วาไรตี้ ปีที่1ฉบับที่2กันยายน2535
พระจันทร์กระดาษ..กับ วาไรตี้..ปี2535..มันนานมาแล้ว..จริงๆ..เกือบจะนึกไม่ออก..ภาพ..เหล่านั้น..
เพราะเราเรียน..เราจึงเกิดความคิดว่า. เราต้องเป็นศิลปิน...
พระจันทร์บนกระดาษ..แผ่นภาพหนึ่งในอดีต..กับความทรงจำ. ที่ลางเลือน. ไป ตามเวลา...วาไรตี้ ในหนังสือนิตยสารปี2535..เปิดกรุเวลากับความหลัง..ที่เป็นอดีตกาล...
Two zen monks were travelling on a remote road
They came to see a woman in labour to give birth
They looked around and the woman said
"My husband's left for the village to get help, but I can't hold on."
One monk went in to ease the baby out, the other stood by - a virtuous monk
A child was born, and the monks went on their way
Then one monk said "you touched a woman and broke the Buddha's rules."
The other monk walked on and replied "I left her there Like I left home but you still carry her on. Let us move on our way..."
ของพระที่ชอบแบก..555..มีพระอีกองค์หนึ่งที่ถูกนิมนต์ไปฉันท์หลายบ้าน..คิดถึงอาหารอร่อย..ยืนตรงทางแยกคิดๆๆๆว่าจะไปบ้านไหนดี..จนเลยเพล..อิอิ..ก็ยังยืนอยู่ตรงนั้น! คิดไม่ตก. 5555..
คนจบสายวิทยาศาสตร์ ... แบบเปิ้น .... ดูกลับหน้า - กลับหลัง ก็มองไม่ทะลุค่ะ 555
คิดถึงนะคะ
สวัสดีค่ะ คุณหมอเปิ้ล. มองแบบ. เลโอนารโด ดา วินจิ. ค่ะ. ทะลุเลย..คุณหมอเห็นทะลุอยู่แล้ว5555...
เลโอนารโด ดาวินจิ ท่านเป็นคนมีจินตนาการที่จะบินให้ได้. เป็นหลักฐานภาพเสก๊ต..ที่มีปรากฎอยู่..เดี๋ยวนี้..คนมีเครื่องบินไว้ขับขี่...ท่านผู้นี้..เข้าป่าช้าคิดผ่า ศพ..เพื่อศึกษาเรื่องสรีระ..ซึ่งคนสมัยนั้นเขาไม่ทำกัน..เดี๋ยวนี้เราก้าวไปไกล..กับ. วิทยาการ..ผ่าศพ..
ภาพเด็กทารก..เกิด เห็น. ได้..ด้วยภาพเขียน. เดี๋ยวนี้. มองทะลุเลย. ไม่ต้อง "ผ่า"...
(แวะมาคุย...ตื่นเช้านี้. ด้วยเสียงพรำๆของสายฝน..ที่ดังรอดหน้าต่างเข้ามา ให้ยิน )..7.43.น. เวลาใน Hamburg..
ว้าว !!! พระจันทร์มีมุมมองน่าสงสัยให้ค้นหาเหมือนในใจเราเลยนะคะคุณยาย
คุณยายธีสบายดีนะคะ
สวัสดีค่ะคุณหมอ ธิ.."ยายธีก็สบายตามประสาคนแก่แฮ่ๆๆ"..ตอนนี้ ยุ่งๆ..ค่ะ..จะไปเมืองไทย..อีกสองเดือนข้างหน้า. ค่ะ..ฤดูใบไม้ร่วงกำลังมาเยือน..
มีใบไม้ มาฝาก เจ้าค่ะ..
สวัสดีค่ะ คุณ ธนิตย์ สุวรรณเจริญ. "ทุกอย่างก็ให้เป็นไป เป็น ศิลปะ(จินตนาการ..เป็นของทุกคน..และทุกๆคนคือศิลปิน.."คนกล่าว..เป็นคนเยอรมัน..(ศิลปินชื่อดังคนหนึ่ง. เขากวาดขยะมากองแล้วบอกว่า..มันคือ..ศิลปะ..เจ้าค่ะ")
เขาชื่อ โบ้อส..ตายไปแล้ว..คนนี้..เมื่ออายุเพียง30กว่าปีเองไม่แก่ตาย...ตะแกเก่งที่. กล้าพูดว่า..ขยะ..คือ ศิลปะ..อ้ะะๆๆๆ..เก่งจริงๆ....
มันล้วนแต่เป็นแค่ มายา..นะเจ้าคะ..ในโลกนี้ไม่มี..ใครเก่งฉลาดรึโง่ กว่ากัน..อิอิ..คงจะต้องเริ่ม บอกกัน. ต่อๆไป..555..
ใดๆในโลกล้วนอนิจจัง....ถ่องแท้..คือพุทธวจนะ..เจ้าค่ะ..รัก โลภโกธร หลง..มีไว้ ใน ทางสายกลาง ของ ชีวิต ได้.มีสุข..
ด้วย คาระวะ จาก "ยายธี"
ผมมักจะเรียนเรื่องราวที่ผ่านพ้นมาแล้ว แต่จดจำได้ดีว่า ความทรงจำที่เป็นปัจจุบัน.....ครับ
สวัสดีค่ะคุณแผ่นดิน..ปัจจุบัน..คือ..active..สิ่งที่ผ่านไป..passive..ความทรงจำเป็น Nature
ความสัมพันธุ์ระหว่าง จิต กับถาย เกิด มโนภาพ บันทึกเป็นความทรงจำ..
เกิด ดับ..นั้นคือสัญญา ..เอ จะใช่ไหมเนี่ยะ..5555..(คงต้องถามผู้รู้ ผู้ตื่นและเบิกบานซ๊ะเล่ว)