​ความรู้สึกของแม่ (อาจารย์สุภัชชา พันเลิศพาณิชย์)


ความรู้สึกของแม่

กระต่ายใต้เงาจันทร์

แม้วันสุดท้ายเลือนดับลับลาร่าง

ทุกสิ่งอย่างวูบดับกับความหมาย

ความเป็นห่วงนักหน่วงมิรู้คลาย

ลมหายใจเป็นห่วงลูกทุกเวลา

แม้เติบใหญ่เจ้าห่างไกลออกไปนัก

แม่ยังอยากให้ลูกกลับมาหา

หน้ายิ้มแย้มแต่ใจขมตรมน้ำตา

กับคำว่างานยุ่งมุ่งหน้าทำ

แต่เล็กเจ้าแม่นั้นเหล่าเฝ้าเลี้ยงดู

อดทนอยู่ทุกอย่างช่างน่าขำ

ป้อนข้าวป้อนน้ำลูกกป่วยไข้เต็มใจทำ

อดนอนซ้ำเหนื่อยใจกายให้ลูกดี

เจ้าเติบใหญ่แม่เป็นห่วงอยู่ห่างๆ

เพราะเจ้าต่างมีชีวิตในวิถี

ยังดีใจที่สอนเจ้าเป็นคนดี

เจ้าคงมีชีวิตที่ดีงาม

ลมลายใจสุดท้ายก่อนลับร่าง

เคยกอดร่างลูกเจ้าเฝ้าไถ่ถาม

พอเติบใหญ่มองดูเจ้าเฝ้าติดตาม

อยากเอ่ยถามลูกคงมา...ปิดตาเวลาตาย...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บทกลอนกระต่ายใต้เงาจันทร์



ความเห็น (0)