วันที่ 64 เมื่อต้องกลายร่างเป็นนางยักษ์...(16 สิงหาคม 2559)

วันนี้ไปโรงเรียนสายอีกแล้ว รู้สึกว่าจะสายทุกวันอังคารเลยนะ ซึ่งวันนี้เองฉันต้องไปทำหน้าที่ครูเวรประจำวัน ยืนรับนักเรียนหน้าเสาธง (ที่จริงก็ยืนรับอยู่ทุกวันนั้นแหละ) เฮ้อ...แต่ไม่เป็นไร อย่างน้อยเราก็ทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุดอยู่ละ

และในช่วงกิจกรรมหน้าเสาธงจนถึงคาบโฮมรูม ท่านรองได้เรียนครูประธานสี และครูหัวหน้าต่าง ๆ ประชุมด่วน งานเร่งด่วนจึงเข้ามา นั่นก็คือ คุมเด็กชั้น ป.1/3 เด็ก ๆ น่ารัก ตั้งใจเรียนกันดีมาก จดการบ้าน ทำงานที่สั่งโยไม่ต้องสั่ง แต่แล้วก็ต้องกลายร่างเป็นคุณหมอ ป้อนยาให้เด็ก บางที
ไซริงค์ที่ใช้ดูดยาของเด็กก็ทำเอาฉันงงอยู่เหมือนกัน มันดูดยาขึ้นมายังไงกันนะ 555+

เมื่อกลับมาถึงห้อง เช้านี้ฝ่ายวิชาการของโรงเรียนได้ทำการทดสอบคำศัพท์ของนักเรียนแผนกประถม เงียบกันเลยทีเดียว และเมื่อถึงคาบเรียนภาษาไทย วันนี้หลังจากสอนเสร็จ ก็ให้เด็กนั่งทำงานและงานที่คั่งค้างต่าง ๆ นานา

และเมื่อกินข้าวกลางวันเสร็จแล้ว ก็ได้เวลาเรียนคณิตศาสตร์ แต่เนื่องจากยังตรวจงานเล่มของแบบฝึกหัดให้เสร็จ บางทีเราก็ต้องยืดหยุ่นกันบ้างโดยการทำแบบทดสอบท้ายบทให้เด็กทำ ชอบเวลาที่เด็กสอบกันจัง เงียบและตั้งใจทำข้อสอบกันดีมาก แต่พอมีบางส่วนที่ทำเสร็จแล้วเท่านั้นแหละ คนที่ไม่เสร็จก็อยากเล่นบ้าง แล้วความวุ่นก็เริ่มเกิดขึ้น เมื่อหมดเวลาแต่มีคนยังไม่เสร็จและส่งกันไม่ครบ เอ่อ...ดีจัง ยกนิ้วให้เลย ได้ตำแหน่งยอดแย่ไปครอง

เมื่อถึงเวลาเรียนในคาบถัดไปครูก็เข้ามาสอนตามปกติ และเมื่อหมดคาบก็เข้าสู่คาบเรียนกับ English-Math กับ T.Shuaib แต่เมื่อส่งเด็กเข้าแถวไปเรียน และพร้อมที่จะตรวจงานแล้ว สักพัก
เด็ก ๆ ก็วิ่งขึ้นมา บอกว่า T.Shuaib ไม่อยู่ เอาล่ะซิ งานเข้าแล้วจะให้ทำอะไร แต่แล้วก็มีจนได้ โดยไม่ต้องทำอะไรเลย เมื่อมีเด็ก 2 คนแกล้งกัน อีกคนกะจะแกล้งกลับ แต่ดันผิดพลาดกลายมาเป็นแกล้งฉันแทน โดนการโยนอะไรสักอย่างมาโดนฉันเต็ม ๆ เอาล่ะ จากนั้นก็จำเป็นต้องกลายร่างเป็นนางยักษ์ “ใครขว้างอะไรมาโดนใส่ทีเชอร์, ทำไมถึงขว้างมา” ขณะที่ถามเสียงเชียร์และคำตอบจากเด็ก ๆ ในก็ได้ตอบแทนเจ้าตัวจนซะหมดเปลือก “เล่นกันดีนักใช่ไหม...ออกมานี่ทั้ง 2 คน ลุกนั่ง 30 ถ้าไม่พร้อมกัน เอาใหม่นะ เอ้า! ทุกคนช่วยกันนับ” ขณะที่ลงโทษเสร็จ T.Shuaib ก็มาพอดี...ได้เวลาตรวจงานแล้วล่ะ

แต่แล้วเวลาก็หมดลง เมื่อต้องพาเด็กไปรวมสี วันนี้สีแสดได้ซ้อมการแสดงพิธีเปิด งานนี้คือการจับปูใส่กระด้งจริง ๆ แต่ดีนะที่ได้ครูผู้สอนดุหน่อย คราวนี้เงียบกันเลยทีเดียว

เมื่อเด็กซ้อมเสร็จ ก็รีบเข้ามาเก็บกวาดห้อง จากนั้นก็ได้เวลาไปเข้าเวรอีกแล้ว...ไปกันเลย

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวรัตนา กาวีเมือง...(ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)