รู้แพ้รู้ชนะรู้อภัย ในบริบทของ “ซิโก้”
ซิโก้ เกียรติศักดิ์ เสนาเมือง ยอดโค้ชผู้กำลังพาทีมชาติไทยไปบอลโลก(อย่างน้อยก็ 12 ทีมสุดท้ายเอเชียล่ะนะ) บริบทของเขาเกี่ยวกับนิยามของการกีฬาที่ว่า รู้แพ้รู้ชนะรู้อภัย
เราทราบกันดีอยู่แล้วถึงเรื่องความมีระเบียบวินัย ความเป็นสุภาพบุรุษ ของซิโก้ว่าอยู่ในขั้นเนี้ยบขนาดไหน รวมถึงเรื่อง รู้แพ้รู้ชนะรู้อภัย เขาจะนำมาถ่ายทอดให้แก่นักเตะในฐานะหัวหน้าโค้ชอย่างไร
ในฐานะหัวหน้าผู้ฝึกสอนนักฟุตบอลทีมชาติไทยทุกรุ่น ซิโก้น่าจะนำแบบอย่างหลายๆอย่างที่เขาเป็น ที่เขาผ่านประสบการณ์มา มอบหมายให้โค้ชทุกคนเน้นย้ำเรื่องนี้อย่างหนัก จะสังเกตุว่าระยะหลังๆนักฟุตบอลของไทยเราควบคุมอารมณ์ในสนามได้ดีมากขึ้นแตกต่างจากเมื่อก่อนอย่างเห็นได้ชัด
เขาเคยให้ทัศนคติเกี่ยวกับการแพ้ชนะว่า
”งานโค้ชไม่มีที่สิ้นสุด แม้จะชนะก็ต้องมองเกมต่อไป ถ้าแพ้ก็ต้องทำการบ้านเพิ่ม ทำงานให้หนักเพิ่ม...อะไรก็เกิดขึ้นได้ในกีฬาฟุตบอล เราทำเต็มที่หรือยัง ถ้าเต็มที่แล้วก็ต้องปล่อยมันไปเพราะมันคือเกม มันไม่ใช่สงคราม ไม่ใช่เตะแพ้แล้วจะเสียบ้านเสียเมือง”
ผู้อ่านยังคงจำกันได้ช่วงที่เขากอบกู้ศรัทธาบอลไทยกลับมา นั่นคือการแข่งขันฟุตบอล AFF Suzuki Cup นัดชิงชนะเลิศระหว่างไทยกับมาเลเซียที่นามราชมังคลาภิเษก ระหว่างเกมการเล่นตุกติก เล่นแรงของทีมชาติมาเลเซีย ทำให้หลายครั้งนักเตะไทยก็มีอารมณ์บ้าง แต่ก็สามารถควบคุมอารมณ์ให้อยู่ในเกมได้ไม่หลงไปสู่การยั่วยุของนักเตะมาเลเซีย
หลังเกมจบภาพที่จำได้อยู่และยังประทับใจอยู่เสมอคือ การที่มีนักเตะไทยยกมือไหว้คู้แข่ง และซิโก้ยืนรอจับมือนักเตะเสือเหลืองที่เดินออกสนามไปพร้อมยื่นน้ำดื่มให้ นั่นเป็นภาพที่คนไทยหวังเหลือเกินว่าสปิริตของนักฟุตบอลไทย นักกีฬาไทยจะเป็นที่ประจักษ์ถึงความเป็นมืออาชีพในอนาคต
และตอนนี้ ซิโก้ช่วยลบล้างภาพลักษณ์เก่าที่เราล้อนักเตะไทยมานานพอสมควร ที่ว่า “บอลไทยจะไปมวยโลก” ได้อย่างเหมาะสมเลยทีเดียว
......................
ขอบคุณภาพจาก Google...
มีขนมปังหน้าสารพัดนึก
ฝีทืิอเด็ก ๆ มาฝากจ้าา