การแสดงพิธีเปิด เด็ก ๆ ทุกคนแสดงกันได้ดีมาก สมกับความตั้งใจและพยายามฝึกซ้อมกันมาอย่างดี...ผ่านไปด้วยดี

จากนั้นก็เข้าสู่กีฬาประเภทกรีฑา นักวิ่งตัวน้อย ๆ ของทุกสีช่างน่ารักกันซะเหลือเกิน วิ่งตัดลู่บ้าง นักวางหายบ้าง รองเท้าหลุดบ้าง วิ่งผลัดพร้อมกันทั้ง 4 คนก็ยังมี แต่ก็สามารถสร้างเสียงหัวเราะจากทุกคนได้เป้นอย่างดี...ผ่านไปสำหรับช่วงเช้า ซึ่งวุ่นวายไม่น้อยเลย ทั้งแกะขนม ตักน้ำ เปิดน้ำ รับส่งเข้าห้องน้ำ บางคนก็งอแงอยากกลับบ้าน บางคนก็รีบกลับกับผู้ปกครอง บางคนก็ต้องการนู้น นี่ นั่น เฮ้อ...สารพัดความวุ่น

เมื่อถึงพักกลางวันผู้ปกครองก็ทยอยกันมารับเด็กกลับ มีบางส่วนที่ยังไม่ได้กลับก็เป็นหน้าที่ของครูต่อไป (แอบอิจฉาเด็กไม่เบา ได้กลับบ้านไปพักผ่อนกันแล้ว) สำหรับครูและนักศึกษาฝึกสอน ก็ต้องรอกลับตามเวลาราชการเหมือนเช่นเคย หลังจากรอ...จนถึงพิธีปิด รับมอบเหรียญ ถ้วยรางวัลต่าง ๆ เรียบร้อยแล้วทุกส่วนทุกฝ่าย ก็แยกย้ายก็เคลียร์สถานที่ (เก็บสแตนคบเพลิงเช่นเคย) ระหว่างที่รอก่อนจะถึง 4 โมงครึ่ง จึงใช้เวลาที่มีค่า ขึ้นไปตรวจงานเด็กที่คั่งค้างไว้บางส่วนบนโต๊ะ แล้วก็เผลอหลับไป ตื่นมาก็เกือบ 4 โมงครึ่ง จึงเก็บกวาดห้อง แล้วก็ไปสแกนนิ้วกลับด่วนเลยค่ะ

ช่วงนี้ร่างกายต้องการพักผ่อนอย่างมาก เพราะต้องใช้แรงในการแต่งข้อสอบตั้ง 4 ฉบับ ซึ่งจะส่งในวันจันทร์นี้แล้ว สู้ ๆ เดี๋ยวก็ผ่านไป ถึงว่าเป็นประสบการณ์อย่างหนักหน่วงก็แล้วกัน

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวรัตนา กาวีเมือง...(ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)