ความรู้สึกของแม่

กระต่ายใต้เงาจันทร์

แม้วันสุดท้ายเลือนดับลับลาร่าง

ทุกสิ่งอย่างวูบดับกับความหมาย

ความเป็นห่วงนักหน่วงมิรู้คลาย

ลมหายใจเป็นห่วงลูกทุกเวลา

แม้เติบใหญ่เจ้าห่างไกลออกไปนัก

แม่ยังอยากให้ลูกกลับมาหา

หน้ายิ้มแย้มแต่ใจขมตรมน้ำตา

กับคำว่างานยุ่งมุ่งหน้าทำ

แต่เล็กเจ้าแม่นั้นเหล่าเฝ้าเลี้ยงดู

อดทนอยู่ทุกอย่างช่างน่าขำ

ป้อนข้าวป้อนน้ำลูกกป่วยไข้เต็มใจทำ

อดนอนซ้ำเหนื่อยใจกายให้ลูกดี

เจ้าเติบใหญ่แม่เป็นห่วงอยู่ห่างๆ

เพราะเจ้าต่างมีชีวิตในวิถี

ยังดีใจที่สอนเจ้าเป็นคนดี

เจ้าคงมีชีวิตที่ดีงาม

ลมลายใจสุดท้ายก่อนลับร่าง

เคยกอดร่างลูกเจ้าเฝ้าไถ่ถาม

พอเติบใหญ่มองดูเจ้าเฝ้าติดตาม

อยากเอ่ยถามลูกคงมา...ปิดตาเวลาตาย...