วันที่ 68 ต้องทานให้หมด (24 สิงหาคม 2559)

วันนี้มีสอนวิชาสังคมศึกษา คาบแรกค่ะ เกี่ยวกับวัฒนธรรมไทยเกี่ยวข้องกับการดำเนินชีวิตของคนไทยอย่างไร ผ่านพ้นไปด้วยดี แบบถูกบ้างผิดบ้าง เพราะเวลาที่จัดกิจกรรมกลุ่ม นักเรียนส่วนใหญ่มักจะหันหน้าคุยกัน เวลาที่ครูชี้แจง หรือเพิ่มเติมข้อมูล เมื่อนักเรียนสงสัยก็ไม่มีใครฟัง จะมีแค่คนที่ถามคำถามเป็นคนฟัง พอเกิดปัญหาเดิม ๆ ก็จะถามซ้ำอีก เป็นแบบนี้ทุกครั้งที่ทำงานกลุ่มค่ะ

พอสอนเสร็จก็นั่งตรวจงาน และเตรียมการสอน วันต่อไป

เที่ยงนี้ เป็นเวรคุมนักเรียนสายชั้น ป.5 ทานอาหารกลางวันค่ะ ทุกวันพุธจะเป็นอาหารเส้น และเมื่อนักเรียนเห็นดาว และพี่บี มายืนที่หน้าประตู นั้นแสดงว่า นักเรียนทุกคนต้องทานอาหารในจานให้หมด เหลือได้แค่น้ำเท่านั้น อาทิตย์แรก ๆ ที่ไปคุมนักเรียนหลายคนจะมาออกันอยู่ที่หน้าประตูทางออก เพราะทานไม่หมด คำถามที่พบบ่อยคือ "กินอะไรให้หมดครับ" "กินไม่ไหวแล้วครับ" "ผมไม่ชอบครับ" "ไม่กินผัก/หมู ได้ไหมครับ" "ไม่ไหวแล้วครับครู" และอื่น ๆ อีกเยอะมากกกกกกกกก(ก ไก่ หลาย ๆ ตัวเลยค่ะ) มาวันพุธนี้ นักเรียนเริ่มปรับตัวได้ รู้ว่าจะต้องกินให้หมด เวรก็จะไม่ตักเยอะ ทุกคนก็จะกินจนหมด คนที่ชอบปรุงรสจัด ก็จะปรุงน้อยลง ที่ไม่ชอบก็ต้องกินให้ได้



ผู้เข้ารอบ 3 คนสุดท้ายค่ะ


แต่ในวันอื่น ๆ เด็ก ๆ ทานไม่หมดหรอกค่ะ เพราะบางวันไม่มีครูคุมประตู หรือทานให้หมดแค่ข้าว นักเรียนก็เลยติดนิสัย ทานอาหารเหลือ แต่ละวันจะมีเศษอาหารเหลือเยอะมาก จนล้นถังใส่เศษอาหาร

ส่วนตัวคิดว่าทางโรงเรียนน่าจะมีการวางระเบียบที่แน่นอน ถ้าจะให้ทานหมด ก็ต้องทานหมดทุกอย่าง ทุก ๆ วัน แรก ๆ นักเรียนอาจมีปฏิกิริยาต่อต้าน แต่เมื่อระเบียบมีไว้ให้ทุกคนทำตาม พอเวลาผ่านไปนักเรียนจะชิน และทำตามระเบียบได้ เพื่อฝึกให้นักเรียนเป็นคนมีระเบียบวินัย และรู้จักคุณค่าของอาหารจริง ๆ ไม่ใช่แค่ท่องคำขอบคุณข้าว แบบนกแก้ว นกขุนทอง




ดาวพลัดถิ่น

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของ นางสาวภัณฑิรา ศรีใจ (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)