.....พระคุณแม่.....

พระคุณแม่แลหลั่งดุจดั่งฟ้า....ยิ่งใหญ่กว่ามหาสมุทรกว้างสุดหมาย


.....พระคุณแม่.....

.....สู้ลำบากตรากตรำทำงานหนัก
มิเคยพักว่างเว้นหรือเร้นหาย
แต่ใจสุขทุกครั้งที่รั้งกาย
อุ้มโอบสายโลหิตพินิจมอง

.....แกว่งไกวเปลเห่นอนยามอ้อนหา
ประคองมากอดไว้มิให้หมอง
เอานมป้อนช้อนเต้าเข้าตระกอง
สายใจคล้องด้วยห่วงแม้ง่วงงุน

.....เมื่อหิวอ้อนป้อนกล้วยช่วยแบ่งเบา
นมจากเต้าแห้งหมาดเริ่มขาดหนุน
ความจนยากบากหน้าหาเงินทุน
เพื่อมาจุนเจือบ้านให้ผ่านพา

.....ยามเจ็บป่วยด้วยไข้ใจแม่ร้อน
ดั่งไฟฟอนสุมทรวงเกินห่วงหา
จิตตระหนกอกสั่นกลัวขวัญตา
จักผวาพิษครั่นกายบั่นทอน

.....คอยเยียวยาหาหมอขอให้ช่วย
ลูกที่ป่วยบรรเทาทุเลาก่อน
ไม่ยอมหลับขับตามิกล้านอน
ใจอาทรห่วงหนักยากพักคลาย

.....พระคุณแม่แลหลั่งดุจดั่งฟ้า
ยิ่งใหญ่กว่ามหาสมุทรกว้างสุดหมาย
หากจะเปรียบเทียบเหลือมากเฟือฟาย
ยังมิสายเกินดอกบอกรักเร็ว

วันปีย์

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน go to knowledge



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

กลอนไพราะและฝากคิดตามมากๆครับ