วันที่ 59 วันแม่ (11 สิงหาคม 2559)

อยู่เวรกับเพื่อน ช่วงเข้าแถวเคารพธงชาติอยู่เวรกับเพื่อนคือคุมนักเรียนที่มาโรงเรียนสาย โดยให้เข้าแถวแยกเป็นแต่ละชั้น จะมีสารวัตรนักเรียนทำหน้าที่นี้ทุกวัน หลังจากนั้นก็ลงโทษนักเรียนที่มาโรงเรียนสาย วันนี้ก็ให้นักเรียนเก็บขยะคนละ 10 ชิ้น แล้วนำไปทิ้งในถังขยะ


นักเรียนมาโรงเรียนสาย

วันแม่ วันนี้ทางโรงเรียนอนุบาลเชียงใหม่ได้จัดกิจกรรมวันแม่แห่งชาติ โดยมีผู้บริหาร คณะครู ตัวแทนนักเรียน แม่ดีเด่นและตัวแทนแม่ของนักเรียนแต่ละห้องร่วมกิจกรรมในวันนี้ ฉันได้มีโอกาสไปร่วมกิจกรรมอยู่ช่วงหนึ่งเพราะมีสอนหนังสือคาบที่สอง ได้ยินเพลงเกี่ยวกับแม่ทีไรน้ำตาจะไหล คิดถึงแม่ ปีนี้ก็เป็นอีกหนึ่งปีที่ไม่ได้กลับบ้านในวันแม่ เพราะแม่ไม่อยากให้กลับ ไม่อยากให้เดินทางไกล การเดินทางกลับบ้าน เชียงใหม่-แม่ฮ่องสอน แต่ละครั้งมีความเสี่ยง แม่บอกให้ฉันอยู่เชียงใหม่นี่แหละ พอว่างจากการสอนฉันก็นั่งทำงานพร้อมกับฟังเพลงวันแม่ไปด้วย ครูพี่เลี้ยงซึ่งนั่งข้าง ๆ คิดว่าฉันร้องไห้ ที่แท้เป็นหวัดค่ะ ไม่ค่อยร้องไห้ให้ใครเห็น


ผลงานภาพวาดวันแม่ ชนะเลิศ ระดับสายชั้นประถมศึกษาปีที่ 1


ร่วมกิจกรรมวันแม่เห่งชาติ ณ โรงเรียนอนุบาลเชียงใหม่

เปิดเพลงแม่ ระหว่างที่สอน ป.5/1 เด็ก ๆ บอกว่าวันนี้วันแม่ อยากให้ครูเปิดเพลงวันแม่ ครูหมูจัดไปตามคำเรียกร้องเน้นความต้องการของเด็กเป็นหลัก แต่ต้องทำงานไปด้วย เมื่อตกลงกันได้ฉันก็เริ่มสอนและสั่งงานให้เด็กทำพร้อมเปิดเพลงคลอเบา ๆ นักเรียนบางคนก็ร้องตาม เป็นการเรียนการสอนที่มีความสุขและมีความเศร้าในเวลาเดียวกัน

เพลง ผู้หญิงที่ดีที่สุด


ที่มา : https://youtu.be/xRMyO6cJn8o

เขียนถึงแม่ สำหรับฉันแล้ว แม่ก็คือบ้าน เป็นบ้านที่ไม่ใช่เพียงที่พักกายแต่ยังเป็นที่พักใจด้วย เมื่อร่างกายท้อแท้ เหนื่อยล้าหรือหมดแรงก็สามารถล้มตัวลงนอนได้ทุกเมื่อ

แม่คือคนที่ทำหน้าที่เป็นบ้านของหัวใจ เห็นหน้าแม่แล้วเหมือนได้กลับบ้าน ยิ่งวันไหนที่รู้สึกเหนื่อย พอได้เห็นใบหน้าของแม่ แววตาที่ห่วงใย และรอยยิ้มที่คุ้นเคย ทำให้รู้ทันทีว่าแม่เป็นบ้านของหัวใจ เป็นสถานที่ที่ปลอดภัยที่สุด

แม่ไม่ใช่คนที่ฉันจะเล่าเรื่องราวทุกอย่างในชีวิตให้แม่ฟัง แต่แม่เป็นคนที่ยินดีที่รับฟังทุกเรื่องในชีวิตของฉัน เมื่อเราโตขึ้นก็คงไม่ใช่ทุกเรื่องที่จะเล่าให้แม่ฟังได้ โลกใบนี้มันหมุนเร็วนัก ใช่ว่าแม่จะวิ่งตามโลกทัน แม่ไม่จำเป็นต้องรู้ทุกเรื่องในโลก แม่ไม่จำเป็นต้องรู้ทุกเรื่องของฉัน แม่ไม่จำเป็นต้องพาตัวเองหมุนให้ทันโลก ตรงกันข้าม ฉันรักแม่เพราะแม่ไม่เคยหมุนไปไหน ต่อให้โลกจะหมุนเร็วเท่าไหร่ แม่ยังอยู่ที่เดิม คอยอยู่ข้างลูกคนนี้เสมอ

ด้วยภาระหน้าที่ทำให้ต้องห่างแม่ ตั้งแต่มาเรียนมหาวิทยาลัย การที่จะใกล้ชิดและพบเจอกันทุกวันเหมือนเมื่อก่อนเริ่มน้อยลง แต่แม่ไม่เคยทำให้ฉันรู้สึกขาดความรัก ขาดความอบอุ่น ความห่างไกลไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อความรักที่เรามีให้กัน ชีวิตมหาวิทยาลัยพบเจอเพื่อน บางคนมีพ่อแม่เป็นครูเป็นหมอ แต่ฉันภูมิใจมากที่มีพ่อแม่เป็นชาวนา ภูมิใจที่เกิดเป็นลูกชาวนา นับถือหัวใจทั้งสองดวงที่ยอมเหนื่อย ยอมทำงานหนัก เพื่อให้ลูกคนนี้ได้เรียนสูง ๆ นับถือหัวใจอีกดวงคือพี่ชายที่เรียนจบแค่ ม.6 ยอมเสียสละความฝัน เพื่อที่จะหาเงินส่งน้องคนนี้เรียน ตอนนี้ฉันแบกความฝันของครอบครัว ไม่รู้สึกว่าตัวเองเหนื่อยหรือลำบาก เพราะคนที่อยู่ข้างหลังเหนื่อยกว่าตั้งหลายเท่า

แม่คือผู้หญิงที่ดีที่สุดในโลก แม่คือผู้หญิงที่แกร่งที่สุดเท่าที่ลูกเคยเห็น แม่คือผู้หญิงที่เสียสละเพื่อลูกได้ทุกอย่าง แม่ยังเป็นอะไรหลายอย่างสำหรับลูกคนนี้ ขอบคุณนะแม่ ขอบคุณที่เลี้ยงดูลูกเป็นอย่างดี ขอบคุณที่เสียสละเพื่อลูกได้ทุกอย่าง ลูกรู้สึกโชคดีมากที่เกิดในครอบครัวนี้ มีพ่อแม่และพี่ชายที่แสนดี

อดทนอีกนิดนะแม่ อดทนรอดูความสำเร็จของลูกคนนี้ อีกสองปีข้างหน้าจะดูแลแม่และครอบครัวเอง ไม่เคยลืมคำพูดหรือสัญญาที่เคยให้ไว้ รักแม่นะ...


วันแม่แห่งชาติ ปี 2554 รางวัลแม่ดีเด่น ณ โรงเรียนสบเมยวิทยาคม

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวศิริพร นำเปี้ย (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)